ตอนที่ 1487
บทที่ 1488 องค์ไท่จู่จะปกป้องเจ้าเอง!
October 22, 2026
“ผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์รึนี่!”
ผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนหยัดกายลุกขึ้นทันควัน มองคนมาใหม่ด้วยสายตาตะลึงพรึงเพริดยากจะคาดเดา
อีกฝ่ายมีท่าทีทะนงตน แรงกดดันมหาศาลกดทับผู้อื่นทั่วถ้วน ย่อมเป็นผู้แข็งแกร่งในหมู่ผู้แข็งแกร่งอีกที!
เขาเบนสายตากลับมามองฉู่หลิวเยว่
“ฉู่…นางหนู นี่ใครกัน?”
บุรุษผู้นี้พูดคำว่า ‘ทายาทรุ่นหลังของตระกูลซั่งกวน’ ออกมา คงมิได้หมายถึงซั่งกวนเยว่หรอกใช่หรือไม่!
มิใช่ว่านางหนูนี่เป็นคนนอกพรมแดนหรอกหรือ เหตุใดถึงได้มีผู้ช่วยที่เก่งกาจปานนี้เล่า
คนจำนวนไม่น้อยต่างหูผึ่งกันในทันที
ฉู่หลิวเยว่จ้องมองไปยังบุรุษวัยกลางคนที่ก้าวออกมาจากสุดขอบฟ้ากว้างไกล หัวใจก็เต้นถี่รัวอย่างมีชีวิตชีวาและเร็วแรง!
ตึกตัก!
ตึกตัก!
“องค์…องค์ไท่จู่!”
นางพึมพำเสียงค่อย นัยน์ตาเต็มไปด้วยแววเหลือจะเชื่อ ทั้งยังฉายแววยินดีปรีดาออกมาอย่างปิดไม่มิด!
หรงซิวรับรู้ได้ถึงความวิตกของนางจึงเหลือบสายตามามองน้อยๆ ในแววตาพลันปรากฏรอยยิ้มวาบผ่าน
คิดไม่ถึงเลยว่าท่านผู้นี้จะมาที่นี่เร็วปานนี้…
ชั่วพริบตา เงาร่างขององค์ไท่จู่ก็เข้ามาใกล้แล้ว
เสื้อคลุมสะบัดพลิ้วไหว เป็นอิสระจากแรงกดดันมหาศาลทั้งปวง
เขาสาวเท้าก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของฉู่หลิวเยว่ หัวเราะเสียงดังลั่นพลางมองมาที่นาง
ฉู่หลิวเยว่ยืนมองเขาด้วยความตะลึงพรึงเพริด ถึงกับมิอยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเห็นอยู่ชั่วขณะหนึ่งเสียด้วยซ้ำ
เพียงแต่วิญญาณที่เคยโปร่งใสดั่งแต่ก่อน มาบัดนี้กลับแปรเปลี่ยนกลายเป็นร่างเนื้อที่จับต้องได้เสียแล้ว!
สีหน้าท่าทางของเขาที่แสดงออกผ่านแววตาและเรียวคิ้วชวนให้รู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก
องค์ไท่จู่ก้มตัวลงเล็กน้อยพลางสบสายตาฉู่หลิวเยว่ตรงๆ ก่อนเอ่ยกลั้วหัวเราะว่า
“เป็นอันใดไป มิได้เจอกันนานขนาดนี้ นางหนูนี่ลืมกันเสียแล้วรึ?”
ฉู่หลิวเยว่ยังคงรู้สึกมึนงงไม่หายอยู่หลายส่วน
“องค์ไท่จู่?”
นางมิเคยคาดคิดมาก่อนว่าคนที่ปรากฏตัวออกมาจะเป็นองค์ไท่จู่ไปได้!
