บทที่ 1966 อย่าก่อความวุ่นวายเพิ่ม

………………..

เดิมทีอาณาเขตเทพเซียนที่แข็งแกร่งและมั่นคงก็เริ่มทรุดตัวลงอย่างไม่สามารถควบคุมได้!

หลังจากผ่านไปสักพัก ค่ายกลเหล่านั้นเหมือนกับตาข่ายขนาดยักษ์ที่กำลังเข้ามาล้อมอี้เหวินเทา!

อี้เหวินเทาหน้าเปลี่ยนสี!

เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะรับมือกับค่ายกลจำนวนมากพร้อมกันเช่นนี้!

เขาโคจรพลังปราณดั้งเดิมภายในร่างกายอย่างรวดเร็ว กลางหน้าผากมีสัญลักษณ์ปรากฏขึ้น!

ทันใดนั้นเงาร่างที่เหมือนกับเขาแทบจะทุกประการก็ปรากฏตัวอยู่ด้านหน้า!

หลังจากนั้นเงาร่างของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นด้วยความรวดเร็ว!

ภายในชั่วพริบตาเดียวก็มีอี้เหวินเทาที่มีส่วนสูงเท่ากับคนสามคนแล้ว!

ร่างศักดิ์สิทธิ์ตนนั้นมีดวงตาสีเขียวเข้ม!

ทั้งเย็นชาและดูหมิ่น!

“ร่างศักดิ์สิทธิ์แปดทิศ!”

หนานซู่ไหวพูดพึมพำสายตาจ้องเขม็ง

ร่างศักดิ์สิทธิ์ประเภทนี้ของอี้เหวินเทาหาได้ยากมาก อีกทั้งยังมีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

ตามข่าวลือนั้นตระกูลอี้เป็นคนคิดค้นร่างศักดิ์สิทธิ์แปดทิศขึ้นมา ดังนั้นจึงมีเพียงแต่ตระกูลที่เท่านั้นที่สามารถฝึกได้

เขาว่าการฝึกวิชานี้ยากลำบากอย่างยิ่ง ดังนั้นคนที่สามารถฝึกสำเร็จจึงมีไม่มาก

คนตระกูลอี้ส่วนใหญ่หลังจากล้มเหลวในการฝึกวิชานี้ ก็เลือกที่จะฝึกร่างศักดิ์สิทธิ์ประเภทอื่นกันหมด

แต่หากเขาสามารถฝึกสำเร็จ ความแข็งแกร่งของผู้บำเพ็ญเพียรก็จะเพิ่มขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว!

นี่คือสาเหตุว่าเหตุใดอี้เหวินเทาถึงสามารถดำรงตำแหน่งประมุขตระกูลอี้ได้อย่างมั่นคง อีกทั้งเขายังมีอำนาจในการตัดสินใจเต็มเปี่ยม

ก่อนหน้านี้หนานซู่ไหวเคยได้ยินข่าวลือมาเท่านั้น แต่ไม่เคยเห็นด้วยตาตนเอง

เพียงแค่อี้เหวินเทานึกคิด หมัดวายุก็ถูกปล่อยออกไปแล้ว!

ตู้ม!

เสียงกึกก้องกัมปนาท!

หมัดของร่างศักดิ์สิทธิ์แปดทิศพุ่งตรงไปยังค่ายกลที่อยู่ด้านหน้าสุด!

ภายในชั่วพริบตาค่ายกลเหล่านั้นก็แตกสลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจำนวนนับไม่ถ้วน ประกายแสงจางๆ สว่างวาบแพร่กระจายออกไปทั่วทุกทิศ!

ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้วขึ้น นิ้วของนางเคลื่อนไหวอยู่เหนือภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยอย่างรวดเร็ว

ลำแสงเหล่านั้นก็เหมือนสามารถสัมผัสอันใดได้บางอย่าง มันจึงทยอยรวมตัวกันมาทางนี้ ราวกับน้ำฝนที่หยดลงในมหาสมุทร แล้วถูกทำลายลงไปอย่างไร้เสียง

สายตาฉู่หลิวเยว่หลุบตามอง

ค่ายกลเหล่านั้นที่อยู่ในพื้นที่ขนาดเล็ก เดิมทีมันมีสีสันงดงามสดใส แต่ตอนนี้มันกลับหม่นแสงลงไปไม่น้อย

เมื่อการโจมตีของอี้เหวินเทาส่งผลกระทบต่อค่ายกลเป็นอย่างมาก

ยังดีที่ หลังจากที่ค่ายกลเหล่านั้นถูกทำลายไปแล้ว แม้ว่าจะทำให้เกิดความเสียหายที่ยิ่งใหญ่ แต่พวกมันก็ยังคงดูดซับพลังแห่งสวรรค์และโลกอย่างต่อเนื่อง เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของตนเอง

เมื่อเห็นว่าสีสันเหล่านั้นกำลังฟื้นตัวอย่างเชื่องช้า ฉู่หลิวเยว่ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ค่ายกลที่อยู่บนภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยสามารถอัญเชิญออกมาได้หลายแบบ

ต่อให้มันถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น ขอเพียงมีพลังแห่งสวรรค์และโลกที่เพียงพอที่จะเติมเต็ม มันก็ยังสามารถกลับมาได้อีกครั้ง

เพียงแต่ว่าต้องใช้เวลานานสักหน่อย

…

อี้เหวินเทาใช้กำปั้นทำลายค่ายกลเหล่านี้โดยตรง ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต้องหน้าเปลี่ยนสีไป

“สมแล้วที่เป็นร่างศักดิ์สิทธิ์แปดทิศ สมคำร่ำลือจริงๆ …”

หนานซู่ไหวมองไปทางฉู่หลิวเยว่ด้วยความเป็นกังวลเล็กน้อย

ระยะห่างของทั้งสองคนนั้นเรียกได้ว่าราวฟ้ากับเหว ไม่ง่ายเลยที่นางจะสามารถเอาชนะได้

อี้เหวินเทา…ไม่สามารถต่อกรได้ง่ายดายเช่นนั้น…

ในตอนนี้ซั่งกวนจิ้งและคนอื่นๆ ล้วนจับตามองสถานการณ์นี้อย่างใกล้ชิด

จ้าวซงพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า

“พี่ซั่งกวน ร่างศักดิ์สิทธิ์แปดทิศของอี้เหวินเทาผู้นี้เป็นร่างศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในระดับสูงที่สุดในใต้หล้านี้แล้ว ได้ยินมาว่าครั้งล่าสุดที่เขาอันเชิญร่างศักดิ์สิทธิ์แปดทิศออกมาคือเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว แต่หลานสาวของท่านกลับใช้เวลาอันสั้นบีบบังคับจนเขาต้องอัญเชิญร่างศักดิ์สิทธิ์นี้ออกมา นับว่าแข็งแกร่งมากจริงๆ แต่ในทางกลับกัน หากเขาโจมตีเต็มกำลัง เกรงว่าหลานสาวของตระกูลท่านจะต้องตกอยู่ในอันตรายแล้ว…”

อี้เหวินเทาเป็นคนที่โหดเหี้ยมมาก

ในเมื่อครั้งนี้เขากล้ามา นั่นหมายความว่าเขามีความมั่นใจอย่างมาก