บทที่ 189 โกรธ [รีไรท์]

ฉู่หลิวเยว่เริ่มสงสัยเกี่ยวกับนายใหญ่ผู้นี้และภรรยาของเขามากขึ้นเรื่อยๆ

อันที่จริง นางเคยได้ยินข่าวลือโดยบังเอิญมาก่อนว่า นายใหญ่ของเจินเป่าเก๋อได้ยกเลิกการประมูลที่จะจัดขึ้นเป็นพิเศษเพื่อเลือกของขวัญให้ฮูหยินของเขา ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ผู้มีอำนาจหลายคนในเมืองหลวงต่างรู้สึกขุ่นเคือง

การกระทำดังกล่าวทำให้ฉู่หลิวเยว่แอบประหลาดใจ

จำเป็นต้องรู้ด้วยว่าสำหรับมหาเศรษฐีเหล่านี้ เรื่องเงินหาใช่เรื่องสำคัญที่สุดไม่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ…หน้าตา!

แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ประการแรกเพราะเจินเป่าเก๋อมีฐานะเหนือผู้ใด พวกเขาจึงไม่กล้าก่อความวุ่นวาย ประการที่สอง เจินเป่าเก๋อได้มอบสิ่งชดเชยมากพอ ซึ่งถือได้ว่าเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่สำหรับพวกเขา

ด้วยวิธีนี้ พายุนี้จึงผ่านไปอย่างสงบสุข

นายใหญ่ของเจินเป่าเก๋อนั้นร่ำรวยและมั่งคั่งจริงๆ ทั้งยังแสดงความจริงใจกับภรรยามากอีกด้วย

“เจ้าค่ะ หวังว่าคราวหน้าคงจะมีโอกาส”

เมื่อฉู่หลิวเยว่กล่าวเสร็จสิ้น นางก็พูดคุยกับเหยียนเก๋อเกี่ยวกับยาต่างๆ พร้อมกับบอกรายละเอียดบางประการกับเขา

ในไม่ช้าคนรับใช้ก็นำยามาส่งให้

ฉู่หลิวเยว่มองไปที่กล่องน้อยใหญ่ต่างๆ ด้วยสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย

ถ้าหากนางถือกล่องพวกนี้เข้าสำนักไปอย่างเปิดเผย จะต้องเป็นจุดสนใจของผู้คนจำนวนไม่น้อยแน่นอน

ถ้าหากอาจารย์จั่วหรงรู้เข้า จะต้องมาตามสืบอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น นางก็จะอธิบายให้ชัดเจนยากยิ่งขึ้น

ถ้าหากนางพูดไปแล้ว จะต้องถูกสงสัยอย่างแน่นอน

แต่ถ้าเกิดว่านางไม่บอก แล้วไม่ไปหอโอสถสวรรค์ของสำนัก แล้วกลับไปที่เจินเป่าเก๋อแทน ก็จะยิ่งดูมีพิรุธมากขึ้นไปอีก

เหยียนเก๋อเหลือบมองนางอย่างระมัดระวังและถามสองแง่สองง่าม

“คุณหนูหลิวเยว่ ถ้าหากท่านถือของพวกนี้กลับไปเองลำพัง เกรงว่าจะเป็นเรื่องยุ่งยากใช่หรือไม่”

ฉู่หลิวเยว่พยักหน้าทันควัน

ต่อไปภายหลังนางจะต้องใช้ยาอีกจำนวนมาก ดังนั้นนางจึงทำการเอิกเกริกแบบนี้ทุกครั้งไม่ได้หรอก

“คุณชายรองเหยียน มิทราบว่าที่นี่พอจะมีอะไรที่สามารถเอาของพวกนี้ไปได้สะดวกหรือไม่”

“ท่านหมายถึง…ถุงเฉียนคุนหรือ”

“แม้กระทั่งของสิ่งนี้ เจินเป่าเก๋อก็มีด้วยหรือเจ้าคะ”

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง

นางก็แค่ลองถามไปเท่านั้น คิดไม่ถึงว่ามันจะมีจริงๆ!

“ฮ่าๆ ถึงแม้เราเจินเป่าเก๋อจะไม่เอ่ยถึง แต่ถุงเฉียนคุนนี้ไม่เคยขาดแน่นอน! มิฉะนั้นของมากมายขนาดนี้ก็คงพกพาไม่สะดวก ใช่หรือไม่”

เหยียนเก๋อหัวเราะลั่นเสียงใส

“เหล่าหลิว ไปหยิบถุงเฉียนคุนมาให้คุณหนูหลิวเยว่ใบหนึ่ง!”

คนรับใช้ที่อยู่แถวนั้นรีบตอบรับ ก่อนจะไปเอาของออกมาอย่างรวดเร็ว

“คุณหนูหลิวเยว่ นี่ขอรับ…”

เหยียนเก๋อนำถุงเฉียนคุนในมือยื่นให้หลิวเยว่

“ท่านเพียงแค่ถ่ายเทพลังลงไปเล็กน้อย ถุงเฉียนคุนนี้ก็จะเป็นของท่านโดยสมบูรณ์!”

ฉู่หลิวเยว่รับถุงเฉียนคุนมาแล้วพิศมองอย่างละเอียด

ถุงเฉียนคุนใบนี้มีขนาดไม่เกินครึ่งฝ่ามือ มีลักษณะเป็นถุงผ้าสีเหลืองทองอร่ามและยังปักลวดลายเมฆมงคลสีเงินอันละเอียดอ่อน

ซึ่งดูแล้วมีความหรูหราประณีตมาก

ถุงเฉียนคุนก็ถูกจัดลำดับเช่นกัน ยิ่งระดับสูงเท่าไหร่ พื้นที่ในถุงเฉียนคุนก็จะใหญ่ขึ้นเท่านั้น

นางลองถ่ายเทพลังปราณเข้าไป

นางได้ยินเพยงแค่เสียงดังแว่วๆ ในใจ นางรู้สึกทันทีว่ามีความเชื่อมโยงที่ละเอียดอ่อนระหว่างนางกับถุงเฉียนคุน

นางควบคุมพลังจิตวิญญาณของตนเพื่อตรวจสอบ และก็ต้องตกใจเพราะพบว่าพื้นที่ในถุงเฉียนคุนใบนี้มีขนาดเท่ากับห้องห้องหนึ่งจริงๆ!

ซึ่งมีขนาดกว้างขวางกว่าถุงฉียนคุนของอาจารย์จั่วหรงหลายเท่า!

นางค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองไปที่เหยียนเก๋อ ก่อนจะเอ่ยว่า

“คุณชายรองเหยียน ของสิ่งนี้แพงเกินไป ข้ารับไว้มิได้หรอกเจ้าค่ะ”

“เอาน่า ในเมื่อมอบของสิ่งนี้ให้ท่านแล้ว จะเอาคืนกลับมาได้อย่างไร อีกอย่าง ในอนาคตท่านเกรงว่าต้องมาบ่อยๆ หากถุงเฉียนคุนนี้ใบใหญ่หน่อย ท่านกับข้าก็จะยิ่งสะดวกมากขึ้นมิใช่หรือ”

ฉู่หลิวเยว่ลังเลครู่หนึ่ง

สิ่งที่เหยียนเก๋อกล่าวมาก็มิใช่ว่าจะไร้เหตุผล

ต่อไปยังมีสถานที่ที่นางต้องใช้ถุงเฉียนคุนนี้อีกมากมายจริงๆ