บทที่ 2100 ดวงตาข้างหนึ่ง

หลังจากสิ้นเสียงขนนกทองคำก็บินออกไปอย่างรวดเร็ว! มุ่งตรงไปหาจื่อเฉิน!

ในเวลาเดียวกัน มีลำแสงสีทองหลั่งไหลออกมาเต็มฝ่ามือของจื่อเฉินและก็ปกคลุมมือของเขาในชั่วพริบตา!

เพียงแวบเดียวราวกับถูกปกคลุมด้วยเกราะกิเลนสีม่วงทอง!

ในร่างของจื่อเฉินได้หลอมรวมเข้ากับพลังแห่งสายเลือดของตระกูลไท่ซวีเฟิ่งหลง ยิ่งไปกว่านั้นด้านหลังของเขายังมีโหมวเจิน ทันทีที่เขาลงมือ จะต้องโดดเด่นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!

เขายกมือขึ้นขยับร่างกาย และมุ่งตรงไปหาขนนกทองคำ!

ดูท่าแล้ว…คงคิดที่จะเผชิญหน้าต่อสู้กันจริงๆ!

ชั่วพริบตาขนนกทองคำได้บินมาตรงด้านหน้าของจื่อเฉิน

พื้นที่รอบๆ ถูกพลังอันแปลกประหลาดบนขนนกทองคำฉีกขาดทั้งหมด!

จื่อเฉินกำหมัดและเหวี่ยงออกไปในทันที!

ตู้ม!

พลังทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง!

จากเสียงที่ดังสนั่นเช่นนี้ พลังที่แข็งแกร่งพลุ่งพล่านเริ่มต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง ส่งผลให้พลังแพร่กระจายไปยังบริเวณรอบๆ อย่างต่อเนื่อง

สองสีที่เข้มข้นและสดใสที่สุดได้ผสานกันอย่างรวดเร็วกลางอากาศจนแทบทำให้ดูละลานเต็มไปหมด

ทรายที่อยู่บนพื้นได้รับผลกระทบจึงลอยละล่องขึ้นไป

เสวี่ยเสวี่ยที่ถูกปล่อยไว้ยังไม่ทันได้โต้ตอบก็กินทรายเข้าไปเต็มปาก

สุดท้ายหิมะขาวก็ถูกปกคลุมไปด้วยทรายสีเหลืองทั้งหมด

เสวี่ยเสวี่ยค่อยๆ ก้มลงมองดูเนื้อตัวที่สกปรกของตนเอง และเริ่มกัดฟันอย่างอกไม่ได้

สองคนนี้…จริงๆ ก็รังแกคนอื่นเกินไปแล้ว!

น่าเสียดายที่ปฏิกิริยาของมันกลับไม่ได้ดึงดูดความสนใจของสองคนนั้นเลย

สายตาที่ถวนจื่อจ้องมองเปล่งประกายและหัวใจสั่นไหวด้วยความตื่นเต้น

ในที่สุดจื่อเฉินก็ลงมือเสียที!

ที่ท่าเรือดอกท้อครั้งก่อน พลังของจื่อเฉินที่แสดงออกมายังสูงกว่านางระดับหนึ่ง

ดังนั้นนางจึงรู้สึกไม่ค่อยพอใจมาโดยตลอด มักจะหาโอกาสต่อสู้กับเขาอยู่เสมอ

ยิ่งไปกว่านั้นในตอนนี้นางได้ทะลวงชีพจรที่ห้าแล้ว โอกาสชนะยิ่งมีมากขึ้น จึงมิอาจพลาดโอกาสนี้ไปอย่างแน่นอน!

เมื่อถวนจื่อเห็นสถานการณ์จึงรีบควบคุมเปลวไฟไว้

จื่อเฉินเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและบินตามขนนกสีดำไป!