บทที่ 1200 อุ้ม

หลังจากผ่านไปสักครู่หนึ่ง ความเจ็บปวดจากมือก็ส่งมาถึง!

สีหน้าของจินเหลยแข็งค้างทันที

พรึ่บ!

เสียงกระบี่ที่แหลมคมแทงทะลุเนื้อ ทำให้ผู้คนที่ได้ยินรู้สึกปวดฟันขึ้นมา

จินเหลยยังสัมผัสได้ถึงปลายกระบี่ที่แหลมคมกำลังเสียดสีกับกระดูกของเขาอยู่!

ในที่สุดแววตาของเขาก็ปรากฏร่องรอยความตื่นตระหนก ก่อนจะถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว!

แต่…อยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไป มันจะง่ายเช่นนั้นที่ไหนกัน?

ฉู่หลิวเยว่จ้องมองเขาด้วยแววตาที่เย็นชา และเฉียบคมอย่างยิ่ง!

ในขณะเดียวกันนางก็กุมด้ามกระบี่แน่น พร้อมสาวเท้าแทงไปด้านหน้าอีกครั้ง!

ช่วยไม่ได้ จินเหลยต้องเปลี่ยนจากหมัดเป็นฝ่ามือ คว้าจับที่ด้านคมของกระบี่นั้นไว้!

ไม่ทันได้คาดคิด ก้อนเนื้อชิ้นใหญ่ก็ถูกขูดออกมา

เลือดสดๆ ไหลออกจากฝ่ามือของเขาอย่างต่อเนื่อง พร้อมไหลลงจากตัวกระบี่หลงหยวนสีดำนั้น

ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้ใบหน้าของเขาซีดเผือด

วินาทีต่อมา เขาก็กัดฟันกรอด คาดไม่ถึงว่าเขาจะคว้ากระบี่หลงหยวน แล้วสะบัดออกมาอย่างแรง!

แม้ว่ากำลังของจินเหลยจะเป็นเพียงลูกธนูที่สุดแรงบิน[1]แล้ว แต่ไม่ว่าอย่างใดเขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพ

อูฐผอมตายก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า

ด้วยความเร็วสูงสุดของฉู่หลิวเยว่ ทั้งโคจรตอนพลังศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกาย พร้อมโจมตีจินเหลย แต่ในหลายๆ ด้าน นางก็ยังไม่ได้ดีเท่าอีกฝ่าย

ราวกับว่าในเวลานี้ เมื่อจินเหลยอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง ในตอนนั้นก็ทำให้ฉู่หลิวเยว่เสียสมดุลไปทันที!

ร่างของนางถูกสลัดไปด้านข้าง!

ลำแสงสีทองบินพุ่งเข้าหานางอย่างรวดเร็ว พลังที่แข็งแกร่ง และอ่อนโยนคอยสนับสนุนนางอยู่ ทำให้ฉู่หลิวเยว่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงโดยรวดเร็ว

อย่างใดก็ตามในตอนนั้นเอง เสียงกระแทกเบาๆ ก็ดังขึ้นในหูของนาง

ฉู่หลิวเยว่หันกลับไปมองทันที หลังจากที่นางเพิ่งถูกสะบัดออกไป ในตอนที่นางกำลังดิ้นรนอยู่นั้น กระบี่หลงหยวนที่อยู่ในมือของนาง ชนเข้ากับลูกบอลแสงที่อยู่ด้านข้างอย่างไม่ตั้งใจ

ส่วนปลายแหลมของกระบี่ เจาะเข้าไปในลูกบอลแสงนั้นประมาณหนึ่งนิ้ว

เสียงนั้นก็คือ เสียงที่ปลายกระบี่หลงหยวนสัมผัสเข้ากับกระบี่ด้านใน

กระจ่าง กังวาน สบายหู

แค่ฟังก็รู้ได้ทันทีแล้ว ว่าท่านจะต้องเป็นกระบี่ที่ดีอย่างแน่นอน!

ถ้าหากเป็นปกติ ฉู่หลิวเยว่ได้ยินเสียงนี้ ได้เจอกับของวิเศษเช่นนี้ นางจะต้องดีใจอย่างมากแน่นอน

หากได้มีโอกาสมาชมอย่างใกล้ชิด จะดีมากกว่านี้

แต่ในตอนนี้หัวใจของนางกลับเต้นกระหน่ำ!

คำพูดที่องค์ปฐมกษัตริย์พูดเมื่อครู่นี้ ยังดังกังวานในสมองของนาง!

…อาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อชิ้นนั้นไม่มีจิตวิญญาณอาวุธ!

ฉู่หลิวเยว่รีบดึงกระบี่หลงหยวนกลับทันที!

หลังจากการทดสอบครั้งนี้ นางก็ตระหนักได้ว่า เหมือนกระบี่หลงหยวนจะถูกกระบี่เล่มนั้นดูดกลืนเข้าไป! มันจึงไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย!

ในขณะเดียวกัน นางก็สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า มีอันใดบางอย่างกำลังพวยพุ่งออกมาจากกระบี่หลงหยวน และไหลเข้าสู่กระบี่เล่มนั้นอย่างต่อเนื่อง!

ในฐานะเจ้าของของกระบี่หลงหยวน ฉู่หลิวเยว่รู้ดีว่านี่มันคืออันใด

…จิตวิญญาณกระบี่

พลังที่สะสมในกระบี่หลงหยวน กำลังเคลื่อนที่อย่างบ้าคลั่ง!

ในตอนนั้นเองฉู่หลิวเยว่ก็ตกใจอย่างยิ่ง!

นางคิดไม่ถึงแล้วว่าจะเกิดเหตุการณ์ผิดพลาดเช่นนี้ขึ้น!

นางออกแรงมากขึ้นกว่าเดิม หมายจะดึงกระบี่หลงหยวนออกมา

แต่มันก็ไร้ประโยชน์

กระบี่ที่อยู่ภายในกลุ่มแสงนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง! เหมือนว่ามันถือโอกาสยึดแย่งกระบี่หลงหยวนมา!