บทที่ 404 ทะเลสาบ

ในขณะที่อักขระเส้นที่สามปรากฏขึ้น ฉู่หลิวเยว่ก็รู้สึกว่าชีพจรดั้งเดิมทั่วร่างกายของนาง ส่องแสงออกมาครู่หนึ่ง

หมายความว่ามันทะลวงผ่านไปถึงระดับ “กลาง” ของชีพจรตี้จิงแล้ว

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก แม้แต่ฉู่หลิวเยว่เองก็ยังไม่ทันได้ตอบสนอง นางแค่รู้สึกเหมือนว่าร่างกายของตัวเองนั้นเต็มไปด้วยพลังปราณ

มีบางอย่างพุ่งขึ้นระหว่างหน้าอก และช่องท้องจนทำให้นางหลุดครางออกมาโดยไม่ตั้งใจ

พลังปราณอันดุเดือด และบ้าคลั่ง แผ่ซ่านไปทั่วร่างของนาง

ฟู่ ฟู่ ฟู่

พลังปราณค่อยๆ พวยพุ่งออกมา และเพลิงแห่งกรรมที่โปร่งใสก็ระเบิดเปลวเพลิงออกมา ทำลายปราการค่ายกลสีทองที่เหลือทั้งหมดในทันที

ทรายสีทองฟุ้งกระจัดกระจายไปในอากาศ

เกิดการเคลื่อนไหวอย่างฉับพลันเหนือศีรษะของนาง

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นมองแม่น้ำที่ลอยอยู่เหนือหัวของนาง ทันใดนั้นกระแสน้ำที่เคยไหลเอื่อยๆ ก็ไหลเร็วขึ้น

สายน้ำที่ไหลเบาเร่งความเร็วขึ้น จนเกิดแอ่งน้ำวนขึ้นตรงกลางน้ำแม่น้ำ

ฉู่หลิวเยว่เริ่มสังหรณ์ใจแปลกๆ และวินาทีถัดมา ร่างของนางก็ถูกดึงลอยขึ้นไปอย่างควบคุมไม่ได้ พลันหายวับเข้าไปแอ่งน้ำวน

หลังจากที่ร่างของฉู่หลิวเยว่หายไปอย่างสมบูรณ์ พื้นที่ทั้งหมดก็เงียบสงบลงอีกครั้ง

ผ่านไปครู่หนึ่ง กองทรายสีทองบนพื้นก็เริ่มเคลื่อนกลับลงไปมาตามรอยแยก

พลันบัลลังก์ที่โดดเดี่ยวนั้นก็พังทลายลงทันที กลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยนับไม่ถ้วน ราวถูกทำลายล้างโดยสิ้นเชิง

…

อีกด้านหนึ่ง แม้ว่าฉู่หลิวเยว่จะถูกบังคับให้เข้าสู่กระแสน้ำวน แต่นางก็ไม่รู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด

กระแสน้ำนั้นช่างอ่อนโยน และดูเหมือนว่าจะไม่มีพลังโจมตีใดๆ

อย่างใดพลังปราณหนักแน่นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในนี้ กลับทำให้ฉู่หลิวเยว่ไม่กล้าที่จะผ่อนคลาย และยังคงความระมัดระวังตัว

นางมองไปรอบๆ และพบว่าตนนั้นกำลังลอยตัวอยู่กลางแม่น้ำ ทว่ารอบตัวกลับสัมผัสได้ถึงค่ายกลโปร่งใสที่ขวางกั้นทุกสิ่งไว้

เมื่อมองดูภาพตรงหน้าไปซักพัก ก็มีคำคำหนึ่งผุดขึ้นมาในใจ

ธารานี้ช่างงดงามจนน่าลุ่มหลง