ตอนที่ 1197
บทที่ 1198 โจมตีเต็มกำลัง
October 22, 2026
ในตอนนี้ตำแหน่งที่ใกล้กับอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อมีเพียงสองคนเท่านั้น คือ ฉู่หลิวเยว่ และจินเหลย
ใครที่สามารถแย่งมันมาได้ จะกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน!
เมื่อพวกเขาเห็นว่าจินเหลยขว้างขวานออกไปทางฉู่หลิวเยว่ ผู้อาวุโสทั้งหลายของสำนักหลิงเซียวหน้าเปลี่ยนสีในทันที
“ฉู่เยว่!”
หัวใจของผู้อาวุโสวั่นเจิงดำดิ่ง
ตอนนี้เด็กคนนั้นอยู่แค่ระดับเจ็ดขั้นกลาง! จะเป็นคู่ต่อสู้ของจินเหลยได้อย่างใด!
การต่อสู้ในครั้งนี้ เกรงว่า…
ผู้อาวุโสเหวินซี และคนอื่นๆ ก็รู้สึกเหมือนหัวใจถูกแขวนบนเส้นด้าย
ในเวลานี้ ไม่มีใครสามารถชิงลงมือทัน!
ทั้งหมดต้องขึ้นอยู่กับฉู่เยว่เองแล้ว!
…
ตอนที่ฉู่หลิวเยว่มองไปยังจินเหลย นางรู้ว่าเขาเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพ
ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเขาก้าวผ่านผู้แข็งแกร่งระดับเทพของอาณาเขตเซียนเทพได้อย่างสมบูรณ์แล้ว!
เมื่อเป็นเช่นนี้ อีกฝ่ายก็มีระดับสูงกว่านางหลายขั้นมาก
แม้กระทั่งนางก็รู้ดีว่า หากนางเผชิญหน้ากับคนผู้นี้ จุดจบคงมีแต่ความตายเท่านั้น!
แต่ระยะห่างของทั้งสองคนนั้นใกล้มาก ไม่มีใครสามารถช่วยนางได้!
นางจะต้องลงมือเองเท่านั้น!
เมื่อมองไปยังขวานอันเย็นยะเยือกที่พุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูงนั้น ฉู่หลิวเยว่ก็โคจรพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาอย่างไม่ลังเล!
แต่ทันใดนั้นร่างของนางก็ถูกปกคลุมด้วยเกราะสีทองอย่างรวดเร็ว!
ขณะเดียวกันนั้นเอง โล่สีดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของนาง!
จินเหลยไม่สนใจโล่ และเกราะเหล่านี้ เขาหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างอดไม่ได้
“ขวานเล่มนี้ของข้า คือ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง แหลมคมอย่างยิ่ง เจ้าคิดว่าจะเอาโล่ที่ทั้งเก่า และแตกที่ไหนก็ได้ มา…”
ปัง!
ของทั้งสองอย่างปะทะกันอย่างรุนแรง!
คำพูดที่เหลือของเขา ไม่สามารถหลุดออกจากปากมาได้ สีหน้าที่เคยภาคภูมิใจ ก็เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นความไม่อยากจะเชื่อ!
เพราะคาดไม่ถึงว่าขวานของเขาจะไม่สามารถทำลายโล่สีดำนั้นได้! กลับถูกสะท้อนกลับออกมาด้วยพลังที่รุนแรง!
ฟิ้ว!
เขาหลบเลี่ยงออกมาอย่างรวดเร็ว!
ขวานนั้นเฉี่ยวเข้าที่ใบหน้า! แล้วตัดเข้าที่ใบหูของเขาครึ่งหนึ่ง!
ความเจ็บปวดแล่นพล่านเข้ามาในทันที!
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด!
เมื่อรวมกับใบหน้าที่ซีดขาวอยู่แล้ว จึงทำให้เขาดูจนตรอกอย่างยิ่ง!
แต่เขาก็ยังไม่หยุด
ลมพัดผ่านร่างของเขาไป ในขณะเดียวกันความเร็วของเขาก็ช้าลง
ระยะห่างของเขา กับฉู่หลิวเยว่ก็เพิ่มมากขึ้น!
“เจ้า…”
จินเหลยมองฉู่หลิวเยว่ด้วยความโกรธ ระคนตกใจ มือข้างหนึ่งก็กุมใบหูตัวเองเอาไว้ ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
เด็กหนุ่มที่อายุไม่ถึงยี่สิบปี คาดไม่ถึงว่าจะสามารถป้องกันการโจมตีของเขาได้ และพลิกกลับมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ!
ต้องบอกก่อนว่า เพื่อให้มั่นใจว่าจะสามารถโจมตีได้ เขาจึงทุ่มไปเต็มแรง!
อัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง!
ช่างไร้สาระยิ่งนัก!
ต่อมาใบหน้าของเด็กชายคนนั้นก็โผล่ขึ้นมาจากด้านหลังของโล่สีดำ
ใบหน้าจะอัดเกลี้ยงเกลาซีดเผือด เลือดไหลออกจากมุมปากของเขา จะเห็นได้ว่าการเผชิญหน้าเมื่อครู่นี้ ใช่ว่าเขาจะไม่ได้รับผลกระทบอันใดเลย
แต่ว่าท้ายที่สุดเขาก็ยังสมบูรณ์อยู่!
จินเหลยไม่สามารถบรรยายอารมณ์ของเขาในตอนนี้ได้
เขาเหลือบมองไปยังโล่สีดำที่อยู่ในมือของฉู่หลิวเยว่ด้วยสายตาตกใจระคนโมโห
ของชิ้นนี้…มีปัญหา!
ตั้งแต่ที่เขาได้ขวานเล่มนั้นมา เขาก็แทบจะไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง! ไร้เทียมทานที่สุด!
ต่อให้ของชิ้นนั้นจะแข็งแรงมากเพียงใด หรือม่านพลังที่แข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็สามารถทำลายได้อย่างง่ายดาย!
ม่านพลังที่หรงซิวกางไว้เมื่อครู่นี้ก็เป็นเช่นนั้นไม่ใช่หรือ?
ขวานที่แหลมคมเช่นนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับโล่สีดำนั้น เหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย!
จินเหลยกวาดตามองอย่างละเอียด และพบว่ามันไม่มีริ้วรอยเลยแม้แต่น้อย!