บทที่ 1072 กระดานหมากที่คุ้นเคย

เจียงจื่อหยวนจากเซียนสุ่ยหลิง

นางเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงภายในอาณาจักรเสิ่นซวี่

เจียงจื่อหยวนลุกขึ้นยืน จากนั้นก็เดินไปที่กระดานหมากขนาดใหญ่ แล้วหยุดยืนอยู่ตรงนั้น

เดิมทีแล้วนางก็เป็นคนงามโฉมเฉลา ยิ่งการแต่งกายของนางในวันนี้ ทำให้ต้องตาต้องใจใครหลายคน

อีกทั้งนางยังแต่งหน้าบางๆ เสื้อผ้าดูเรียบง่าย เมื่อเทียบกับผู้หญิงก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่านางประณีต และสง่างามกว่ามาก

ภายใต้กระดานหมากรุกที่ส่องแสงสว่าง นางหยุดยืนอยู่นิ่งๆ ท่าทางอ่อนโยน และสง่างาม ทำให้ชนะผู้หญิงที่อยู่ก่อนหน้าไปหลายขุมแล้ว

นางมองกระดานหมากนั้น แล้วสะบัดมือขึ้นมาเบาๆ หมากสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้น

กระดานหมากกระดานนี้ก็ทำเหมือนกับคนก่อนหน้า เป็นการตอบสนองที่รวดเร็ว เมื่อนางวางลงไป หมากสีทองจะปรากฏขึ้นทันที

เจียงจื่อหยวนลงหมากต่อโดยไม่มีความลังเลใดๆ

…

เวลาผ่านไปทีละนิดทีละน้อย

เจียงจื่อหยวนเดินได้ยี่สิบก้าว

ตอนนี้นางกลายเป็นคนที่เดินไกลที่สุด แต่นางก็ยังคงไม่หยุดเดิน!

แม้กระทั่งความเร็วยังไม่ลดลงเลย!

เมื่อเทียบกับคนก่อนหน้านี้ นางดูผ่อนคลายกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ท้องพระโรงค่อยๆ เงียบเสียงลง

สีหน้าของแต่ละคนดูแตกต่างกันอย่างมาก

มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่ซุบซิบกันเสียงเบา และถอนหายใจออกมา

“สมแล้วที่เป็นคุณหนูใหญ่ของเซียนสุ่ยหลิง ฝีมือระดับนี้ ข้าไม่สามารถเทียบกับนางได้เลย…”

“ก่อนหน้านี้เคยมีข่าวลือบอกว่า มีการตัดสินภายในว่านางจะได้เป็นพระชายา ตอนนี้มาดูแล้ว ถ้านอกจากนางแล้ว จะเป็นใครได้อีก?”

“ตอนนี้เหมือนนางจะอายุแค่ยี่สิบสองเท่านั้นไม่ใช่หรือ? ได้ยินมาว่านางทะลวงเป็นครึ่งเซียนแล้ว…”

“ซี๊ด…มิน่าล่ะนางถึงเก่งกาจขนาดนี้! ใบหน้าเช่นนี้ ชาติตระกูลเช่นนี้ ไม่มีใครเทียบกับนางได้

จริงๆ…”

“ได้ยินมาว่า ตอนสมัยนางเด็กๆ ส่วนใหญ่แล้วนางอาศัยอยู่ที่พระราชวังเมฆาสวรรค์ อีกทั้งประมุขเมฆาสวรรค์ก็รัก และเอ็นดูนางมาก และยิ่งไปกว่านั้น วิถีการวางหมากของนาง ก็ยังร่ำเรียนมาจากคนผู้นั้น…จะว่าไปแล้ว หรือว่าฝ่าบาทจะตั้งใจคิดด่านนี้เพื่อนางคนเดียว?”

เจียงจื่อหยวนวางหมากลงไปอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่ฝีมือของนางไม่อ่อนด้อย โสตประสาททั้งห้าก็เฉียบแหลม ดังนั้นคำพูดเหล่านี้ นางจึงสามารถได้ยินเจ็ดแปดส่วน

ในใจของนางจึงรู้สึกหวานล้ำขึ้นมา

หลังจากนั้นนางก็วางหมากลงอีกครั้ง

ในขณะเดียวกันนางก็เงยหน้าขึ้นมองหรงซิว ก่อนจะส่งรอยยิ้มออกมา

“ฝ่าบาท เชิญท่านรับมือ!”