บทที่ 323 ตอบโต้ [รีไรท์]

“เมิ่งเหล่าช่วยข้าด้วย!”

หรงเจินอุทานออกมา เมื่อเห็นอันตรายที่กำลังเข้ามาก็รีบร้องขอความช่วยเหลือทันที

เมื่อเมิ่งเหล่าเห็นร่างขาวโผล่ออกมาจากน้ำก็รู้ทันทีว่าผิดปกติและวิ่งขึ้นไปทันที ถึงเขาจะวิ่งเร็ว แต่อีกฝ่ายกลับเร็วกว่า!

ฉึก!

ได้ยินเพียงเสียงสิ่งของบางอย่างถูกขีดข่วนอย่างแรง วินาทีต่อมาร่างกายของหรงเจินก็บินออกไป และหล่นลงกับพื้นอย่างแรง!

หน้าอกของนางถูกย้อมด้วยเลือดอย่างรวดเร็ว

“องค์หญิงสี่!”

เมิ่งเหล่าตกใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง

แต่พวกเขากลับเห็นว่าสิ่งที่ปรากฏต่อหน้าพวกเขาคือสิงโตขาวร่างกายแข็งแกร่ง

มันพุ่งขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ด้วยพลังข่มขู่อันทรงพลังที่แผ่ไปทั่ว

นี่มันอสูรร้ายระดับสูงชัดๆ

เมิ่งเหล่าตกตะลึงไปทันที แม้ว่าเขาจะเป็นจอมยุทธระดับห้า แต่ก็ไม่ง่ายที่จะจัดการกับอสูรร้ายตัวนี้ เขาอยากจะเดินเข้าไปเพื่อช่วยหรงเจินแต่สิงโตขาวที่น่าสะพรึงกลัวนั้นไม่ยอมแม้แต่นิดเดียว

ถ้าจะบุกซึ่งๆ หน้าก็คงเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

หรงเจินที่นอนอยู่บนพื้นยังคงร้องโอดครวญอยู่

นางไม่เห็นด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายหน้าตาเป็นอย่างใด ก็ล้มลงกับพื้นแล้วก่อนแล้ว

อวัยวะภายในของนางเหมือนกำลังอัดรวมเข้าด้วยกัน และซี่โครงของนางก็ดูเหมือนจะหัก ขยับตัวไม่ได้เลยสักนิด

หลังจากที่ตันหยวนพังไป นางก็สูญเสียพละกำลังไปหมดแล้ว แม้แต่ผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่ธรรมดานางก็ไม่สามารถเอาชนะได้ นางก็ไม่ต่างจากเศษไม้ที่ผุพังไป นางจะต้านทานการโจมตีที่รุนแรงเช่นนี้ได้อย่างใด?

“เมิ่งเหล่า…เมิ่งเหล่า!”

ใบหน้าของหรงเจินซีดเซียว ก่อนจะอาเจียนเป็นเลือดอย่างต่อเนื่อง และพยายามดิ้นรนเพื่อลุกขึ้น

แต่ทันทีที่นางเคลื่อนไหวก็รู้สึกเจ็บเจียนตาย และหลายส่วนของร่างกายของนางก็ดูเหมือนจะหมดแรงไปแล้ว

“โฮ่ก!”

สิงโตขาวคำรามขึ้นฟ้า

หรงเจินก็ตกใจกลัวจนร่างกายสั่นเทา

จู่ๆ เมิ่งเหล่าก็นึกอันใดบางอย่างขึ้นได้ และมองย้อนกลับไปที่ฉู่หลิวเยว่ทันที

“เป็นเพราะเจ้า!”

ฉึก!

ฉู่หลิวเยว่นำกริชที่คมมากซึ่งอยู่ในมือของนางแล้วตัดไปที่เชือก

เมิ่งเหล่าหัวเราะเยาะเย้ย

“เชือกเส้นนี้ทำมาจากไหมทองและเหล็กขาว แค่กริชเล่มเดียวก็อยากตัดทิ้งเสียให้ได้ เจ้ามันช่างไร้เดียงสาเสียจริงๆ”

ก่อนที่คำพูดจะจบลง ฉู่หลิวเยว่ยกมีดขึ้นแล้วหย่อนเชือกลงไปเชือกก็ขาดออกทันที!

รอยตัดดูเรียบร้อย! เหมือนเป็นการตัดออกไม่ได้ใช้แรงใดๆ ธรรมดาง่ายมาก!

ฉู่หลิวเยว่แสยะยิ้ม

“ดูแล้วของสิ่งนี้ของเจ้า ก็ไม่เท่าไรนี่”

เมิ่งเหล่าโกรธจัด และรวมพลังไว้ในฝ่ามือของเขา แล้วโบกมือทันที!

ตูม!

มวลของพลังบริสุทธิ์พุ่งเข้าหาฉู่หลิวเยว่

ฉู่หลิวเยว่กระดกนิ้วเท้าของนางและกระโดดออกไปอย่างเบาๆ ราวกับนกนางแอ่น!

ในขณะเดียวกันก็ตะโกนเรียก ‘ถวนจื่อ’ จู่ๆ ร่างเล็กสีแดงก็แวบออกมา

จากนั้นตรงไปที่กลุ่มพลังนั้นทันที

ตึง!

มันพุ่งเข้ามา และร่างนั้นก็ถูกแสงแห่งพลังกลืนเข้าไปทันที