บทที่ 1348 สงบ

ฉู่หลิวเยว่มุ่งหน้าไปทางก้นของหุบเขา

ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าใด ก็ยิ่งสามารถสัมผัสได้ถึงลมร้อนที่มาปะทะหน้าได้มากขึ้นเท่านั้น

อุณหภูมิแตกต่างจากทุ่งหิมะที่อยู่ด้านบนอย่างมาก ที่แห่งนี้อุณหภูมิสูง บอกว่าอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิก็ไม่เกินจริง

เมื่อเท้าทั้งสองข้างของฉู่หลิวเยว่แตะเข้าที่ทรายแดง ความรู้สึกอบอุ่นจนถึงร้อนผ่าวก็แผ่ซ่านออกมา

นางหลุบสายตามองลงเล็กน้อย

ลมพัดเม็ดทรายที่ปะทะเข้ากับใบหน้าคือความร้อน

เม็ดทรายเหล่านี้หยาบกว่าและแข็งกว่า การเดินแต่ละก้าวบนนี้ เท้าของพวกเขาจะไม่ได้จมลงไปเหมือนกับทะเลทราย

เพียงแค่ในจุดนี้ก็ถือว่าดีกว่าเดินบนหิมะหนาด้านบนแล้ว

นางกวาดสายตามองไปทั้งสองข้างทาง

ทรายสีแดงอยู่เต็มทั่วทุกพื้นที่ ไกลสุดลูกหูลูกตา

ผู้อาวุโสฮวาเฟิงมาหยุดที่ด้านข้างของฉู่หลิวเยว่ จากนั้นก็มองตามสายตาของนาง เขาไม่สามารถปกปิดความประหลาดใจในแววตาได้

หากไม่ได้มาเห็นด้วยตาตนเอง เขาจะไม่มีทางเชื่อโดยเด็ดขาด ที่ด้านล่างนี้คาดไม่ถึงว่าจะมีหุบเขาแบบนี้อยู่ด้วย

อีกทั้ง…หุบเขาที่ว่านี้ ก็ดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

“ที่นี่มัน…”

เดิมทีเขาอยากจะถามฉู่หลิวเยว่ว่าที่นี่คือที่ไหน แต่หลังจากที่พูดไปครึ่งหนึ่ง เขาก็นึกขึ้นมาได้ว่านางก็ไม่น่าจะรู้เหมือนกัน

แต่ไม่ว่าอย่างใดก็ตาม ที่แห่งนี้ดูจะปลอดภัยกว่าด้านนอกมาก

อย่างน้อยก็สามารถหลบอีกาเก้าหางได้พ้น

“ฉู่เยว่ เจ้าสุดยอดมากเลย! หาสถานที่แบบนี้เจอได้อย่างใด?”

ใบหน้าของชือรุ่ยเออร์เต็มไปด้วยรอยยิ้ม พร้อมเดินเข้าไปหาฉู่หลิวเยว่

ฉู่หลิวเยว่ยิ้มออกมา

“ศิษย์พี่ชมกันเกินไปแล้ว นี่เป็นความผิดพลาดของข้าต่างหาก ข้าเองก็ไม่รู้ว่าที่นี่…จะมีหน้าตาเป็นเช่นนี้”

คิ้วของชือรุ่ยเออร์ขยับเล็กน้อย ภายในใจของนางไม่เชื่อคำพูดนี้

ถ้าอีกฝ่ายไม่รู้จริงๆ แล้วจะมาถึงที่นี่โดยไม่มีอุปสรรคตลอดทางได้อย่างใด…

แต่หลังจากที่เห็นสีหน้าของฉู่หลิวเยว่ ก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ และไม่เหมือนกับเสแสร้ง…