ตอนที่ 1467
บทที่ 1468 เหมือนตกนรก!
October 22, 2026
เมื่อไป๋หลีฉุนเห็นภาพนี้ก็พลันตื่นตระหนก ใจกระเด็นกระดอนขึ้นมาถึงลำคอ
“หยุด…!“
แต่ไม่ทันจะได้เอ่ยจบ ปลายนิ้วของฉู่หลิวเยว่ ก็สัมผัสกับปรางแก้มของอีกฝ่ายแล้ว
ความสับสนฉงนใจพลันจางหายในทันตา ฉู่หลิวเยว่โล่งอก มุมปากเรียวสวยหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างเชื่องช้า
จริงเสียด้วย…
ชายหนุ่มบนพื้นนอนนิ่งไม่ไหวติง
มือเรียวของฉู่หลิวเยว่ลูบคล่ำไปจนถึงปลายคางและใช้ปลายนิ้วลูบคลึงเบาๆ
ชายคนนั้นขมวดคิ้ว ราวกับว่าถูกรบกวนจากสัมผัสของนาง และพยายามฝืนลืมตาขึ้นมา
เดิมทีเจียงจื่อหยวนเป็นลมหมดสติไปแล้ว
แต่จู่ๆ นางก็รู้สึกคันยุบยิบบริเวณใบหน้า จนนึกหงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมา
และด้วยสติอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ ทำให้นางตระหนักรู้ถึงสถานการณ์เลวร้าย ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัว
ใครกำลังจับหน้านาง!
นางลืมตาโพล่ง แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมาจนตาพล่ามัว
ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดนางก็มองเห็นรูปร่างหน้าตาของอีกฝ่ายได้ชัดเจน
“กรี๊ด…”
เจียงจื่อหยวนหวีดร้องด้วยความหวาดกลัว!
และเกือบจะยกมือขึ้นผลักอีกฝ่ายออกไป!
ทว่ายามนี้ กระดูกจำนวนหนึ่งในกายของนางแตกหักไปตั้งเท่าใดไม่รู้ อวัยวะภายในทั้งหมดถูกบีบอัดหลอมรวมกัน และน่าจะได้รับความเสียหายขั้นรุนแรง
อย่าว่าแต่ผลักคนเลย แค่แรงจะยกมือยังไม่มีด้วยซ้ำ
ฉู่หลิวเยว่ตกใจเสียงกรีดร้องของนาง และผงะถอยหลังไปเล็กน้อย ทว่ายังคงไม่ละมือออกจากใบหน้าของอีกฝ่าย
“เจ้าวางใจเถอะ การประลองจบลงแล้ว ข้าจะช่วยเช็ดเลือดให้…”
เช็ดลงเช็ดเลือดอะไร!
“จะ…เจ้าไสหัวออกไปเลย!”
เจียงจื่อหยวนอยากถอยหนีจากคนผู้นี้ยิ่งนัก
แต่น่าเสียดายที่ยามนี้ร่างกายของนางแทบเรียกได้ว่าเป็นอัมพาต และท่าท่างดีดดิ้นเช่นนั้น มีแต่จะทำให้นางดูเหมือนไส้เดือนใกล้ตายตัวหนึ่ง
“ไม่ได้ยินที่ข้าพูดรึ? เอามือของเจ้าออก…”
ไป๋หลีฉุนพุ่งตัวเข้าไปทันที
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วราวสับสนเล็กน้อย
“ขะ…ข้าไม่ได้จะทำอันใด ข้า…แค่ หือ สิ่งนี้คือสิ่งใดหนอ?”
ขณะกล่าวเช่นนั้น นางก็หมุนข้อมือเบาๆ และหน้ากากหนังแผ่นบางราวกับปีกจักจั่น ก็ปรากฏขึ้นบนมือนาง
เจียงจื่อหยวนแสบร้อนไปทั้งหน้า!
“มันเจ็บ!”
เพื่อให้หน้ากากแนบสนิทไปกับผิวเนื้อมากขึ้น นางจึงใช้เคล็ดลับพิเศษนิดหน่อย เพื่อเสริมความแข็งแรงและเหนียวแน่นให้มัน และถ้าต้องการถอดมันออก จักต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก
แต่ฉู่หลิวเยว่กลับฉีกกระชากมันออกอย่างดุเดือด และแทบฉีกหนังหน้าของนางไปด้วย แล้วจะไม่ให้นางกรีดร้องอย่างเจ็บปวดได้อย่างใด?
แต่ไม่นาน สุ้มเสียงรอบด้านก็พลันเงียบลง ทำให้นางฉุกคิดได้ว่าเกิดอันใดขึ้น!
นางเงยหน้าขึ้นทันทีและมองไปรอบๆ!
ทุกคนหันมองนางเป็นตาเดียว พลางทำสีหน้าคละเคล้ากันไป ดวงตาฉายแววตกใจระคนสงสัย
ใบหน้าของนาง!
เมื่อเป็นเช่นนี้ เจียงจื่อหยวนถึงได้สติคืนมา ความหวาดกลัวก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ ร่างกายเย็นเฉียบราวถูกแช่แข็ง!
ไป๋หลีฉุนซึ่งห่างออกไปไม่กี่ก้าว พลันชะงักฝีเท้า ริมฝีปากของชายชราสั่นเครือราวเสียสติ
จบสิ้นแล้ว…