ตอนที่อยู่ในบุพกาลชายแดนเหนือ นางก็พอเดาได้รางๆ ว่าองค์ไท่จู่เคยไปที่นั่นมาแล้ว มารู้ภายหลังว่าที่นั่นคงจะเป็นสุสานขององค์ไท่จู่เอง
ตอนอยู่ที่นั่น นางก็เคยคิดว่าบางทีองค์ไท่จู่อาจจะยังมีชีวิตรอดอยู่
แต่ว่า…
นางคาดไม่ถึงแม้แต่น้อยเลยว่า นี่จะกลายเป็นเรื่องจริงไปได้!
อีกอย่าง
พละกำลังขององค์ไท่จู่ดูจะ…แข็งแกร่งขึ้นอย่างมากด้วย!
องค์ไท่จู่เห็นนางทำหน้ามึนงงน่าเอ็นดูอย่างหาได้ยากเช่นนี้ก็อดหัวเราะร่าออกมาไม่ได้ ก่อนจะยื่นมือใหญ่ออกมาขยี้หัวฉู่หลิวเยว่
“ฮ่า…ฮ่า! นางหนูนี่ยังทึ่มทื่อไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ องค์ไท่จู่มาหาแล้วไม่ดีใจเลยหรือ?”
ทุกคนล้วนตื่นตกใจกันทั่วถ้วน!
องค์ไท่จู่!
บุรุษผู้นี้คือบรรพชนของซั่งกวนเยว่อย่างนั้นหรือ!
แต่ในอาณาจักรเสิ่นซวี่แทบไม่เคยได้ยินว่ามีผู้แข็งแกร่งแซ่ซั่งกวนมาก่อนเลยหนา…
หากว่ามีแล้วล่ะก็ ไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่รู้ได้!
คนจำนวนมากต่างลอบสบตากันไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับบุรุษวัยกลางคนที่ปรากฏตัวออกมาอย่างกะทันหันผู้นี้เลย
ทว่าการปรากฏตัวของเขากลับทำให้ผู้คนบังเกิดความหวาดหวั่นอยู่หลายส่วน
บัดนี้ซั่งกวนเยว่ไม่เพียงแต่มีสำนักหลิงเซียวและพระราชวังเมฆาสวรรค์คอยหนุนหลัง ยังมีผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่รู้ว่าโผล่ออกมาจากที่ใดอีกด้วย!
อีกอย่างดูจากลมปราณของเขาแล้ว สามารถบดขยี้คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในที่แห่งนี้ได้เกือบทุกคน!
หากคนผู้นี้เป็นบรรพชนของซั่งกวนเยว่จริงๆ คนผู้นั้นก็มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ย่อมต้องปกป้องนางจนถึงที่สุดแน่!
นี่สิถึงนับว่าเป็นปัญหาใหญ่…
องค์ไท่จู่ลูบหัวของนางแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยทีละคำว่า
“วางใจเถอะ วันนี้มีองค์ไท่จู่อยู่ด้วย ใครหน้าไหนก็รังแกเจ้าไม่ได้ทั้งนั้น!”
ยามมองดวงหน้าขององค์ไท่จู่ที่เปี่ยมด้วยรอยยิ้มใจดีแลรักใคร่เอ็นดู ฉู่หลิวเยว่พลันรู้สึกคัดจมูกขึ้นมา
แต่ไหนแต่ไรมานางแข็งแกร่งมาโดยตลอด ไม่เคยยอมรับความพ่ายแพ้ได้
แม้วันนี้นางจะถูกคนจำนวนมากปานนี้ล้อมจับ กดดันทุกฝีเท้า นางเองก็ไม่แสดงออกถึงความอ่อนแอออกมาให้เห็นสักกระผีก
เพราะนางรู้ว่านางทำไม่ได้!
ในเวลาแบบนี้ ทันทีที่แสดงออกถึงความอ่อนแอแม้เพียงนิด คนพวกนี้ก็จะยิ่งได้ใจมากกว่าเก่า!
ดังนั้น นางต้องเข้มแข็งขึ้นมาให้ได้!
ทว่าในตอนนั้นเอง คำพูดทื่อตรงประโยคนี้ขององค์ไท่จู่ กลับทำให้นางทลายกำแพงของตนลงอย่างง่ายดาย