บทที่ 1278 ข้ายังคงดูแล

เทาเทากลอกตาไปมา เหมือนว่าพอใจกับชื่อนี้อยู่ไม่น้อย

ความจริงแล้วตอนแรกมันทั้งอิจฉาและริษยาฉู่หลิวเยว่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่มันกำลังเผชิญหน้ากับความสิ้นหวัง มันขอความช่วยเหลือจากแม่แท้ๆ อย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่ได้รับคำตอบรับเลย

มันกับแม่ใช้ชีวิตประคับประคองกันมา ตั้งแต่มันจำความได้ แม่ก็ดีกับมันมาโดยตลอด

มันมักจะซุกซนและออกไปก่อเรื่องข้างนอก แม่ก็ยังคอยปกป้องมันอยู่เสมอ ไม่ยอมให้สัตว์อสูรตัวใดมารังแกมันได้

แต่เมื่อมนุษย์คนนี้ปรากฏขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

มันเพิ่งได้รู้ว่าในใจของแม่ คนผู้นี้สำคัญกว่ามันเสียอีก

ตอนที่มันคิดว่ามันกำลังจะตายแล้ว ความคิดเช่นนี้ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

แต่ทว่า…

นางได้ช่วยมันไว้

อีกครั้งในแววตาของนางเต็มไปด้วยคำขอโทษและรู้สึกผิด

คาดไม่ถึงว่าเทาเทาจะรู้สึกโกรธไม่ลงอีกต่อไปแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลิ่นบนร่างกายของนางนั้นหอมมาก ทำให้มันรู้สึกอยากใกล้ชิด…ใช่แล้ว นี่จึงทำให้มันพุ่งเข้าไปหานางในตอนแรก

แต่น่าเสียดายเพราะเหมือนว่านางจะเข้าใจผิดไป

แม่ของมันก็เตะมันหลายครั้งเพื่อนาง

เทาเทาเหลือบสายตามองแม่ของตนเอง นึกถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและโศกเศร้า ตอนที่แม่ของมันวิ่งมาหา มันก็รู้สึกโล่งใจในทันที

มันหลับตาลง จากนั้นก็ลูบมือของฉู่หลิวเยว่เบาๆ

หัวใจของฉู่หลิวเยว่รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

นางเดินไปด้านข้าง แล้วหยิบเตาหลอมโอสถกับสมุนไพรออกมา จากนั้นก็เริ่มปรุงยา

พรึ่บ!

เปลวเพลิงสีแดงชาดลุกโชนภายในเตาหลอมโอสถ!

ถ้ำขนาดใหญ่ก็สว่างขึ้นในทันที

ฉู่หลิวเยว่ใส่สมุนไพรจำนวนมากลงไปอย่างเป็นระเบียบ

กลิ่นยาเข้มข้นผสมกลิ่นขมเล็กน้อยลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ

ฉู่หลิวเยว่มองไปยังเปลวเพลิงที่อยู่ใต้เตาหลอมโอสถ จากนั้นก็ค่อยๆ ผสมยาเข้าด้วยกัน ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

ต้องพูดเลยว่า…

หลังจากทะลวงผ่านจอมยุทธ์ระดับแปดได้แล้วมันช่างทำให้นางมีความสุขมากจริงๆ!

การสัมผัสสิ่งรอบตัวของนางนั้นแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ทั่วทั้งร่างกายเหมือนกับได้ผ่านบัพติศพิธี*มา นางรู้สึกเบาสบายมาก

แม้กระทั่งตอนหลอมโอสถ ก็ยังผ่อนคลายกว่าแต่ก่อนเยอะ

การทะลวงด่านในครั้งนี้ ในที่สุดก็สามารถย่อยพลังดั้งเดิมที่แย่งมาจากองค์รัชทายาทเป่ยหมิงได้สำเร็จ

แต่ความจริงแล้วภายในไข่มุกธารายังคงเก็บสะสมพลังที่มีจำนวนมากกว่านี้เสียอีก

ครั้งนี้ฉู่หลิวเยว่โชคดีมากที่สามารถทะลวงด่านภายในสวนอสูรได้สำเร็จ

ประเด็นที่สำคัญเลยก็คือ มีเพียงผู้อาวุโสทั้งหลายที่เห็นการทะลวงด่านของนางด้วยตนเอง

การทะลวงด่านจอมยุทธ์ระดับแปด เดิมทีไม่ได้สร้างการเคลื่อนไหวที่รุนแรงขนาดนี้

ยิ่งมีคนรู้มากเท่าไร นางก็ยากจะปกปิดตัวตนได้มากขึ้นเท่านั้น

แต่นางก็รู้สึกวางใจกับผู้อาวุโสเหล่านี้

เพียงแต่ว่าหากนางจะทะลวงด่านอีกครั้ง…เกรงว่าจะต้องเตรียมตัวให้ดีมากขึ้นกว่าเดิม

หลังจากนั้นไม่นาน นางก็เอาน้ำแกงที่ต้มเสร็จแล้วป้อนให้กับเทาเทา จากนั้นก็ไปจัดเตรียมสมุนไพรอีกครั้ง และช่วยทำแผลบนร่างกายของมัน

ยังดีที่นางมีสมุนไพรจำนวนไม่น้อยพกติดตัวอยู่ตลอด จึงมีให้พอใช้