บทที่ 1199 จิตวิญญาณอาวุธ

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่เย็นเยียบมาจากด้านหลัง จินเหลยก็หันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเห็นว่าเป็นหรงซิว เขาก็ตัวสั่นสะท้าน ความหวาดกลัวปรากฏขึ้นในใจทันที!

เหตุใด…

เหตุใดจู่ๆ หรงซิวจึงมีความมุ่งมาดอยากจะฆ่าเขาอย่างรุนแรงเช่นนี้?

ก่อนหน้านี้พวกเขาต่อสู้กันมานานขนาดนั้น แต่สีหน้าของหรงซิวยังคงสงบและราบเรียบ เหมือนกับเรื่องทั้งหมดไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขา หรือบางทีเขาอาจจะไม่เห็นเรื่องเหล่านี้อยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ

แม้ว่าเมื่อครู่นี้หรงซิวจะทุ่มเต็มกำลัง แต่พวกเขาก็สามารถต้านทานได้ทั้งหมด โดยไม่เกิดการผันผวน

ใดๆ

แต่ว่าตอนนี้ เขาก็กลับเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน…

จินเหลยไม่เข้าใจมันเลย

ในช่วงเวลาที่กระชั้นชิด อยู่ระหว่างวิกฤตความเป็นความตาย ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถคิดเรื่องนี้อย่างละเอียดรอบคอบได้

มีเพียงสิ่งเดียวที่เขาทำได้ นั่นคือการพุ่งไปหาฉู่หลิวเยว่ด้วยความเร็วที่เร็วขึ้น!

ถ้าไม่ได้อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อมา!

ก็ต้องจับฉู่เยว่เป็นตัวประกัน!

…

ฉู่หลิวเยว่บินขึ้นไปพร้อมกับถวนจื่อ

ในตอนนี้อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อชั้นนั้นได้หยุดตัวลงแล้ว ก่อนจะลอยอยู่กลางอากาศเงียบๆ

รอบข้างยังปกคลุมด้วยแสงไฟจางๆ เช่นเดิม

จากตำแหน่งที่ฉู่หลิวเยว่ยืนอยู่นั้น ก็สามารถมองเห็นสิ่งของด้านในได้อย่างเลือนราง

คล้ายกับว่า…

กระบี่เล่มหนึ่ง?

ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าใด ก็ยิ่งสามารถสัมผัสแรงกดดันจากของชิ้นนั้นได้อย่างชัดเจนมากเท่านั้น!

ฉู่หลิวเยว่กลั้นลมหายใจ

ลมปราณของกระบี่เล่มนี้ เข้มข้นกว่ากระบี่หลงหยวนหลายเท่าเลยทีเดียว!

ตอนแรกกระบี่หลงหยวนนั้นสร้างขึ้นโดยองค์ปฐมกษัตริย์ ดึงดูดทัณฑ์สวรรค์เก้า เก้า แปดสิบเอ็ด* ซึ่งถือว่าเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงแล้ว

แม้กระทั่งในอาณาจักรเสิ่นซวี่ กระบี่หลงหยวนก็เป็นอาวุธที่คู่ควรแก่การนำมาลงมือ

หลังจากที่ฉู่หลิวเยว่เข้ามาในสำนักแล้ว นางก็ได้ทราบว่า แม้ในปีนั้นองค์ปฐมกษัตริย์จะล้มเหลวในการทะลวงด่านระดับเทพ แต่ก็ยังถือว่าเป็นครึ่งเทพอยู่ แต่ในแง่ของการหลอมอาวุธนั้นเขานับว่ายอดเยี่ยมมาก

เพียงแต่ทุกครั้งที่นางตั้งคำถามนี้ เหมือนว่าองค์ปฐมกษัตริย์จะไม่อยากพูดถึงมันนัก

หลังจากหนึ่งถึงสองครั้งผ่านไป ฉู่หลิวเยว่ก็ไม่ได้ถามอันใดมากแล้ว

อีกทั้งในตอนนี้ตรงหน้าของนางคือ อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อ!

เมื่อเปรียบเทียบกับกระบี่หลงหยวนแล้วยังห่างไกลอีกสองชั้น!

ระดับความแข็งแกร่งไม่จำเป็นต้องพูดก็เข้าใจ!

“นังหนู อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อ ไม่มีจิตวิญญาณของอาวุธ เจ้าสามารถนำไปได้!”

ทันใดนั้นเสียงขององค์ปฐมกษัตริย์ก็ดังขึ้นในห้วงจิตใจของนาง

ฉู่หลิวเยว่ชะงักไปเล็กน้อย

“จิตวิญญาณอาวุธ?”

“นั่นเป็นสิ่งที่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งราชาขึ้นไปเท่านั้นถึงจะมี ถ้าหากมีเวลาข้าจะอธิบายให้เจ้าไปอย่างละเอียด! ตอนนี้เจ้าไปแย่งมันมาก่อน!”

กระบี่หลงหยวนไม่เลวเลย แต่ก็ถือว่ามันยังห่างไกลกับของสิ่งนี้!

ฉู่หลิวเยว่ได้ยินว่าองค์ปฐมกษัตริย์ดูตื่นเต้นมาก นางจึงเม้มริมฝีปากแน่น

“เช่นนั้นขอให้องค์ไท่จู่ช่วยชี้แนะด้วย”

“ภายในกระบี่หลงหยวนมีจิตวิญญาณกระบี่อยู่ แม้จะไม่สามารถเทียบได้กับจิตวิญญาณของอาวุธ แต่มีข้าอยู่ สามารถช่วยเหลือเจ้าได้อย่างแน่นอน! เพียงแต่ต้องหาเวลาที่เหมาะสม นำจิตวิญญาณกระบี่ย้ายลงไปในกระบี่เล่มนั้นก็ใช้การได้แล้ว!”

โอกาสเช่นนี้ พันปีก็ยากจะพบพาน!

แต่ทว่าฉู่หลิวเยว่กลับรู้สึกลังเลขึ้นมาเล็กน้อย

“แต่ว่า…องค์ไท่จู่นี่เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อของสำนัก หากข้าจะยึดมันเอาไว้เอง คงจะไม่เหมาะสมละมั้ง”

เมื่อได้ฟังคำพูดของเขาก่อนหน้านี้ เพื่อการแย่งชิงของชิ้นนี้ พวกเขาต้องออกแรงเป็นจำนวนไม่น้อย สูญเสียกำลังคนเป็นจำนวนมาก