บทที่ 1967 การต่อสู้ของร่างศักดิ์สิทธิ์

………………..

การเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ทุกคนในเหตุการณ์ตกตะลึงเป็นอย่างมาก พวกเขาทยอยกันเงยหน้าขึ้นมอง

“นี่มันเรื่องอันใดกันแน่?”

“หรือว่าจะมีคนทะลวงด่าน? เป็นเพราะ…ทั้งสองคนนี้กำลังประมือกันอยู่น่ะหรือ?”

“ไม่น่าใช่…”

ทุกคนกระซิบกระซาบกัน ความสงสัยปรากฏขึ้น

อี้เหวินเทากับฉู่หลิวเยว่ประมือกันมาได้สักพักหนึ่งแล้ว

หากการเคลื่อนไหวนี้เกิดจากพวกเขาทั้งสองคนจริงๆ ก็ควรจะเกิดขึ้นตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ ไม่ควรเพิ่งเกิดในตอนนี้?

จากนั้นพลังแห่งสวรรค์และโลกที่เต็มเปี่ยมก็หมุนวนกลายเป็นกระแสน้ำวนขนาดใหญ่แล้วพุ่งตัวลงมา!

เมื่อพวกเขาเห็นทิศทางของกระแสน้ำวนนั้นอย่างชัดเจน คนจำนวนไม่น้อยก็ต้องอ้าปากค้างไป

…คาดไม่ถึงว่ามันจะพุ่งไปทางหงส์ทองคำตัวนั้น?

จื่อเฉินสามารถตระหนักรู้ได้อย่างรวดเร็ว แล้วหันมองถวนจื่อที่อยู่ในอ้อมกอด

ถวนจื่อเงยหน้าขึ้น ดวงตาดำขลับราวลูกองุ่นสะท้อนแสงอันมืดมิดจากท้องฟ้า!

จื่อเฉินวางถวนจื่อลง ก่อนจะถอยหลังลงไปสองสามก้าว แต่สายตาของเขายังจดจ้องอยู่ที่ถวนจื่อเช่นเดิม

ทันทีที่เขาถอยหลังออกมา พลังบนฟากฟ้าก็ผ่าลงมา พร้อมถาโถมเข้าในร่างกายของถวนจื่อด้วยความรวดเร็ว!

ร่างกายของนางเหมือนหลุมไร้ก้น นางสามารถดูดซับพลังเหล่านั้นได้อย่างบ้าคลั่ง!

…

ฉู่หลิวเยว่หันกลับไปมองทางถวนจื่อ ภายในแววตามีประกายความตกใจ

นี่นาง…

พรึ่บ!

แต่ครั้งที่แล้วที่นางเพิ่งเปิดเส้นชีพจร มันเพิ่งผ่านมาได้ไม่นานไม่ใช่หรือ?

ภายในระยะเวลาสั้นๆ คาดไม่ถึงว่าถวนจื่อจะ…

ทันใดนั้นภายในสมองของนางก็มีแสงหนึ่งสว่างวาบ

พลังของอี้เหวินเทาที่ถูกถ่ายเทเข้าไปในร่างกายของนางนั้น นางได้แปรเปลี่ยนให้กลายเป็นของตนเองแล้ว!

และนั่นคือพลังของผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง!

ความจริงแล้วหลังจากฉู่หลิวเยว่ทะลวงด่านเมื่อครั้งที่แล้ว นางก็พบว่าจื่อเฉินและถวนจื่อนั้นแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมไม่น้อยเลย

และครั้งนี้อี้เหวินเทาก็ยังถ่ายเทพลังมาช่วยเสริมอีก…

หากถวนจื่อจะทะลวงด่านก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลแล้ว

…

นอกจากฉู่หลิวเยว่ คนอื่นที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างไม่มีใครเคยเห็นหงส์ทองคำเปิดเส้นชีพจรด้วยตาตนเอง

หลังจากเขาเห็นว่ามีขนนกสีทองคำชาดปรากฏขึ้น คนส่วนใหญ่ก็ชะงักไป

ในตอนที่ขนนกอันนั้นมาหยุดอยู่ตรงหน้าถวนจื่อ ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักขึ้นได้ว่า

“นั่นมัน…ขนนกของหงส์ทองคำ!”

ทันทีที่สิ้นเสียง ในที่สุดคนจำนวนไม่น้อยก็ดึงสติกลับมา

นั่นเป็นขนนกของหงส์ทองคำแน่นอน มันเป็นสีทองคำชาดทั้งหมด ซ้ำยังส่องแสงแพรวพราว

แต่…เหตุใดของสิ่งนี้ถึงมาปรากฏขึ้นที่นี่ได้ล่ะ?

ในตอนที่ทุกคนกำลังมึนงง ขนนกอันนั้นก็เริ่มสั่นไหวขึ้นเล็กน้อย

ในขณะเดียวกันนั้นเอง ถวนจื่อก็หลับตาลง เปลวเพลิงรอบกายลุกโชนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

ลมปราณบนร่างกายของนางนั้นก็เริ่มพุ่งสูงขึ้น!

โหมวฝูซานสามารถดึงสติขึ้นได้เป็นคนแรก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

“นี่นางจะเปิดเส้นชีพจรหรือ?”