บทที่ 2033 ฝีมือ

………………..

หรงซิวหยิบไม้บรรทัดสีดำออกมา

บนไม้บรรทัดสีดำนั้นมีแสงสว่างวาบ เงาร่างมายาร่างหนึ่งปรากฏแก่สายตา

เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนหน้านี้ เงาร่างที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ดูโปร่งแสงอย่างมาก ลมปราณก็แผ่วเบา

หากมีลมกระโชกแรง เงาร่างนี้อาจจะถูกพัดปลิวไปได้

เขามองไปด้านหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วขมวดคิ้วแน่น

“ผู้อาวุโสห้า”

หรงซิวประสานหมัดทำความเคารพ

“เส้นทางนี้อันตรายมาก อย่างใดก็ให้ข้าเป็นคนไปส่งท่านเถอะ”

ผู้อาวุโสห้าส่ายหน้า

“ไม่จำเป็น เจ้ามาส่งข้าที่นี่แล้ว ไม่จำเป็นต้องมาเสี่ยงอันตรายอีก ด้วยระยะทางเท่านี้ ข้าสามารถหาทางกลับไปเองได้ ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเป็นเพียงแค่ลมปราณสายหนึ่ง ต่อให้กลับไปไม่ได้แล้ว มันก็ไม่มีอันใดเสียหาย หลังจากถูกขังอยู่ในกระจกโลหิตสวรรค์เป็นพันปี ข้าก็ไม่เคยคิดว่าจะได้ออกมาอีกครั้ง”

ริมฝีปากบางของหรงซิวยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“ท่านแค่บาดเจ็บสาหัส หากลมปราณสายนี้ได้พักฟื้น อาการของท่านก็จะดีขึ้น”

ต้องบอกก่อนว่า เมื่อไม่มีกายเนื้อ และพลังของเขาถูกใช้ไปอย่างต่อเนื่องจนแทบจะหมดลงแล้ว

มีแต่การอาศัยอยู่ที่ทะเลทรายจันทราสีชาดเท่านั้นถึงจะสามารถทำให้เขาอยู่รอดได้

แต่ครั้งนี้ภัยบุหลันกำลังคืบคลานเข้ามา สถานการณ์ของพวกเขาทั้งสามคน น่าจะไม่ได้ดีเท่าไร

ผู้อาวุโสห้ายังคงส่ายหน้าเช่นเดิม พร้อมจ้องหน้าเขาตาเขม็ง

“ปกป้องนังหนูเยว่เออร์ให้ดี”

ในดวงตาหงส์ที่ลึกล้ำของหรงซิวมีแสงสว่างวาบขึ้นมา

“หรงซิวทราบ”

“กลับไปเถอะ!”

ผู้อาวุโสห้าโบกมือ จากนั้นก็สาวเท้าขึ้นเดินไปด้านหน้า

แผ่นหลังของเขาจางหายไปอย่างรวดเร็ว

หรงซิวยืนนิ่งเงียบอยู่ที่เดิมครู่หนึ่ง คลื่นความร้อนที่หอบมาพร้อมกับลมจากทะเลทรายก็สาดซัดเข้าใส่

เขาเลิกคิ้วกระบี่ขึ้น แล้วหมุนตัวเดินจากไป

…

อีกด้านหนึ่ง ฉู่หลิวเยว่พาทุกคนเดินผ่านม่านประตูมาแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังจะเข้าไปในอาณาจักรเสิ่นซวี่!

ทันทีที่ก้าวผ่านเข้ามา พลังแห่งสวรรค์และโลกที่เข้มข้นก็พวยพุ่งขึ้น

ทุกคนประหลาดใจมาก

“อาณาจักรเสิ่นซวี่นี่สมคำร่ำลือจริงๆ !”

“ใช่แล้ว! หากข้าสามารถบำเพ็ญเพียรในสถานที่เช่นนี้ได้ เกรงว่าใช้เวลาแค่ไม่นานก็สามารถทะลวงด่านเลื่อนขั้นได้แล้ว!”

“เมื่อพูดถึงตรงนี้ ข้ารู้สึกโชคดีมากที่ได้เจอกับองค์หญิง…”

ฉู่หลิวเยว่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

พรสวรรค์ของคนเหล่านี้ไม่เลวเลยจริงๆ เพราะพวกเขาติดอยู่ในสภาพแวดล้อมอย่างก่อนหน้านี้ ดังนั้นจึงทำให้ไม่สามารถทะลวงด่านได้

ตอนนี้เมื่อมาถึงอาณาจักรเสิ่นซวี่แล้ว ขอเพียงพวกเขาตั้งใจบำเพ็ญเพียร ไม่ว่าช้าหรือเร็วพวกเขาก็จะได้ทะลวงด่านเลื่อนขั้นแน่นอน

นางมองไปด้านหน้าด้วยสายตาแน่วแน่ ภาพทิวทัศน์ทั้งหมดสะท้อนเข้ามาในสายตาของนาง

ภาพตรงหน้าเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน

ภูเขาสูงตระหง่าน

เพียงแค่กวาดสายตามองก็จะเห็นว่า ทุกพื้นปกคลุมด้วยต้นไม้สูงเสียดฟ้า เขียวชอุ่ม

มีคนถามขึ้นมา

ดวงตาของฉู่หลิวเยว่วูบไหว ทันใดนั้นนางก็ยกมือขึ้น!

เปลวเพลิงสีทองคำชาดพุ่งออกมาจากกลางฝ่ามือของนาง!

โครม!

ตามด้วยเสียงกึกก้องกัมปนาท ทุกคนมองมาด้วยความตกใจ คาดไม่ถึงว่าม่านพลังโปร่งแสงที่อยู่ด้านบนจะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

… เทือกเขาแห่งนี้ถูกม่านพลังปกคลุมเอาไว้อย่างแน่นหนา!

แต่อย่างใดก็ตามม่านพลังนั้นไม่ได้มั่นคงมาก หลังจากผ่านไปสักพัก รอยร้าวสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

จากนั้นตามมาด้วยเสียง “ตึง” ของม่านพลังที่แตกกระจาย!

พรึ่บ!

ทันใดนั้นเงาร่างจำนวนมากก็พุ่งตัวออกมาจากเทือกเขา!

ฉู่หลิวเยว่หรี่ตาลงเล็กน้อย จากนั้นก็เห็นว่าเงาร่างจำนวนมากเหล่านั้นกำลังพุ่งมาทางนี้!

“มันคือสัตว์อสูร!”

กลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังตะโกนขึ้นอย่างตกใจ

“ไม่ใช่! มันคืออสูรศักดิ์สิทธิ์!”

อสรพิษทมิฬเจ็ดแฉก หงส์ฟ้าไป๋ฉี จิ้งจอกเทพพายุเหมันต์…

สัตว์เหล่านั้นคืออสูรศักดิ์สิทธิ์จริงๆ !

ส่วนสัตว์อสูรที่อยู่ด้านหลัง ฉู่หลิวเยว่กวาดสายตามองผ่านๆ คาดไม่ถึงว่าระดับต่ำสุดจะอยู่ในระดับเก้า