ตอนที่ 2004
บทที่ 2009 ฝังกลบไปพร้อมกัน
October 22, 2026
………………..
เมื่อเขาพูดจบเสียงก็ดังสนั่นขึ้น!
แต่กระบี่เทพเมฆาสำริดได้กลืนกินทันสวรรค์เหล่านั้นจนสิ้น ขณะที่เสี่ยวโจวฟาดลงด้วยดาบเล่มเดียว พลังเหล่านั้นก็หลั่งไหลออกมาราวกับกระแสน้ำ!
เพียงแต่เดิมทีพลังทัณฑ์สวรรค์เหล่านั้นได้พุ่งไปหาพวกเขา ในเวลานี้ทั้งหมดล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงเพราะปราณกระบี่ที่พุ่งไปทางยอดเขาและมันพังทลายลงกว่าครึ่งหนึ่ง
ภูเขาหินกลายเป็นพื้นที่ว่างแยกออกจากกันอย่างบ้าคลั่ง
ลมโหมพัดอย่างบ้าคลั่งและเสียงลมพายุดังสนั่นขึ้นในทันที!
แม้แต่ค่ายกลที่อยู่นอกยอดเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรง!
และพังทลายลงกับตา!
…
ในขณะเดียวกันกระบี่เล่มนี้ของเสี่ยวโจวยังโจมตีหงอันอย่างหนัก
เมื่อเห็นยอดเขาที่เกือบถูกทำลายไปกว่าครึ่งหนึ่ง หงอันตัวแข็งค้างและแทบไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง
เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้ฝึกตนระดับเก้าจะสามารถแสดงความแข็งแกร่งออกมาเช่นนี้ได้!
เขาถามตนเอง หากเป็นเขาคงไม่อาจจัดการกับทัณฑ์สวรรค์เหล่านี้ได้!
บ้าจริง…
เจ้าเจอผีจริงๆ เหรอ!
เมื่อคิดอย่างรอบคอบดูอีกครั้งเด็กหนุ่มคนนี้ดูแปลกๆ ตั้งแต่เริ่มการทดสอบ!
หงอันเสียใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
หากรู้เร็วกว่านี้ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะสร้างปัญหาถึงเพียงนี้ เขาจะไม่ปล่อยให้เขาเข้ามาอย่างแน่นอน!
ตอนนี้ก็ถือว่ายังดี!
เหตุใดยังยืนอึ้งอยู่อีก! รีบไปรายงานนายท่านสิ!”
เสียงที่ดูร้อนใจเช่นนี้ทำให้หงอันมีสติกลับมาในที่สุด
ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็ซีดขาว
เขารู้ดีว่าหากนายท่านเห็นเหตุการณ์นี้ เขาจะต้องเผชิญกับการลงโทษที่น่าหวาดกลัวเพียงใด!
ต้องรู้ว่าบนยอดเขานั่นมีค่ายกลที่พวกเขาสร้างขึ้นมาอย่างระมัดระวัง!
บัดนี้…ทุกอย่างถูกทำลายจนหมดแล้ว!
เรื่องราวต่างๆ กลับกลายเป็นเช่นนี้ ไม่ว่าอย่างใดก็ปิดบังไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
หงอันสูดหายใจเข้าลึกๆ และตอบอย่างฝืนใจ
“เข้าใจแล้ว เจ้า…เจ้าจับพวกเขาไว้ที่นี่ก่อน…เดี๋ยวข้าจะกลับมา!”
อย่างใดก็ตามทางด้านเขายังไม่มีความเคลื่อนไหว เงาร่างหนึ่งก็พุ่งมาจากที่ไกลๆ ด้วยความรวดเร็ว
“เกิดอันใดขึ้น”
เสียงที่สุขุมและมีพลังเต็มไปด้วยน่าเกรงขาม
ผู้ที่มาคือผู้อาวุโสชุดดำ เส้นผมสีเงิน มีรอยเหี่ยวย่น ดวงตาข้างหนึ่งจมลึกเข้าไป และแรงบีบคั้นที่เยียบเย็นอันทรงพลังแพร่กระจายไปทั่วทั้งร่างของเขา
เมื่อหงอันและอีกสองเห็นผู้ที่มาเยือนต่างตกตะลึงชั่วครู่และพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“คารวะ ท่านหัวหน้าโต้วหมิ่น!”
โต้วหมิ่นเมินเฉยต่อพวกเขาและเดินผ่านพวกเขาไป จนเขามาอยู่ตรงตำแหน่งด้านหน้าภูเขาและฉากตรงหน้าได้พุ่งเข้ามาอยู่ในสายตาของเขาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเขาเห็นภูเขาที่ถล่มลงมาครึ่งหนึ่ง สีหน้าของเขายิ่งเย็นชาขึ้น
“หงอัน นี่เป็นเรื่องดีๆ ที่เจ้าทำอย่างนั้นหรือ”
ขณะนี้เสียงของเขาฟังดูแหบแห้งและเยียบเย็นมากเป็นพิเศษ
ขาของหงอันอ่อนแรงลง เขาตัวสั่นเทาจนแทบจะคุกเข่าลงไป
“ท่านหัวหน้าโต้วหมิ่น นี่ นี่…”
เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างใด!
โต้วหมิ่นมองเขาด้วยสายตาเย็นชา
“โอกาสของผู้คุมประตูนั้นช่างยากยิ่งนัก เจ้ารู้หรือไม่ว่าครั้งนี้ ตาแก่อย่างข้าต้องใช้ความพยายามไปมากมายขนาดไหน เพื่อที่จะมอบโอกาสนี้ให้กับเจ้า แต่เจ้า…กลับตอบแทนข้าเช่นนี้หรือ”
ใบหน้าของหงอันซีดเซียวราวกับผี
ดีมาก
ครั้งนี้ที่เขาสามารถคว้าโอกาสนี้ไว้ได้ เป็นเพราะพึ่งพาโต้วหมิ่น
แต่ไหนแต่ใดมาเขาไม่เคยเห็นโต้วหมิ่นพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้มาก่อน
เมื่อเจอกับคำถามดูหมิ่นของโต้วหมิ่น หงอันก็ไม่สามารถพูดอันใดได้สักคำ
เขาจะพูดอันใดได้
ตั้งแต่เริ่มต้นเรื่องทั้งหมดดูแปลกประหลาดอย่างมาก
แม้แต่เขาไท่อินนั่น ยังมีเด็กหนุ่มผมทองที่แข็งแกร่งเกินคาดผู้นี้…