บทที่ 2179 สะพานแห่งสวรรค์

………………..

เวลากว่าสิบว่าที่ฉู่หลิวเยว่และทั้งสามคนยังอยู่ที่ทะเลทรายจันทราสีชาด เพื่อต้องการหาร่องรอยที่เกี่ยวข้องกับที่สถานที่แห่งนี้

ทว่าน่าเสียดายจากที่พยายามเสาะหาอยู่นาน กลับไม่ได้ข่าวที่เป็นประโยชน์อันใดเลย

อีกทั้งอากาศยิ่งหนาวเย็นขึ้นและหิมะก็ปกคลุมหนาขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่พวกเขายังรู้สึกค่อยๆ ทรมานขึ้นเล็กน้อย

ฉู่หลิวเยว่ลองอยู่หลายครั้งเพื่อเปิดทะเลสาบน้ำแข็ง แต่ก็ล้มเหลวจนต้องยอมแพ้อย่างไม่มีข้อยกเว้น

ผนึกนั่นลอยอยู่บนพื้นน้ำเงียบสงัด มันส่องแสงกระพริบแต่กลับมีพลังกดดันที่ยากจะเปรียบเทียบได้

ในที่สุดพวกเขาจึงเลือกออกจากที่นี่เสียก่อน

ตามคำพูดของหรงซิว ฉู่หลิวเยว่วางแผนที่จะไปท่าเรือดอกท้อก่อน หลังจากนั้นค่อยหารือกันเรื่องตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์กับโหมวเจินและอี้เจา

เดิมทีหนานซู่ไหวคิดจะตามไปด้วย แต่หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนจึงเลือกกลับไปสำนักหลิงเซียวแทน

…

เมื่อฉู่หลิวเยว่กับหรงซิวกลับมาถึงจวนเยว่ เฉินอีจึงรีบเข้าต้อนรับในทันที

“นายท่าน องค์ชาย”

ฉู่หลิวเยว่เดินเข้าไปพลางเอ่ยถามขึ้น

“ทางด้านถังเคอกับท่านซูเป็นอย่างไรบ้าง? ตอนที่ข้ากลับมา ทางด้านผาธารใสเหมือนไม่มีการเคลื่อนไหวอันใด”

“เรียนนายท่าน ผู้อาวุโสท่านสองเพิ่งจบการแข่งขัน ขณะนี้กำลังพักผ่อนอยู่ที่จวนของแต่ละท่าน”

ฉู่หลิวเยว่พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

“เมื่อครู่?”

จากความเร็วในการหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของทั้งสองท่านนั้น คงใช้เวลาไม่นานขนาดนี้ใช่หรือไม่?

เฉินอีพยักหน้าและอธิบายขึ้น

“นานเท่าใด?”

นางจำได้ว่าก่อนหน้านี้ทั้งถังเคอและท่านซูได้ตั้งใจที่จะมอบอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่หลอมขึ้นในครั้งทั้งหมดให้แก่นาง

เฉินอีพูดขึ้น

“แต่ละท่านหลอมได้สี่สิบสองชิ้น รวมทั้งหมดแปดสิบสี่ชิ้น”

จู่ๆ ฉู่หลิวเยว่ก็เบิกตาโพลงและถามขึ้น

“เจ้าพูดว่าเท่าใดนะ!”

เฉิงอีตอบกลับด้วยสีหน้าสงบนิ่งเช่นเคย

“ทั้งหมดแปดสิบสี่ชิ้น และเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋อทั้งหมด ทั้งสองท่านได้มอบของให้กับข้าน้อยแล้ว รอเพียงนายท่านกลับมาก็จะมอบให้อย่างเป็นทางการอีกครั้ง”

ขณะที่พูดเขาหยิบแหวนเฉียนคุนออกมาสองวง

แหวนเฉียนคุนสองวงนี้แตกต่างกันอยู่เล็กน้อย แต่ละวงมีรอยผนึกเล็กๆ ที่ด้านบน

“ด้านซ้ายคือของผู้อาวุโสถังเคอ ด้านขวาคือของท่านซู”

เฉินอียื่นแหวนด้วยสองมืออย่างนอบน้อม

“ทั้งสองท่านได้บอกไว้ว่า เชิญท่านตรวจสอบได้ตามต้องการ และค่อยเลือกชิ้นที่ชอบที่สุด”

ฉู่หลิวเยว่ครุ่นคิด

“ข้าจำได้ว่าส่วนประกอบที่พวกเขาใช้ล้วนเหมือนกัน เช่นนั้นพวกนี้…”

“หากเป็นดังที่ท่านคิด ของเหล่านี้ล้วนเหมือนกันทั้งหมด ข้าน้อยสังเกตุขั้นตอนทั้งหมด จริงๆ แล้วทั้งสองท่านฝีมือพอๆ กัน ขอรับ”

ฉู่หลิวเยว่ “…”

นางรับแหวนเฉียนคุนสองวงนั้นมาและแยกกันตรวจสอบ แต่กลับพบว่าทั้งคุณสมบัติและลักษณะล้วนเหมือนกันทุกประการ!

จะให้เปรียบเทียบกันอย่างไรเล่า

ฉู่หลิวเยว่จ้องมองแหวนเฉียนคุนเล็กๆ สองวงนี้พลางมึนงงไปชั่วขณะ

บัดนี้ทั้งสองท่านนี้ต่างร่วมมือกันและหลอมมันออกมามากมายเช่นนี้ในชั่วอึดใจเดียว ช่างน่ากลัวเสียจริง!

“เมื่อเร็ว ๆ นี้ครอบครัวตระกูลขุนนางจำนวนไม่น้อยในอาณาจักรเสิ่นซวี่ได้ยินข่าวนี้ ต่างพากันส่งจดหมายมาเพื่อต้องการอาวุธศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ ข้าน้อยไม่กล้าตัดสินใจด้วยตนเอง จึงส่งจดหมายเหล่านี้ไปที่ห้องหนังสือของท่าน เพื่อรอให้ท่านกลับมาพิจารณาและตอบกลับด้วยตนเอง”