บทที่ 2008 ทัณฑ์สวรรค์ไม่ได้เกรงกลัวกระบี่ แต่เป็นเจ้า

………………..

กระบี่ยาวขนาดใหญ่และหนา ร่วงหล่นในทันที

ปราณกระบี่ทำให้ความว่าเปล่าแตกกระจาย!

ความผันผวนในพื้นที่อันบ้าคลั่ง ประทุขึ้นอย่างดุเดือด!

จากนั้นเสียงแตกขนาดใหญ่ดังมาจากบนภูเขา!

ตู้ม!

หุบเขาแตกกระจายไปทั่วทุกสารทิศ!

ยอดเขาสูงใหญ่ ถูกกระบี่ผ่าครึ่งในชั่วพริบตา!

พลังทัณฑ์สวรรค์ทั้งหมดได้รับผลกระทบจากพลังนี้ และถูกทำลายลงในชั่วพริบ!

แต่ในชั่วพริบตา ยอดเขาก็แยกออกเป็นสองส่วน

ผู้ฝึกตนหลายคนที่ยืนอยู่ฝั่งหนึ่ง และพลังของทัณฑ์สวรรค์ที่บ้างคลั่งได้มารวมตัวกันที่อีกฝั่งหนึ่ง โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง!

ยอดเขาครึ่งหนึ่งนั้น เริ่มถูกทำลายด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และพังทลายลง !

ตู้มมม!

ชั่วครู่ หินภูเขากลิ้งหล่นลงมา จนฝุ่นดินกระจายไปทั่ว

ทุกที่เต็มไปด้วยภูเขา ที่เสียหายทั้งหมด!

…

หงอันตกตะลึง

ภาพตรงหน้า เกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้จริงๆ เขาจึงยืนอยู่ที่เดิมและไม่โต้ตอบกลับมาอยู่พักหนึ่ง

แต่ชายที่อยู่ข้างๆ เขา จู่ๆ ก็รู้สึกถึงอันใดบางอย่างพลางเอ่ยขึ้น

“ไม่สิ! เขาเป็นผู้ฝึกตนระดับเก้าไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงสามารถแสดงพลังที่ทำคนตื่นตกใจเช่นนี้ได้!”

“ข้า…ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน…”

ในตอนแรก เขารู้สึกว่าความสามารถและความแข็งแกร่งของเด็กหนุ่มผมทองคนนี้ช่างโดดเด่นอย่างมาก ดังนั้นจึงให้โอกาสเขาเป็นครั้งที่สอง

ใครจะคิดว่าบัดนี้ความวุ่นวายที่ใหญ่เช่นนี้ได้ปะทุออกมาแล้ว!

เมื่อมองดูครึ่งหนึ่งของยอดเขาที่ถูกทำลาย เลือดทั้งตัวขอหงอันก็แข็งตัวราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง [1]

นี่ นี่…

ครั้งนี้เป็นเรื่องใหญ่แล้วจริงๆ!

ถ้านายไล่ตามไป เกรงว่าเขาจะ…

“ไม่…ไม่เป็นอันใด ต้องไม่เป็นอันใดอย่างแน่นอน!”

หงอันสูดหายใจเข้าลึกๆ และบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์

“แม้ว่าเขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพขั้นสูง แต่ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของทัณฑ์สวรรค์เหล่านี้ได้อย่างแน่นอน!”

เขายังไม่เชื่อว่าชายผู้นี้สามารถนำอันใดบางอย่างออกมาได้จริงๆ!

สุดท้ายต่อจากนั้นทัณฑ์สวรรค์บนท้องฟ้าดูเหมือนจะเหนี่ยวนํากันและเริ่มรวมตัวกันอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

…

ฉู่หลิวเยว่ที่ยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน มองดูคนที่ร่างผอมสูงที่อยู่ตรงหน้าและหายใจออกอย่างแผ่วเบา รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของนาง

“…ยอดเยี่ยมจริงๆ”

หลังจากที่ไม่ได้พบกันมานาน ความแข็งแกร่งของเสี่ยวโจวก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างน่าประหลาดใจยิ่งนัก

ใช่ ตอนนี้เขายังไม่ได้ทะลวงขั้นเป็นระดับเทพขั้นสูง

แต่พลังที่เก็บไว้ในร่างของเขา เทียบได้กับพลังของเทพขั้นสูงอย่างเห็นได้ชัด!

ถึงแม้กระบี่เทพเมฆาสำริดจะไม่นับว่าเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุด แต่ฉู่หลิวเยว่กลับใช้กำลังอย่างมากในการฝึกควบคุมมันในตอนแรก

กระบี่ก็มีจิตวิญญาณ

เห็นได้ชัดว่าการโจมตีของเขา เทียบเท่ากับการช่วยชีวิตคนไว้ไม่น้อย

หรงซิวเลิกคิ้วเล็กน้อย

“ปล่อยให้เขาจัดการไปก่อน”

เขามองเห็นได้ชัดเจนว่าเหตุผลที่เชียงหว่านโจวลงมือไปทั้งหมด เป็นเพราะขณะนั้นมีทัณฑ์สวรรค์พุ่งมาหาทางฝั่งพวกเขา

พูดให้ถูกก็คือ มันพุ่งมาหาฉู่หลิวเยว่

ในเวลานั้นเขากำลังจะลงมือ แต่ไม่คิดว่าเชียงหว่านโจวจะนำไปก่อนหนึ่งก้าว

ฉู่หลิวเยว่มองเขาอย่างรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก