บทที่ 1879 ลอบโจมตี

………………..

หนานอวี่สิงบ้าไปแล้ว

ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้เขาประสบกับเหตุการณ์มามากมาย ซึ่งมันเกินกว่าที่เขาจะสามารถรับไหว

ก่อนหน้านี้เป็นเพราะเส้นชีพจรแตกซ่าน ทำให้เขาท้อแท้หมดกำลังใจ ร้องขอความตาย

ต่อมาบิดาของเขาได้ตามหาผู้เชี่ยวชาญจนจบ ช่วยให้เขาฟื้นคืนเส้นชีพจรดั้งเดิมได้ อีกทั้งเขายังได้ใช้โอกาสนี้ทะลวงด่านได้อย่างราบรื่น จนกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์

เขารู้สึกปิติยินดีเป็นอย่างมาก

แต่ในตอนที่เขากำลังจะเล่าเรื่องเหล่านี้ให้แก่หนานอีอีฟัง กลับได้ยินเป็นข่าวร้ายว่าหนานอีอีนั้นเสียชีวิตแล้ว

เพราะว่าศพถูกทำร้ายอย่างน่าอนาถ หนานอีฝานจึงเลือกที่จะฝังร่างนั้นลงไปทั้งอย่างนั้น

หนานอวี่สิงไม่มีโอกาสมองหน้านางเป็นครั้งสุดท้ายด้วยซ้ำ

หนานอีอีเป็นน้องสาวเพียงคนเดียวของเขา และเป็นคนที่เขารักสุดหัวใจ

ตอนนี้คนผู้นั้นไม่อยู่แล้ว แล้วเขาจะยอมรับมันได้อย่างไร?

ดังนั้นภายในใจของเขาจึงคิดแต่เรื่องแก้แค้น

ขอเพียงแค่สามารถสังหารหรงซิวและฉู่หลิวเยว่ลงได้ ความเคียดแค้นที่อยู่ในใจของเขาถึงจะถูกขจัดออกไป!

ในตอนนี้ลั่วเหยี่ยนลังเลขึ้นมาอย่างกะทันหัน เดิมทีเขาไม่เห็นเรื่องเหล่านี้อยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

เขาได้ตัดสินใจไปแล้วว่าหนานอีอีตายด้วยน้ำมือของพวกเขา ไม่ว่าคนอื่นจะโน้มน้าวอย่างไร เขาก็ไม่มีทางเปลี่ยนความคิดของตนเองเด็ดขาด

คิ้วของหรงซิวมีความเย็นชาเพิ่มขึ้นหลายส่วน

“หนานอวี่สิงเจ้าคิดว่า เจ้ากำลังใช้ดาบชี้หน้าใครอยู่อย่างนั้นหรือ?”

น้ำเสียงของเขาเย็นชาและทุ้มต่ำ แต่ตอนที่ได้ยินกลับรู้สึกถึงแรงกดดันที่หนักแน่นจนยากจะต้านทาน!

หนานอวี่สิงหันไปมองทางหรงซิวโดยไม่รู้ตัว

แต่เขาก็รีบระงับอารมณ์เหล่านั้นลงไปอย่างรวดเร็ว

หวาดกลัว?

นี่มีอะไรที่น่าหวาดกลัวกัน!

วันนี้เขาพาผู้อาวุโสมาที่นี่หลายท่าน เป้าหมายก็เพื่อสังหารหรงซิวและฉู่หลิวเยว่ แก้แค้นให้แก่อีอี!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็หัวเราะเสียงเย็น

“หรงซิว เจ้าละทิ้งความเย่อหยิ่งในฐานะโอรสสวรรค์เถอะ! ที่แห่งนี้คือท่าเรือดอกท้อ ไม่ใช่พระราชวังเมฆาสวรรค์!”

ก่อนหน้านี้เขาสืบมาเรียบร้อยแล้ว ครั้งนี้หรงซิวและฉู่หลิวเยว่มาที่นี่อย่างเงียบเชียบ

ข้างกายของหรงซิวมีแค่คนสนิทคนเดียว ส่วนทางด้านฉู่หลิวเยว่ แม้ว่านางจะพาคนมาเยอะ แต่คนเหล่านั้นล้วนเป็นอดีตลูกน้องของนาง ดังนั้นจึงไม่มีอะไรน่ากังวล

หรงซิวแข็งแกร่งอย่างมาก ฉู่หลิวเยว่เองก็ประมาทไม่ได้ แต่แค่สองหมัดไม่สามารถเอาชนะสี่มือ หากทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน พวกเขามีโอกาสชนะมากกว่า!

“แน่นอนว่าที่แห่งนี้ไม่ใช่พระราชวังเมฆาสวรรค์ แต่ที่แห่งนี้คือ…จวนเยว่! พวกเจ้าก็กล้าทำตัวกำเริบเสิบสานหรือ!”

ไม่รอให้หรงซิวพูดอะไร ฉู่หลิวเยว่ก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาเป็นคนแรก

ฟิ้ว!

กระบี่ที่แหลมคมแหวกความว่างเปล่า!

นางกระชับกระบี่ชื่อเซียวในมือแน่น!

เมื่อดูจากท่าทางของหนานอวี่สิง จะให้พูดอะไรต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์

มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นใช้กำลังแก้ปัญหา!

เมื่อเห็นฉู่หลิวเยว่ชักกระบี่ออกมา ภายในสมองของหนานอวี่สิงก็มีภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในสุสานสังหารเทพปรากฏขึ้นมา

ฝีมือของผู้หญิงคนนี้แข็งแรงกว่าเดิมไม่น้อยเลย…

หนานอวี่สิงสะบัดหัวไปมา ขมวดคิ้วเป็นปม ขจัดความคิดที่ฟุ้งซ่านภายในสมองออกไปให้หมด

หรือว่านางจะเป็นคู่ต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างนั้นหรือ!

เมื่อนึกถึงตรงนี้ หนานอวี่สิงก็มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นหลายส่วน

“เลือดต้องล้างด้วยเลือด! แค้นของอีอี วันนี้ข้าจะต้องชำระให้ได้!”

เขาพูดยังไม่ทันจบ หนานอวี่สิงก็ลงมือเสียแล้ว!

พลังแห่งสวรรค์และโลกที่อยู่รอบข้างเข้ามารวมตัวในที่แห่งนี้กันอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถ่ายเทไปในดาบเล่มนั้นที่อยู่ในมือของเขา

ลมปราณรอบกายพวยพุ่ง พลังปราณดั้งเดิมภายในร่างกายเดือดพล่าน!