บทที่ 286

"ข้านับเสร็จแล้วขอรับ" ฉวนคูนบอกตัวเลข "ตัวเลขนี้ขอรับ ตรงกับตัวเลขที่ผู้อาวุโสสามบอกคุณหนูขอรับ"

จั๋วซือหรานพยักหน้าเล็กน้อย "ดีแล้ว ตระกูลจั๋วมีธุรกิจใหญ่โตขนาดนี้ คงไม่เล่นงานในเรื่องนี้หรอก"

และจั๋วซือหรานรู้สึกว่าหลังจากเกิดเรื่องมากมาย ตระกูลจั๋วคงไม่กล้าปฏิบัติต่อนางเหมือนนางเป็นคนโง่แล้ว

“ข้าแบ่งพวกมันทั้งหมดเป็นสองส่วนพอดี” ฉวนคูนกล่าว

“ขอบคุณสำหรับการทำงานหนัก วันนี้เจ้าไม่ต้องทำอะไรเลย ไปพักผ่อนให้เต็มที่” จั๋วซือหรานพูด จากนั้นนางหันไปมองฝูซู แล้วบอกเขาว่า “ไปถือกล่องนั้น”

ฝูซูยังคงสับสนเล็กน้อย เขาอดไม่ได้ที่ต้องถาม "คุณหนู นับอะไรอยู่หรือ อะไรอยู่ในกล่องขอรับ"

จั๋วซือหรานยิ้มและมองฉวนคูน ฉวนคูนอ่านออกแววตาของคุณหนู

ในตอนแรกใบหน้าของเขาซีดเหมือนผัก แต่ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็สว่างขึ้น " ฝูซู เจ้าเปิดกล่องและดูเอง" ฉวนคูนยั่วยุฝูซู

ฝูซูเป็นคนประหม่า เขาก็ไม่ได้คิดมาก เขาเปิดกล่องแล้วพึมพำ "ลึกลับ... แม่เจ้า"

เขาเพิ่งเปิดกล่องออกมานิดหน่อย และเขายังไม่ได้เปิอฝาให้เต็มที่ แต่เปิดแค่นิดเดียว ก็พอเห็นทงเป่าที่อัดแน่นอยู่ข้างในกล่องแล้ว

เขารีบปิดฝากล่องอย่างรวดเร็วและอย่างแรง เขาตกตะลึงและเสียงของเขาสั่น “ทำ ทำไม... มี มีเงินเยอะขนาดนี้ มีเงินเยอะขนาดนี้”

จั๋วซือหรานเหลือบมองฉวนคูน แล้วพูดว่า "มอบงานเสร็จเรียบร้อย เจ้าไปพักผ่อนได้"

ฉวนคูนกลับไปพักผ่อนที่ห้องของเขาอย่างสดชื่น

จั๋วซือหรานมองฝูซู "ถือกล่องไว้ เราไปกันเถิด"

ฝูซูตกตะลึง "อะไรนะ ให้ข้าถือไว้หรือขอรับ"