บทที่ 1411 เกล็ดสีม่วง

ตระกูลเหลี่ยงรีบเร่งเดินทางไปยังพระราชวังเมฆาสวรรค์ด้วยความเร็วสูงสุด และตอนนั้นได้เจอกับเจียงเห่อเทียนที่กำลังจะจากไปพอดี

ศัตรูพบหน้า ดวงตาแดงก่ำ

เพราะว่าการตายของเหลี่ยงเส่าคัง ในตอนนี้เหลี่ยงอีเยี่ยและเหลี่ยงเซียวเซียว จึงถือว่าเซียนสุ่ยหลิงทั้งหมดเป็นศัตรูกับพวกเขาไปแล้ว

และแน่นอนว่ารวมถึงเจียงเห่อเทียนที่เป็นประมุขของตระกูลเจียงด้วย!

เมื่อเห็นว่าพวกเขามาด้วยท่าทางโหดร้าย ในใจของเจียงเห่อเทียนจึงเข้าใจสถานการณ์ได้เจ็ดถึงแปดส่วนแล้ว

เพราะว่าก่อนที่จะมาถึงที่นี่ เขาได้ให้เจียงจื่อหยวนเล่าเรื่องราวที่เกี่ยวกับบุพกาลชายแดนเหนือให้เขาฟังโดยละเอียดแล้ว

เจียงจื่อหยวนรู้ว่าในตอนนี้ มีเพียงบิดาของตนเองเท่านั้นที่สามารถพึ่งพาได้มากที่สุด ดังนั้นนางจึงเล่าออกไปทั้งหมดอย่างไม่ปิดบัง

และเรื่องของเหลี่ยงเส่าคังก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

“ประมุขตระกูลเหลี่ยง”

เจียงเห่อเทียนประสานมือทำความเคารพ ด้วยท่าทีเกรงใจ

แต่อีกฝ่ายกลับไม่ตอบรับมารยาทนี้ เขากวาดตามองโดยรอบ และพบว่าที่แห่งนี้มีเพียงเจียงเห่อเทียนคนเดียว เจียงจื่อหยวนไม่ได้อยู่ที่นี่ หัวใจพวกเขาจึงดำดิ่ง

“เจียงจื่อหยวนล่ะ?”

“ท่านถามถึงลูกสาวของข้าหรือ? อ่า เมื่อครู่นี้นางเพิ่งติดตามผู้อาวุโสหมิงที่สามสิบหกและผู้อาวุโสอวี๋จิ้งเข้าไปในพระราชวังเมฆาสวรรค์เอง นางไปที่เขาว่านจงเพื่ออยู่เป็นเพื่อนท่านประมุข”

เจียงเห่อเทียนพูดขึ้นเสียงเรียบ

แต่อย่างไรก็ตามเป็นการเปิดเผยข้อมูลที่สำคัญอย่างยิ่ง ตอนนี้เจียงจื่อหยวนได้รับการคุ้มครองจากพระราชวังเมฆาสวรรค์แล้ว!

สีหน้าของเหลี่ยงอีเยี่ยและลูกสาวเปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที

ที่เขารีบเร่งขนาดนี้ ก็เพราะกลัวว่าจะเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น คิดไม่ถึงเลยว่า

“หึ เป็นเรื่องที่น่าแปลกมากจริงๆ เจียงจื่อหยวนถูกไล่ออกจากสำนักหลิงเซียว ตามหลักการแล้ว ไม่มีทางที่พระราชวังเมฆาสวรรค์จะรับนางเข้าไปในช่วงนี้ไม่ใช่หรือ? เหตุใดถึง…ยังปล่อยให้นางเข้าไป?”

