บทที่ 1258 การโจมตีขนาบหน้าหลัง

ฉู่หลิวเยว่เกือบจะสบถคำหยาบออกมาโดยตรง

งูสามเหลี่ยมฟันกระบี่เหล่านี้ไร้ประโยชน์มากเกินไปแล้ว!

ก่อนหน้านี้ยังแสดงท่าทีห้าวหาญ อสูรสันหลังเหล็กเพิ่งจะโจมตีหยั่งเชิงครั้งเดียว คาดไม่ถึงว่าพวกมันจะถอยร่นลงไปแบบนี้?

การกำหนดแผนการแบบนี้มันรีบร้อนเกินไปละมั้ง!

ฉู่หลิวเยว่ไม่สามารถเข้าใจได้

แม้ว่างูสามเหลี่ยมฟันกระบี่ตัวเดียวจะไม่สามารถสู้กับอสูรสันหลังเหล็กได้ แต่พวกมันได้เปรียบด้านจำนวน!

คาดไม่ถึงว่าทุกอย่างจะไร้ความหมายเช่นนี้ นี่มันขี้ขลาดเกินไปแล้ว?

นางยังไม่ทันได้คิดมากขนาดนั้น สายตาก็มองเห็นอสูรสันหลังเหล็กกำลังวิ่งเข้ามาที่ตนเอง เงาร่างวูบไหว นางรีบหลบไปด้านข้างด้วยความรวดเร็ว!

โครม!

อสูรสันหลังเหล็กกระทืบพื้นอย่างแรง!

พื้นที่เดิมเป็นพื้นที่เรียบ แต่ทันใดนั้นก็ปรากฏหลุมลึกขนาดไม่เล็ก!

รอยแตกร้าวแผ่กระจายออกไปบริเวณโดยรอบด้วยความรวดเร็ว

ฉู่หลิวเยว่เลือกเคลื่อนที่ไปยังพื้นที่ป่าทึบ ก่อนจะพุ่งตรงไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว!

นางเข้ามาในสวนอสูรแล้ว อันตรายมีอยู่รอบด้าน ความจริงไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เหมือนกัน

แต่ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดคือจะต้องสลัดอสูรสันหลังเหล็กออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!

ยิ่งป่าทึบมากเท่าไร ก็จะยิ่งดีต่อนางมากเท่านั้น

เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เวลาเพียงชั่วพริบตาร่างนั้นก็หายไปในป่าที่เขียวชอุ่มแล้ว!

“โฮก…”

อสูรสันหลังเหล็กเงยหน้าแล้วคํารามเสียงดังกึกก้อง!

ต้นไม้ที่อยู่ในระยะใกล้กับอสูรสันหลังเหล็กนั้นถูกแรงกดดันบดขยี้จนระเบิดออกมาโดยตรง!

อสูรสันหลังเหล็กยกเท้าขึ้น พร้อมวิ่งตรงมายังทิศทางที่ฉู่หลิวเยว่อยู่!

ส่วนหลังจากฝูงงูสามเหลี่ยมฟันกระบี่ถอยลงไปแล้ว คาดไม่ถึงว่ามันจะกระจัดกระจายไป

งูกว่าหนึ่งร้อยตัวกระจายออกไปรอบด้าน

ตัวของพวกมันเล็กมาก หากหลบซ่อนตามพงหญ้าก็จะไม่มีทางเห็นอย่างแน่นอน

ดังนั้นหลังจากพวกมันกระจายกันไปได้ไม่นาน มันก็ไปหลบซ่อนตามต้นไม้ ทำให้เป็นรูปร่างที่มองไม่เห็น

มีเพียงแต่เสียงงูที่เลื้อยไปมาเบาๆ บางครั้งก็อาจจะได้ยิน แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว

…

ฉู่หลิวเยว่หนีไปด้านหน้าด้วยความเร็วเต็มกำลัง

นางกระโจนเหินทะยานไปมาราวกับภูตวิญญาณในภูเขา เงาร่างเดี๋ยวปรากฏเดี๋ยวจางหาย

แต่ถึงอย่างใดก็ตามนางก็ยังไม่สามารถสลัดอสูรสันหลังเหล็กได้พ้น

พลังทำลายล้างของมันนั้นน่ากลัวกว่าที่ฉู่หลิวเยว่จินตนาการได้เสียอีก

เดิมทีนางคิดว่าอาศัยการเข้ามาในป่าทึบก็สามารถกีดขวางต่อร่างกายอันใหญ่โตของอสูรสันหลังเหล็กได้ และทำให้มันลดความเร็วลง

แต่ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในสายตาของอสูรสันหลังเหล็กเลย

พลังกล้ามเนื้อของมันแข็งแกร่งอย่างมาก ไม่ว่าจะผ่านไปที่ใดต้นไม้ก็หักโค่นแทบจะทั้งหมด!

ดังนั้น หนึ่งมนุษย์หนึ่งสัตว์อสูร หนึ่งอยู่ด้านหน้าหนึ่งไล่ตามด้านหลัง ด้วยวิธีการนี้ทำให้เกิดการแข่งขันในหุบเขานี้ขึ้น

…

ผู้อาวุโสอวี๋อวี้เอามือไพล่หลัง และรออยู่ที่ตีนเขาครู่หนึ่ง

ต่อให้เขาไม่ได้ไปดูด้วยตัวเอง แต่การเปลี่ยนแปลงของระลอกคลื่นที่ผันผวนนี้ ก็สามารถทำให้เขาคาดเดาได้ว่ามันเกิดเรื่องอันใดขึ้น

เขาอดที่จะแค่นหัวเราะไม่ได้

เหมือนว่าตอนนี้ฉู่เยว่จะหนีไม่พ้นแล้ว

และไม่รู้ว่าเด็กน้อยคนนั้นจะยืนหยัดได้นานขนาดไหน

ต้องบอกก่อนว่า ที่แห่งนี้นอกจากเด็กน้อยเหล่านั้น สัตว์อสูรโตเต็มวัย ระดับที่ต่ำที่สุดก็อยู่ในระดับเก้า!

พวกมันยากที่จะต่อกรด้วย

อีกทั้งเพื่อการฝึกฝนและกระตุ้นฝีมือของสัตว์อสูรเหล่านี้ให้อยู่ในระดับที่สูงที่สุด ภายในสวนอสูรแห่งนี้ นอกจากพวกอาวุโสไม่กี่คนที่มาลาดตระเวนและคุ้มกัน โดยทั่วไปแล้วจะไม่มีใครมาที่นี่

สัตว์อสูรเหล่านี้ประสาทสัมผัสไวต่อลมปราณของมนุษย์อย่างยิ่ง อีกทั้งเกิดมาพร้อมกับความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะโจมตี

ฉู่เยว่มีพรสวรรค์และฝีมือไม่เลว แต่ท้ายที่สุดเด็กคนนี้ก็ยังเป็นเด็กอยู่

จะต้องมาต่อสู้กับสัตว์อสูรเหล่านี้ เขาก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมัน

“หวังว่าเด็กคนนี้จะสามารถยืนหยัดได้ถึงคืนนี้นะ!”

เขามองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับขอบฟ้า แล้วส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม

…

ท้องฟ้ามืดลงอย่างรวดเร็ว

ภายในป่าและภูเขานั้นมืดอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยิ่งมืดเข้าไปใหญ่