บทที่ 285

ฉวนคูนมองกล่องบนโต๊ะและตกตะลึง "คุณหนู ข้าไม่เคยเห็นเงินมากมายขนาดนี้มาก่อนเลย และข้าก็ไม่เคยคิดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ"

กล่องบนโต๊ะเปิดอยู่ และข้างในนั้นเต็มไปด้วยสมบัติ ทงเป่าเป็นตั๋วเงินของโลกนี้และสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญทองได้

ในขณะนี้ กล่องเต็มไปด้วยทงเป่า ไม่น่าแปลกใจเลย ฉวนคูนจะตกตะลึงขนาดนี้

จั๋วซือหรานยิ้มและถาม "จริงหรือ ถ้าอย่างนั้นเจ้านับให้หน่อย"

ดวงตาของจั๋วซือหรานมีแววเยาะเย้ย "อย่านับผิดนะ ตั้งใจหน่อย ข้าจะไปนอนก่อน"

“อ้าว...อ๊ะ” ฉวนคูนตะลึง “ข้า...ข้านับหรือ”

จั๋วซือหรานพยักหน้าอย่างไม่ลังเล "มิเช่นนั้น กล่องใหญ่ขนาดนี้ เจ้าอยากให้ข้านับหรือ ข้าต้องนอนต่อ"

ฉวนคูนยังคงตกตะลึงอย่างมากอยู่ เขาอาจไม่เคยได้ยินมาก่อนหรือทราบว่า จะมีคนอยากไปนอนก่อน แต่ไม่อยากนับเงิน มีคนเช่นนี้ด้วยหรือ นี่คือเงินนะ เงิน

ฉวนคูนพยักหน้าอย่างระมัดระวัง "คุณหนูไม่ต้องกังวลขอรับ ข้าจะนับเงินดี ๆ และนับหลายครั้งด้วย ข้าจะไม่นับผิดแน่ ๆ ขอรับ"

“จ้ะ ถ้านับเสร็จแล้ว แบ่งออกครึ่งหนึ่ง แล้วรอคนของตระกูลเหยียนมารับอีกครึ่งหนึ่ง”

เช้าวันรุ่ง จั๋วซือหรานตื่น นางเห็นฝูซูยืนอยู่นอกประตูห้องนอนของนาง ดูเหมือนเขาอยากพูดอะไรอยู่ แต่ก็ลังเล

“มีอะไรหรือ” จั๋วซือหรานถาม

ฝูซูตอบ"คุณหนู ดูเหมือนฉวนคูนผิดปกตินิด ๆ ขอรับ "

“หรือ” จั๋วซือหรานเลิกคิ้ว เดิมทีนางคิดว่าฉวนคูนทรยศนาง และห่อเงินและหนีตัวไปหรือ

แต่นางคิดก็รู้มันเป็นไปไม่ได้ เขาหนีได้ตอนนี้ สุดท้ายก็ต้องโดนนางจับกลับมาได้อยู่ดี

อีกอย่าง เจ้าหน้าที่ของหยินเฮ่า(ธนาคารของปัจจุบัน)ไม่โง่เสียหน่อย จู่ ๆ มีคนธรรมดาห่อทงเป่ามากมายไปแลกเงินที่นั่น เจ้าหน้าที่ต้องปฏิเสธแน่ ๆ