บทที่ 1979 เจรจา

ประมุขตระกูลอี้

ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นางพูดขึ้นด้วยความสนใจอย่างมาก

“…ถือว่ากระทำการได้อย่างรวดเร็ว”

นางคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าหลังจากจวินจิ่วชิงกลับไป เขาไม่มีทางนั่งรอความตาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่า เขาจะมีปฏิกิริยาตอบสนองไวขนาดนี้

นี่เพิ่งผ่านไปสามวันเท่านั้น เมื่อกลับมาอีกครั้งสถานะก็เปลี่ยนแปลงไปจากนายน้อยกลายเป็นประมุข

ความจริงแล้วฐานะของเขาในตระกูลอี้ก็ถือว่าค่อนข้างอันตรายทีเดียว

ฉู่หลิวเยว่สามารถมองออกได้ว่า คนตระกูลอี้ไม่ได้ให้ความเคารพและเลื่อมใสต่อเขาเลย

ภายในสถานการณ์เช่นนี้ เขาจึงจำเป็นต้องใช้กลวิธีบางอย่างเพื่อให้ครอบครองตำแหน่งนี้โดยเร็วที่สุด

หรงซิวหรี่ตาลงอย่างอันตราย ใบหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

“อี้เหวินเทาถูกขังอยู่ภายในท่าเรือดอกท้อ แขนทั้งสองข้างถูกหักขาด ไม่ต่างอันใดกับคนไร้ประโยชน์ กอปรกับตอนที่เขาประลองกับเจ้า เขาได้รับความพ่ายแพ้อย่างอนาถ เสียศักดิ์ศรีอย่างยิ่ง ต่อให้สามารถกลับไปที่ตระกูลอี้ได้อีกครั้ง เขาก็ไม่สามารถดำรงตำแหน่งประมุขตระกูลอี้ได้แล้ว”

“ตระกูลอี้กลายเป็นมังกรไม่มีหัว และเป็นเวลาที่ดีที่จะแต่งตั้งประมุขคนใหม่ ซึ่งจวินจิ่วชิงที่มีตำแหน่งนายน้อย จึงมีความได้เปรียบเป็นอย่างมาก ยิ่งกว่านั้นเขามีการสนับสนุนจากอี้เหวินจั๋ว ดังนั้นเขาจึงชนะได้ไม่ยาก”

ฉู่หลิวเยว่หันกลับไปมองหน้าเขา แล้วก็กะพริบตาปริบๆ

“สามี”

“หื้ม?”

“เจ้าได้กลิ่นน้ำส้มสายชูหรือไม่?”

ฉู่หลิวเยว่ย่นจมูกเบาๆ แล้วเอามือพัดที่ด้านหน้า

นางพูดไม่ทันจบ หรงซิวกลับคว้าเอวบางของนางเอาไว้แล้ว

“ข้าไม่รังเกียจหรอกนะถ้าจะอุ้มเจ้าไป”

หรงซิวเลิกคิ้วเล็กน้อย

ดูจากท่าทางแล้ว หากฉู่หลิวเยว่ยังพูดต่อไป เขาก็จะอุ้มนางเดินออกไปในทันที

ฉู่หลิวเยว่จึงรีบปิดปากอย่างเชื่อฟัง นางเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แล้วทำท่าปิดปากและจะไม่พูดอันใดต่อไปอีก

หากตามความเข้าใจที่นางมีต่อหรงซิว เขาสามารถทำเช่นนั้นได้จริงๆ

หรงซิวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนกุมมือนางแล้วจุมพิศลงที่ริมฝีปากแดงที่เม้มแน่นอยู่

“เช่นนั้นข้าก็จะไปกับภรรยาด้วย”

…

ฉู่หลิวเยว่และหรงซิวเดินทางไปที่หน้าประตูเมืองอีกครั้ง จวินจิ่วชิงยืนรออยู่ที่ด้านนอกม่านพลังสักพักหนึ่งแล้ว