เหลี่ยงเซียวเซียวไม่ได้มีความอดทนมากขนาดนั้น ดังนั้นจึงพูดออกมาเสียงเย็น

ในใจของเจียงเห่อเทียนเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่อีกฝ่ายมีฐานะสูงส่งกว่าเขา เขาจึงทำได้เพียงอดทนเอาไว้ แล้วหัวเราะออกมาหนึ่งครั้ง

“แม้ว่าจื่อหยวนจะเป็นธิดาของข้า เจียงเห่อเทียน แต่นางก็เติบโตขึ้นมาในพระราชวังเมฆาสวรรค์ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับท่านประมุข และผู้อาวุโสในพระราชวังเมฆาสวรรค์ทุกท่านก็เห็นนางเป็นเด็กที่อยู่ใกล้ชิดมาโดยตลอด หากนางจะเข้าไปในพระราชวังเมฆาสวรรค์ดั่งเช่นตอนนี้ จะมีเรื่องอะไรน่าแปลกกัน”

เหลี่ยงเซียวเซียวหัวเราะเสียงเย็น

เจียงจื่อหยวนคู่ควรหรือไง?

อีกทั้งท่านประมุขของพระราชวังเมฆาสวรรค์ก็ยังปิดด่านฝึกอยู่ เรื่องที่จะออกมาพูดแทนเจียงจื่อหยวนนั้นเป็นไปไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ก็ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ตอนนี้พระราชวังเมฆาสวรรค์มีพระชายาตัวจริงนั่งอยู่ในตำแหน่ง! จะมีที่ว่างให้เจียงจื่อหยวนวิ่งไปมาโดยรอบได้อย่างไร?

ไม่รู้จริงๆ ว่านังบ้าผู้นั้นใช้วิธีการใดกันแน่…

“ประมุขตระกูลเหลี่ยง หากพวกเจ้าอยากพบจื่อหยวนละก็ ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แค่เดินตรงไปรายงานกับผู้คุ้มกันก็ได้แล้ว แต่ว่า…ที่จื่อหยวนมาที่นี่ในครั้งนี้ ก็เพื่ออยู่เป็นเพื่อนท่านประมุขยามออกจากด่านฝึก จะสามารถออกมาได้หรือไม่นั้น…ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง”

เมื่อจัดการเรื่องราวเสร็จสิ้น ความกล้าของเจียงเห่อเทียนก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยแล้ว

“เจ้า…” เหลี่ยงเซียวเซียวโมโหอย่างมากจนสาวเท้าก้าวเข้าไปด้านหน้า

“เซียวเซียว”

เหลี่ยงอีเยี่ยนับว่าใจเย็นอย่างมาก พร้อมตะโกนเรียกชื่อนางหนึ่งเสียง

เหลี่ยงเซียวเซียวระงับเพลิงความโกรธที่อยู่ในใจลงอย่างไม่ยินยอม

“ในเมื่อนางเข้าไปในพระราชวังเมฆาสวรรค์แล้ว เช่นนั้นพวกเราก็ไม่ขอรบกวนแล้ว”

เหลี่ยงอีเยี่ยตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

แต่พวกเขาก็ยังจะทำ

ด้านในน่าจะมีเรื่องที่ปิดบังอยู่แน่นอน

“ท่านพ่อ…” เหลี่ยงเซียวเซียวไม่ยินยอม

เหลี่ยงอีเยี่ยส่งสายตามองนางอย่างมีความหมาย พร้อมหมุนตัวจากไป

เหลี่ยงเซียวเซียวกระทืบเท้าติดตามไปอย่างไม่มีทางเลือก

เจียงเห่อเทียนมองแผ่นหลังที่จากไปของพวกเขา ในที่สุดหัวใจที่ถูกแขวนอยู่บนเส้นด้าย ก็สามารถวางลงได้สักที

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม…ครั้งนี้สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาใหญ่มาได้แล้ว

เมื่อมีพระราชวังเมฆาสวรรค์อยู่ เซียนสุ่ยหลิงของพวกเขา…จะไม่มีทางมีปัญหาแน่นอน!

…