ตอนที่ 1454
บทที่ 1455 แพะรับบาป
October 22, 2026
ชือรุ่ยเออร์ยิ้มเยาะ และพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น
“ข้าเกรงว่าจะมีใครบางคน พยายามที่จะโยนความผิดของตัวเอง ให้คนอื่นหรือเปล่านะ!”
แม้ว่านางจะไม่ได้เอ่ยชื่อออกมา แต่ใครล่ะที่จะฟังไม่ออก ว่านางกำลังกล่าวถึงเจียงจื่อหยวน!?
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลี่ยงเซียวเซียวก็รู้สึกฉงนขึ้นมา
เมื่อไม่กี่วันก่อน นางเพิ่งได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้โดยบังเอิญ แต่ก็ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน
เดิมทีนางอยากจะลองตามหาว่าเป็นใคร แต่อีกฝ่ายกลับอำพรางตัวตนไว้อย่างมิดชิด นางสืบหาอยู่หลายวัน แต่ก็ยังไม่พบสิ่งใด จึงทำได้เพียงเก็บมันไว้ในใจเสียก่อน
แต่ดูเหมือนว่านางค่อนข้างจะปักใจเชื่อข่าวคราวเหล่านี้
เพราะพวกเขาสามารถเล่าเรื่องราวเหล่านี้ได้ละเอียดมาก!
นางรู้ว่า มันน่าจะเป็นคนที่ร่วมเดินทางกับนางในขณะนั้น ที่เป็นคนแอบปล่อยข่าวนี้ออกมา
แต่นางไม่เคยคาดคิดเลยว่า คนผู้นั้นจะเป็นเจียงจื่อหยวน!
เมื่อไม่นานมานี้ นางและบิดาเคยออกเดินทางตามหาอีกฝ่ายเป็นพันลี้ ทำให้เจียงจื่อหยวนเริ่มประหม่าเหมือนคนไม่มีจุดหมายปลายทาง และสุดท้ายนางก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากซ่อนตัวอยู่ในพระราชวังเมฆาสวรรค์ และไม่กล้าโผล่หัวออกมาอีกเลย
เจียงจื่อหยวนคงจะเกลียดชังพวกเขามากเป็นแน่ เหตุใดจึงกล่าวหากันเช่นนี้?
แต่ในตอนนี้ หลังจากฟังคำของชือรุ่ยเออร์แล้วนั้น เหลี่ยงเซียวเซียวก็ตระหนักได้ว่า นางคิดผิด!
… เพราะนอกจากเจียงจื่อหยวนจะเกลียดพวกเขาแล้ว ก็ยังเกลียดฉู่เยว่ และเกลียดสำนักวิชายิ่งกว่า!
หากสามารถใช้โอกาสนี้ โจมตีศัตรูอย่างโหดเหี้ยมได้ เป็นใครก็ทำมิใช่หรือ!?
ท้ายที่สุดแล้ว เจียงจื่อหยวนเพียงแค่ต้องการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากโอกาสนี้ก็เท่านั้น!
หลังจากกลับมามีสติอีกครั้ง ใบหน้าของเหลี่ยงเซียวเซียวก็เริ่มถอดสี พลันสบถออกมาด้วยความโกรธอย่างหมดความอดทน
“นังสารเลว!”
และสำหรับหรงซิว ผู้ที่ปฏิบัติต่อเจียงจื่อหยวนอย่างเย็นชา ราวกับลมหนาวมาโดยตลอด ย่อมไม่เก็บเรื่องพรรค์นี้มาใส่ใจ
แต่คนเดียวที่ไม่สบายใจหลังจากได้ยินเรื่องนี้ คงจะเป็นไป๋หลีฉุนมากกว่า
แต่ในขณะนี้เหลี่ยงเซียวเซียวกำลังจะระเบิดอารมณ์ด้วยความโกรธ ใครเล่าจะไปสนใจไป๋หลีฉุน?
อีกทั้ง เจียงจื่อหยวนก็เป็นฝ่ายทำผิดก่อน แม้ว่าไป๋หลีฉุนจะไม่ค่อยพอใจนัก แต่เขาก็ไม่มีคำใดที่สามารถตอบโต้ได้ในขณะนั้น!
แต่หารู้ไม่ว่า เจียงจื่อหยวนที่กำลังถูกนางต่อว่าเอง ก็อยู่ในพื้นที่นี้ด้วยเช่นกัน และได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ!
หัวใจของเจียงจื่อหยวนสั่นไหวอย่างรุนแรง โลหิตในกายสูบฉีดราวจะพวยพุ่งออกมา บริเวณขมับกระตุกอย่างต่อเนื่อง!
หากไม่ใช่เพราะฟางเส้นสุดท้ายที่ยังพอหลงเหลืออยู่ นางคงอดไม่ได้ที่จะพุ่งเข้าไปฉีกปากของเหลี่ยงเซียวเซียวในทันที!
มือทั้งสองของนางกำหมัดแน่นจนนิ้วซีดขาว
มันไม่ง่ายเลยที่จะระงับอารมณ์ที่อยู่ภายในใจนี้ไว้
รอก่อน… รอก่อนเถอะพวกแก!
“เช่นนี้แล้ว ตอนที่พี่สามของข้าตาย…”
เหลี่ยงเซียวเซียวกัดฟันแน่น
“นึกแล้วเชียวว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวกับนาง!?”
นังสารเลวคนนี้นี่เอง ที่ห้ามเหล่าบรรดาผู้อาวุโส ไม่ให้เข้าไปช่วยพี่ชายนาง!?
จริงสิ!
ตอนนั้นเจียงจื่อหยวนก็ยอมรับเองไม่ใช่หรือว่า ในเวลานั้นพี่สามเคยขอร้องนาง แต่นางไม่คิดจะเหลียวแล!?
และตอนนั้นเจียงจื่อหยวนพูดเองว่า นางไม่อาจเปลี่ยนความคิดผู้อาวุโสประจำสำนักได้ เช่นนั้นนางจึงไม่มีทางเลือกอื่น
แต่ดูตอนนี้สิ เห็นได้ชัดว่านางจะต้องเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้!
ฉู่หลิวเยว่กำลังอ้าปากจะพูด แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอันใด ชือรุ่ยเออร์ก็ได้เข้ามาถกประเด็นต่อ
“อันที่จริงเรื่องนี้ จะไปโทษเจียงจื่อหยวนเสียทั้งหมดก็มิได้ ถึงอย่างใด ยามผจญภัยอันตรายเช่นนั้น แม้แต่เราเองก็แทบเอาตัวไม่รอด แต่ปกป้องตัวเองก็ยากพอแล้ว จะเอาพละกำลังจากไหนไปช่วยเขากัน?”
เพียงอีกนิดเจียงจื่อหยวนคงทำลายฝ่ามือของตัวเองเสียสิ้น!
ดูเหมือนว่าชือรุ่ยเออร์จะพูดเพื่อช่วยนาง แต่จริงๆ แล้วกลับกดดันนางเป็นอย่างมาก!