ตอนที่ 293
บทที่ 294 เขามาแล้ว [รีไรท์]
October 22, 2026
ทุกคนพากันตกใจ
“นั่นคือ…นั่นคืออันใด?”
ภายในหอคอยจิ่วโยว เหตุใดถึงมีเสียงอสูรร้ายกรีดร้องได้!
ซุนจ้งเหยียยนขมวดคิ้วและใบหน้าชราของเขาก็มีรอยย่นเกิดขึ้น
“ปรมาจารย์ทุกท่านฟังคำสั่งให้ดี เริ่มใช้ค่ายกลผนึกสวรรค์ส่วนคนอื่นๆ ให้แยกย้ายทันที”
เมื่อได้ยินคำนั้นแล้ว ทุกคนก็ถึงกับอึ้งแล้วมองไปยังซุนจ้งเหยียน
ค่ายกลผนึกสวรรค์เป็นค่ายกลของหอคอยจิ่วโยว และไม่เคยเปิดใช้มากว่าพันปี และตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าถ้าเปิดค่ายกลผนึกสวรรค์แล้วจะเกิดอันใดขึ้น
“ท่านผู้อาวุโสซุน ค่ายกลผนึกสวรรค์ต้องเป็นหัวหน้าสำนักเท่านั้นรึถึงจะสามารถเปิดใช้ได้?”
ไป๋เชินรีบอีกปากถาม
ซุนจ้งเหยียนสีหน้าเคร่งเครียด
“เมื่อครู่นี้ข้าได้บอกท่านอาจารย์ลุงไปแล้ว หวังว่าเขาจะมาได้ทัน แต่การเปลี่ยนแปลงของหอคอยจิ่วโยวนี้เป็นเรื่องที่เร่งด่วนไม่สามารถรอได้ ต้องเปิดใช้ค่ายกลผนึกสวรรค์ทันที!”
พูดแล้วเขาก็หมุนข้อมือ แล้วในฝ่ามือของเขาก็มีเข็มเงินเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นทันที
เมื่อมองไปยังเข็มเล่มเงินนั้นไม่มีอันใดแตกต่างจากเข็มเงินธรรมดาทั่วไป แต่ถ้ามองใกล้ขึ้นอีกหน่อยก็จะเห็นว่าบนผิวของมันมีการแกะสลักรอยอยู่
ในความเป็นจริงแล้วรอยแกะสลักนั้นเป็นเหมือนกันกับรอยนูนที่อยู่บนหอคอยจิ่วโยวไม่มีผิด!
เมื่อได้ยินซุนจ้งเหยียนพูดแบบนั้นแล้ว ทุกคนต่างก็รู้ว่าตอนนี้มีเพียงวิธีเดียวแล้ว
ไม่มีใครรู้ว่าหัวหน้าสำนักจะมาถึงเมื่อใด แต่สถานการณ์ของหอคอยจิ่วโยวในตอนนี้ไม่สามารถรีรอได้!
เห็นเข็มเงินบนมือของซุนจ้งเหยียนแล้ว ทุกคนก็เงียบสงบทันที
“เชิญท่านผู้อาวุโสซุนออกคำสั่ง!”
ซุนจ้งเหยียนก็เหาะขึ้นฟ้า
เขาสะบัดเข็มเงินในมือออกมา
เข็มเงินต้านลมได้ดีมาก มันขยายใหญ่จนขนาดเทียบเท่าแขน
มองดูจากไกลๆ แล้วก็เหมือนสากเงินแท่งหนึ่ง
ทันใดนั้นจากเข็มเงินก็ตกลงมาบนหอคอยจิ่วโยวพอดี ก่อนจะหมุนอย่างรวดเร็ว
“ค่ายกลผนึกสวรรค์เริ่ม!”
ซุนจ้งเหยียนตะโกน ก่อนจะมีลำแสงนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากมือ แล้วพากันรวมเข้าในสากเกินไปทั้งหมด!
ต่อมาเสียงร้องก็ดังขึ้น!
ลวดลายบนสากเงินนั้นสว่างขึ้นทันที
พรึบ!
มีแสงสีเงินระยิบระยับบินออกจากแสงสีเงิน ก่อนจะตกลงสักที่หนึ่ง
ซุนจ้งเหยียนเอ่ยปาก
“ไป๋เชิน! ตะวันตกสาม!”
ไป๋เชินไม่พูดไม่จา ก่อนจะเหาะขึ้นไปแล้วยืนอยู่บนแสงระยิบระยับนั้นทันที
พรึบ!
แสงสีเงินระยิบระยับอีกลูกหนึ่งโผล่ขึ้น บินไปอีกฝั่งหนึ่ง!
“เหวินเยี่ยน ใต้เจ็ด!”
“เฉินเซียว ตะวันออกหก!”
“ฉีเกา เหนือสี่!”
ซุนจ้งเหยียนรีบออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว แล้วปรมาจารย์ทุกท่านก็เริ่มพากันเคลื่อนไหว!
เหนือหอคอยจิ่วโยวมีค่ายกลใหญ่ยักษ์ปรากฏขึ้น
ลำแสงนับไม่ถ้วนออกมาจากสากเงินนั้น มันตัดผ่านกันจนเกิดดาวระยิบระยับเกิดขึ้นเหนือมัน และเรียงเหมือนกระดานหมากรุก
ปรมาจารย์ทุกคนพากันแยกย้ายไปประจำตำแหน่งของตัวเอง!
ค่ายกลผนึกสวรรค์เป็นค่ายกลระดับหก ซึ่งภายในสำนักไม่มีปรมาจารย์คนใดสามารถใช้งานได้เอง!
ฉะนั้นจึงต้องร่วมมือกัน เมื่อทุกคนประจำที่แล้ว ซุนจ้งเหยียนจึงตะโกนเสียงดังว่า
“เริ่ม!”
เมื่อสิ้นเสียง ปรมาจารย์ทุกคนก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน ก่อนจะปล่อยพลังจิตเข้าไปในแสดงระยิบระยับเหล่านั้น!
กระแสแสงพุ่งออกมาและไหลไปตามเส้นใหญ่ยักษ์ที่พันกันกลางอากาศ แล้วทั้งหมดก็รวมตัวกันในสากเงิน
หึ่ง!
แรงกดดันครั้งใหญ่กำลังมาถึง!
…
ค่ายกลผนึกสวรรค์บนหอคอยจิ่วโยวได้เริ่มขึ้นแล้ว
ส่วนอาจารย์ที่อยู่ด้านล่างของหอคอยจิ่วโยวก็ได้แยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็วแล้ว
ในเวลานี้ สิ่งเดียวที่สามารถทำได้ก็คือการรับประกันความปลอดของนักเรียนในสำนักของเขา
“หรงซิวรีบเดินเข้า!”