บทที่ 2024 ลูกพี่ที่แท้จริง

………………..

มั่วสือเชียนดั่งประสบกับอสนีบาต

แม้จะเป็นก่อนหน้านี้ ในตอนที่รู้ว่าผู้อาวุโสลำดับห้าเป็นอาจารย์ของฉู่หลิวเยว่ครึ่งหนึ่ง เขาก็ล้วนไม่เคยสิ้นหวังเช่นนี้!

จอมปลอม…

สิ่งเหล่านี้คาดไม่ถึงว่าจะล้วนเป็นเรื่องจอมปลอม!

ความลับระดับสูงสุดของถ้ำปีศาจทมิฬนี้ ตั้งแต่หลายพันปีก่อน สืบต่อกันมาโดยตลอดจนถึงวันนี้

ประมุขรุ่นก่อน ล้วนเชื่อเรื่องนี้โดยไม่ได้สงสัย และยังปกปักอย่างเข้มงวด!

กลับกลายเป็นว่าแท้จริงแล้ว…ตั้งแต่ตอนเริ่มต้น ก็เป็นคำโป้ปดตั้งแต่หัวจรดหางอย่างนั้นหรือ!

เลือดลมภายในร่างมั่วสือเชียนปั่นป่วน ลมปราณรอบกายมีร่องรอยความยุ่งเหยิงให้เห็นอย่างเลือนราง

ระหว่างปากและฟัน กลิ่นคาวเลือดเข้มข้น พวยพุ่งขึ้นมาไม่หยุด แทบจะทำให้เขาหายใจไม่ออก

ภายในศีรษะเขานั้นอึงอล ราวกับว่าเป็นความว่างเปล่าผืนหนึ่ง

กระทั่งทัศนียภาพทั้งหมดตรงหน้า ก็ล้วนราวกับกำลังบิดเบี้ยว เปลี่ยนไปเป็นภาพพร่าเลือน

เสียงของผู้อาวุโสลำดับห้า ยังลอดเข้าไปในหูไม่หยุด

“สำหรับข้าแล้ว กระจกโลหิตสวรรค์นี้ เป็นเพียงสถานที่เร้นลับที่ลมปราณสายหนึ่งนี้เอาชีวิตรอดมาได้ก็เท่านั้น ต่อให้ไม่มีกระจกโลหิตสวรรค์ ข้าเพียงเปลี่ยนสถานที่ก็อยู่ได้เหมือนกัน เพียงแต่ ข้าจำได้ว่า สำหรับพวกเจ้าแล้วกระจกโลหิตสวรรค์นี้ เหมือนว่าจะสำคัญเป็นอย่างมากใช่หรือไม่ โดยเฉพาะเจ้ายังเป็นถึงประมุข หากว่าคาดเดาไม่ผิดล่ะก็ ทำลายกระจกโลหิตสวรรค์นี้ พลังปราณดั้งเดิมเกินครึ่งหนึ่งภายในกายเจ้า ล้วนจะต้องสูญสิ้นไปตามกันกระมัง”

ผู้อาวุโสลำดับห้าส่ายศีรษะน้อยๆ อย่างปลงอนิจจังหมื่นส่วน

“ช่างน่าสังเวชๆ”

ฝึกปราณอย่างยากลำบากมาหลายปี เพียงครู่เดียวเช่นนี้ ก็พินาศสิ้นแล้ว

ช่างทำให้คนได้ยินปวดใจ คนได้ฟังน้ำตาไหลจริงๆ

ฉู่หลิวเยว่เพ่งมองไป ประกายประหลาดใจสายหนึ่งพลันวาบผ่านนัยน์ตา

ดูไปแล้วมั่วสือเชียนนั้นอ่อนเยาว์อย่างยิ่ง รูปลักษณ์มีอายุเพียงแค่ยี่สิบกว่าปีเท่านั้น

รูปโฉมงดงามประณีต กระทั่งมีความเป็นสตรีเพศอยู่หลายส่วน

ผิวพรรณขาวเป็นพิเศษ ในตอนที่พินิจอย่างละเอียด กระทั่งยังมองเห็นเส้นเลือดสีเขียวจางที่ใต้ผิวบาง

ซีดขาวชนิดที่ราวกับว่าไม่ได้พบแสงตะวันมาตลอดทั้งปี

ไม่ว่าผู้ใดมาเห็น ก็เกรงจะล้วนยอมรับได้ยากว่า ประมุขผู้มีชื่อเสียงทรงอำนาจเลื่องลือท่านนั้นของถ้ำปีศาจทมิฬ คาดไม่ถึงว่าจะมีรูปโฉมเช่นนี้

“เขา…อาศัยการฝึกปราณรักษารูปโฉมนี้เอาไว้หรือ”

ฉู่หลิวเยว่เอ่ยถามเสียงต่ำ

ได้ยินว่ามั่วสือเชียนดำรงตำแหน่งนี้ประมุขนี้มาหลายสิบปีแล้ว

อายุที่แท้จริงของเขา ชัดแจ้งว่าไม่ได้มองจากภายนอกแล้วเห็นเป็นยี่สิบกว่า

หรงซิวพยักหน้า

ผู้อาวุโสลำดับห้าพลันหัวเราะหึๆ

“นางหนู เจ้าไม่รู้เสียแล้ว เคล็ดวิชาฝึกตนของถ้ำปีศาจทมิฬนี้ ล้วนแตกต่างจากสำนักพรรคตระกูลอื่น พวกเขาต้องผ่านการกลืนกินพลังปราณดั้งเดิมและปราณวิญญาณของผู้ฝึกตนคนอื่น เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายในการยกระดับพลังของตนเอง อำมหิตเหลือเกิน! อีกทั้ง พรสวรรค์ยิ่งดียิ่งอ่อนเยาว์ พลังที่พวกเขาสามารถรีดเค้นออกมาจากในนั้นก็ยิ่งบริบูรณ์และบริสุทธิ์ มั่วสือเชียนในเวลานี้อยู่ในระดับของเทพศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดแล้ว เดินมาถึงก้าวนี้ ในมือเขา ไม่รู้ว่าอาบย้อมเลือดสดของผู้ฝึกตนไปมากน้อยเท่าใด!”

นี่ก็คือสาเหตุว่าเหตุใดเขาถึงพูดคำโกหกนั่นกับมั่วเหยาไปในตอนแรก

ตั้งแต่ตอนแรกเริ่ม เขาก็รู้ว่าถ้ำปีศาจทมิฬนี้ไม่ใช่สิ่งดีอะไร

แต่เวลานั้นเขาก็ติดต่อกับฝั่งนี้ไม่มาก และไม่ได้ใส่ใจมากนัก

ผู้ใดจะรู้ว่าวันนี้พวกเขาคิดไม่ถึงว่าจะยื่นมือมาเหนือศีรษะของนางหนูเยว่เออร์แล้ว

นี่เขาไม่อาจทนได้แล้ว!

มิน่าเล่า!

ถ้ำปีศาจทมิฬถึงได้ใช้ลูกไม้ค้นหาผู้ฝึกตนอัจฉริยะอย่างสุดความสามารถจากสถานที่ต่างๆ อยู่ตลอด