ตอนที่ 1081
บทที่ 1082 เจ้าคนเดียว
October 22, 2026
ในที่สุดเจียงเห่อเทียนก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป พุ่งตัวมาพยุงเจียงจื่อหยวน จากนั้นก็พานางลงไป
“จื่อหยวน เจ้าเป็นอย่างใดบ้าง?”
เจียงจื่อหยวนเช็ดเลือดที่มุมปากของตนเอง
แน่นอนว่านางบาดเจ็บสาหัส!
การคัดเลือกพระชายาผ่านไปแล้วสองรอบ อีกทั้งที่หนึ่งของสองรอบนั้น ผู้ที่ชนะล้วนเป็นตู๋กูเยว่!
ด้วยผลคะแนนดังกล่าว ต่อให้ตู๋กูเยว่ไม่ได้รับตำแหน่งพระชายา แต่นางสามารถอยู่ในพระราชวังเมฆาสวรรค์ต่อได้อย่างแน่นอน!
เมื่อคิดว่าหลังจากนี้จะต้องได้เจอหน้านางทุกวัน เจียงจื่อหยวนก็รู้สึกหนักใจอย่างยิ่งแล้ว
ตอนแรกนางแค่ไม่ชอบขี้หน้าของตู๋กูเยว่ แต่ตอนนี้นางขยะแขยงอีกฝ่ายเต็มทน!
เจียงเห่อเทียนรีบสั่งให้หมอเทวดาจับชีพจรของเจียงจื่อหยวน
“ซู่เหล่า จื่อหยวนเป็นอย่างใดบ้าง?”
เมื่อเห็นซู่เหล่าขมวดคิ้ว เจียงเห่อเทียนถามคนอย่างกังวลใจ
ซู่เหล่าถอนหายใจออกมา
“คุณหนูใหญ่ไม่ได้บาดเจ็บถึงชีวิต แต่นางบาดเจ็บภายใน เกรงว่าจะต้องใช้เวลาครึ่งเดือนกว่าจะหายดี”
“เป็นไปได้อย่างใด?”
เจียงเห่อเทียนตกใจอย่างมาก
“เมื่อครู่จื่อหยวนได้วางอาณาเขตเทพเซียน อีกทั้งด้านหน้ายังมีไหมคงวายุขวางอยู่ แม้ว่าอินทรีสามตาจะแข็งแกร่งมาก แต่ไม่ควรจะทำให้นางเจ็บสาหัสขนาดนี้สิ!”
“นี่มัน…”
ซู่เหล่าเหลือบสายตามองไปยังเจียงจื่อหยวน
“คุณหนูใหญ่น่าจะรู้ตัวดี…”
“อินทรีสามตาตอนนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ”
เจียงจื่อหยวนหลับตาลง จากนั้นก็ดึงมือของตัวเองกลับ และพยายามทำเสียงให้เงียบที่สุด
แม้ว่านางจะโมโหและไม่ยินยอม แต่นางก็ไม่ลืมว่าที่นี่คือ ตำหนักศักดิ์สิทธิ์
คนจำนวนนับไม่ถ้วนลอบมองจากด้านข้าง
“มันแข็งแกร่งกว่ากษายะหางวายุเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”
ในขณะที่นางนึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมด ร่างกายของนางก็ยังคงสั่นเทาอยู่เล็กน้อย
ในตอนที่อินทรีสามตาลงมือโจมตี แรงคุกคามที่รุนแรงทำให้นางสัมผัสได้ถึงไอแห่งความตาย!
“เป็นไปไม่ได้!”
เจียงเห่อเทียนรู้สึกสับสนมากยิ่งขึ้น
“อินทรีสามตาก็เป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน แต่ตามหลักการแล้วมันไม่มีทางแข็งแกร่งกว่ากษายะหางวายุ…”
แต่เขาก็รู้ว่า เจียงจื่อหยวนไม่มีทางพูดโกหก
ซู่เหล่าเงียบไปอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กดเสียงลงต่ำ
“ประมุข ผู้บำเพ็ญเพียรหนึ่งคนสามารถทำพันธสัญญากับอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้เพียงหนึ่งตัว เห็นได้ชัดว่าตู๋กูเยว่ผู้นี้มีปัญหา ไม่แน่ว่าอินทรีสามตาตัวนี้…แต่ซ่อนอันใดแปลกๆ ไว้”
เจียงเห่อเทียนขมวดคิ้ว แล้วรีบส่ายหน้า
“ช่างเถอะ เจ้าช่วยรักษาจื่อหยวนก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที”
“ขอรับ”
…
ฉู่หลิวเยว่ประสานมือคำนับไปทางเซียนสุ่ยหลิง พร้อมพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“ขอบคุณคุณหนูใหญ่เจียงที่ออมมือ”
เจียงจื่อหยวนกัดฟันกรอด แต่ก็ไม่ได้ทำอันใดนาง ปล่อยให้นางผยองไปก่อน!
ฉู่หลิวเยว่กวาดสายตาไปรอบข้าง นางก็เลิกคิ้วแล้วยิ้มเบาๆ
“ไม่ทราบว่ายังมีท่านไหนอีกบ้างที่ไม่ยอมรับกับผลลัพธ์การประลองเช่นนี้? ทุกท่านสามารถลุกขึ้นมาต่อสู้ได้ ข้าจะเล่นกับพวกท่านให้ถึงที่สุด!”
บรรยากาศเงียบงัน
ล้อเล่นกันแล้ว!
แม้กระทั่งเจียงจื่อหยวนยังถูกทุบตีขนาดนั้น ยังจะมีคนไม่มีตาบุกขึ้นไปอีกหรือ? นั่นไม่ใช่รนหาที่ตายให้ตัวเองหรือ!?
อสูรศักดิ์สิทธิ์สองตัว…คนธรรมดาจะทำได้หรือ!?
“ดูเหมือนทุกคนจะไม่ได้คัดค้าน”
หรงซิวที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้านบน พูดขึ้นอย่างเฉื่อยชา
“เช่นนั้นที่หนึ่งของทั้งสองด่านก็คือคุณหนูตู๋กู”
ในตอนนั้นทุกคนมีสีหน้าแตกต่างกัน แต่ไม่มีใครพูดอันใดเลย
ทันใดนั้นหรงซิวก็ลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน ทุกคนมองมาที่นี่ด้วยสายตาแปลกประหลาด
หลังจากนั้นก็เห็นว่ามีชายคนหนึ่งสวมชุดดำ ใบหน้างดงาม คล้ายเซียนคล้ายมาร เอามือข้างหนึ่งไพล่หลัง แล้วยกริมฝีปากขึ้นบางๆ