บทที่ 1569 ใครจะข่มขู่ใคร

ทันทีที่สิ้นเสียงของฉู่หลิวเยว่ ภายในตำหนักศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงก็เกิดความเงียบเข้ามาปกคลุมในทันที

รวมถึงสายตาของอี้เจาที่มองนางมานั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า ดรุณีน้อยร่างสะโอดสะองอายุยังไม่ถึงยี่สิบปีจะมีความกล้าเช่นนี้

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังพูดอันใดอยู่?”

หลังจากความเงียบปกคลุมอยู่ชั่วครู่ อี้เจาก็หรี่ตามอง แล้วพูดขึ้นเสียงเรียบ

มุมปากเขาของยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

“แน่นอน ครั้งนี้ผู้เยาว์มาพร้อมกับความจริงใจ ข้ารู้ว่าเผ่าหงส์ทองคำไม่ทำพันธสัญญากับมนุษย์ แต่ตอนที่ถวนจื่อทำพันธสัญญากับข้านั้น มันยังเป็นเพียงไก่ฟ้าเก้าสีตัวหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่ถือว่าเป็นการละเมิดกฎของเผ่าพันธุ์”

“แต่ในเมื่อตอนนี้มันเป็นหงส์ทองคำแล้ว เช่นนั้นก็ต้องเคารพกฎของที่นี่”

อี้เจาพูดตัดบทฉู่หลิวเยว่ สีหน้าเย็นชา ในแววตาของเขามีกระแสน้ำวน

“ซั่งกวนเยว่ ข้าคิดว่าเจ้าเป็นคนฉลาด”

ทันทีที่สิ้นเสียงนี้ ภายในท้องพระโรง ก็มีแรงกดดันมหาศาล!

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกถึงความหนักอึ้งบนบ่า เหมือนมีภูเขาลูกใหญ่มากดทับ

นางยืดเหยียดแผ่นหลัง แล้วเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ราวกับว่าไม่ได้ยินคำขู่ของอีกฝ่าย

หรือว่านางอาจจะฟังเข้าใจ เพียงแต่นางไม่อยากสนใจเท่านั้น

“ถวนจื่อกับข้ามีความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง หากต้องยกเลิกพันธสัญญาในตอนนี้ อาจจะส่งผลเสียหายได้…”

“เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องใส่ใจ”

ความอดทนของอี้เจากำลังจะหมดลงในไม่ช้า

การที่ปล่อยให้ซั่งกวนเยว่เข้ามาในภูเขาศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งหวงแห่งนี้นั้น แล้วยังไว้ชีวิตนาง ถือว่าเขานั้นถอยให้อย่างถึงที่สุดแล้ว

แต่ว่าในตอนนี้คาดไม่ถึงว่านางจะพูดถึงเรื่องคงอยู่ของพันธสัญญาอย่างเปิดเผยเช่นนี้ สำหรับเขาแล้วนี่เป็นฝันที่ลมๆ แล้งๆ อย่างมาก

ถวนจื่อมีพลังแห่งสายเลือดที่หาได้ยาก การยกเลิกพันธสัญญานั้นแทบจะไม่ส่งผลกระทบกับมันอย่างแน่นอน

ผู้ที่มีพรสวรรค์และพละกำลังเช่นนี้ ความจริงแล้วปัญหาเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องกังวลเลย

“ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง คำพูดเมื่อครู่นี้ เจ้าเก็บกลับคืนไปให้หมด”

นี่เขาเห็นแก่หน้าถวนจื่อ

หากเป็นคนอื่นแล้วละก็ เขาลงมือไล่อีกฝ่ายไปตั้งนานแล้ว!

ใบหน้าของฉู่หลิวเยว่ยังไม่มีความหวาดกลัวและตื่นตระหนกอยู่เลย แต่นางกลับเดินไปด้านหน้าหนึ่งก้าว พร้อมสีหน้ายืนหยัดหนักแน่น

“ประมุขอี้เจา จุดประสงค์ที่ข้ามาที่นี่ในวันนี้ ข้าได้แจ้งไปอย่างชัดเจนแล้ว ข้ารู้ว่าสำหรับเผ่าหงส์ทองคำทั้งเผ่านั้น เป็นเรื่องที่ทำใจได้ยาก แต่พันธสัญญานี้ท้ายที่สุดก็เป็นเรื่องของข้ากับถวนจื่อ ไม่ใช่หรือ?”

สีหน้าของอี้เจาเย็นยะเยือกขึ้น!

เขาคิดไม่ถึงเลยว่ามนุษย์คนหนึ่งที่อยู่ในระดับเทพขั้นสูงจะกล้าทำตัวกำเริบเสิบสานต่อหน้าเขา!

เปรี้ยง!

ในแววตาของเขามีความลึกล้ำและผันผวน ทันใดนั้นเองก็มีเปลวเพลิงสีทองชาดลุกโชนขึ้น!

ก่อนจะขังฉู่หลิวเยว่ไว้ในพื้นที่นั้นทันที อีกทั้งอากาศก็เริ่มบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่ง!

หน้าอกของนางสั่นสะท้าน ทันใดนั้นเองกลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นก็คละคลุ้งเต็มซอกฟันของนาง!

ในตอนนั้นเองเหมือนกับมีเชือกจำนวนนับไม่ถ้วนมาพันธนาการร่างกายของนางโดยแน่นหนา!

เลือดเนื้อทุกส่วนเหมือนจะถูกฉีกออกจากกัน!

นางกำหมัดแน่นและพยายามดิ้นรน แต่กลับพบว่าร่างกายของนางนั้นไม่สามารถขยับตัวได้เลย

ในตอนนี้นางก็เหมือนปลาที่อยู่บนเขียงรอให้ผู้อื่นสังหาร!

อี้เจาเป็นประมุขเผ่าหงส์ทองคำ แม้กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ของเผ่ามนุษย์ก็ไม่อยู่ในสายตาของเขา หากต้องการจะสังหารฉู่หลิวเยว่ก็เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นไม่ใช่หรือ?

เดิมทีเขาไม่จำเป็นจะต้องลงมือด้วยซ้ำ

เพียงแค่สายตาที่มองมาก็สามารถเอาชีวิตของฉู่หลิวเยว่ได้แล้ว!

ใบหน้าของนางซีดขาวอย่างรวดเร็ว มุมปากก็มีเลือดไหลออกมา

พลังอันน่าหวาดกลัวบีบบังคับให้นางคุกเข่าลงอย่างต่อเนื่อง

ขาทั้งสองข้างของนางสั่นระริก แม้แต่ร่างกายของนางก็ยังสั่นสะท้านอย่างไม่สามารถควบคุมได้

ทันใดนั้นถวนจื่อก็พุ่งตรงเข้ามาพร้อมสยายปีกขึ้น!

เปลวเพลิงสีทองชาดแหวกผ่านอากาศ!

ฉู่หลิวเยว่ได้ยินเหมือนเสียงอันใดบางอย่างแตกสลาย วินาทีถัดมาพลังรอบกายนางก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

นางเงยหน้าขึ้นไปมอง ถวนจื่อยืนอยู่ตรงหน้าของนางพอดิบพอดี เปลวเพลิงลุกท่วมทั่วร่างกาย สายตาที่มองไปทางอี้เจาเต็มไปด้วยจิตสังหาร!