บทที่ 2004 แปลกประหลาด

………………..

หงอันเฝ้าระวังในทันทีพลางเอ่ยขึ้น

“เอ่อ? เจ้าเคยเห็น?”

ฉู่หลิวเยว่พูดด้วยรอยยิ้มขึ้นว่า

“ในตอนแรกข้าบังเอิญเห็นป้ายไม้ที่คล้ายๆ กันบนร้านแผงแผงลอยเล็กๆ มองเพียงแวบเดียวก็คล้ายกันมาจริงๆ แต่ป้ายไม้นั่นยังห่างไกลจากความประณีตงดงามของท่านนัก หากมองให้ละเอียดลักษณะก็แตกต่างกันพอสมควร”

หัวใจที่สั่นไหวของหงอันก็วางลงได้อย่างโล่งใจ

ที่แท้เป็นเช่นนี้…

บนแผงลอยเล็กๆ จะมีของดีเช่นนั้นได้อย่างไร มีเพียงแปดส่วนที่ป้ายไม้บังเอิญมีลักษณนะคล้ายกันอยู่เล็กน้อยก็เท่านั้น

สุดท้ายแล้วป้ายไม้ลักษณะเช่นนี้ โดยทั่วไปแล้วความแตกต่างจะไม่มากนัก

“สถานะของท่านสูงส่ง ของที่ติดตัวก็ย่อมไม่ปกติธรรมดา จะเทียบกับสิ่งของที่หยาบๆ เหล่านั้นได้อย่างใด”

คำพูดที่สงบเรียบเย็นของฉู่หลิวเยว่ ช่วยลบล้างความสงสัยของหงอันเป็นอย่างดี

เขาหัวเราะลั่น

“เอาล่ะ ล้วนเป็นสิ่งเล็กน้อยที่ไม่สำคัญ ไม่มีสิ่งใดต้องใส่ใจ พวกเจ้ารีบเข้าไปเร็วๆ อย่างถ่วงเวลาเลย”

ฉู่หลิวเยว่คล้อยตามความเห็นของเขาไป

หรงซิวก้าวไปข้างหน้าก่อน เมื่อข้ามผ่านค่ายกลนั่น ดวงตาของเขาหุบลงเมื่อมีแสงจ้าวาบเข้ามาในตาของเขา

“เยว่เออร์”

เขาหันกลับมาและตะโกนขึ้น

ฉู่หลิวเยว่จับมือเขาและเดินตามเขาเข้าไป

คลื่นบางๆ กระเพื่อมอยู่บริเวณรอบๆ

หรงซิวยกมือขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ขั้นตอนทั้งหมดใช้เวลาเพียงชั่วครู่ สายตาของหงอันกำลังมองไปที่อื่นอีกครั้ง และแม้แต่เพียงครึ่งก็มิอาจสัมผัสมถึงมันได้

ร่างทั้งสองหายไปอย่างรวดเร็วภายในค่ายกล

เฮ่อจื่อจี้พี่น้องสองคน ก็รีบตามเข้าไป

…

เมื่อผ่านค่ายกลมาแล้ว ฉู่หลิวเยว่ยืนนิ่งและมองไปทางข้างหน้า

ภูเขาทับซ้อนอย่างต่อเนื่อง ต้นไม้เขียวชอุ่ม

ด้านล่างเป็นหุบเขาแห่งหนึ่งที่มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่าน

เต็มไปด้วยพลังแห่งสวรรค์และโลก เมื่อเทียบกับพระราชวังเมฆาสวรรค์ก็ไม่ดูด้วยกว่าเลย!

แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ฉู่หลิวเยว่ประหลาดใจมากนัก

ดวงตาของนางแข็งค้างพลางจ้องมองไปยังทิวทัศน์ขอบฟ้าในระยะไกล

ท้องฟ้าสีคราม ไร้ซึ่งเมฆหมอก

ม่านแสงที่ตกลงมาจากท้องฟ้า!

จริงๆ แล้วมันคือ…ประตูแดนสวรรค์!

เมื่อทุกคนทั้งด้านหน้าและด้านหลังที่ทยอยกันมาถึงอย่างต่อเรื่องได้เห็นภาพนี้ ต่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้า เมื่อเห็นพลังม่านแสงประตูแดนสวรรค์ที่น่าอัศจรรย์ หัวใจและดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

“ประตูแดนสวรรค์! นั่นก็คือประตูแดนสวรรค์จริงหรือ”

“สิ่งที่ใต้เท้าหงอันพูดไว้เป็นเรื่องจริง! ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพลังงานของสวรรค์และโลกที่สูงกว่าด้านนอกมากหลายเท่านัก!”

“ขอเพียงผ่านประตูแดนสวรรค์นั่น ก็สามารถไปถึงอาณาจักรเสิ่นซวี่ได้ใช่หรือไม่ ที่แห่งนี้เหมือนการมีอยู่ของแดนสวรรค์ ไม่รู้จริงๆ ว่าภายในอาณาจักรเสิ่นซวี่นั้นจะเป็นอย่างใดกัน”

…

เสียงพูดคุยต่างๆ นาๆ ดังขึ้น ส่วนใหญ่ถอนหายใจและมีความปรารถนา

“ที่แท้ด้านในนี้ ก็เป็นเช่นนี้…”

หลังจากตะลึงงันอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เขย่าแขนของเฮ่อจื่อจี้ด้วยความตื่นเต้น

“พี่ใหญ่! โชคดีที่พวกเราไม่ไปไม่เช่นนั้นคงได้สูญเสียครั้งใหญ่จริงๆ การทดสอบนี้…สมคำร่ำลือจริงๆ!”

ใบหน้าของเฮ่อจื่อจี้ ก็มิอาจปิดบังความตื่นเต้นเอาไว้ได้

“ไม่เช่นนั้นจะมีผู้ฝึกตนมากมายเข้ามาที่นี่อยู่เรื่อยๆ ได้อย่างนั้นหรือ ดินแดนอันล้ำค่าสำหรับการฝึกฝนนั้นหาได้ยากยิ่งนัก!”

ใช่นะสิ

นอกอาณาจักรเสิ่นซวี่จะปรากฏดินแดนฝึกฝนอันดับหนึ่งของตระกูลขุนนางชั้นสูงที่เทียบกับอาณาจักรเสิ่นซวี่ได้อย่างไร

ฉู่หลิวเยว่คุมสีหน้าเอาไว้และความคิดนับไม่ถ้วนก็ผุดขึ้นมาในใจ

สาเหตุที่ผู้ฝึกตนมากมายนับไม่ถ้วนหลงไหลในอาณาจักรเสินซวี่ เพราะเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยพลังแห่งสวรรค์และโลก เต็มไปด้วยแหล่งทรัพยากรธรรมชาติที่หลากหลาย จึงมีผู้แข็งแกร่งเกิดขึ้นมากมายอย่างรวดเร็ว

นอกอาณาจักรเสิ่นซวี่ หากต้องการทะลวงขั้นระดับเทพขั้นสูงแทบเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง

แต่ถ้าหากมีสภาพแวดล้อมในการฝึกฝนเช่นนี้และอยู่ในอาณาจักรเสิ่นซวี่ จะมีอะไรแตกต่างได้อีก