บทที่ 54 ของขวัญ

จะมีอะไรน่าขำไปกว่านี้อีกหรือ

นางกับเขามีสัญญาหมั้นหมายมาตั้งหลายปี นางทำตัวอ่อนแอขี้ขลาดให้เขาอับอายขายขี้หน้า แต่ทันทีที่ยกเลิกสัญญา นางกลับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ กลายเป็นอัจฉริยะชั่วข้ามคืนที่ใครๆ ต่างอิจฉา!

ไม่ว่าอย่างไรหรงจิ้นก็ไม่เชื่อโดยเด็ดขาด แต่เขาทราบดีว่าทางสำนักไม่มีทางทำอะไรผิดพลาดแน่นอน

ดังนั้น…กล่าวคือ ฉู่หลิวเยว่เป็นอัจฉริยะด้านปรมาจารย์!

ทุกคนที่อยู่รอบข้างต่างตกใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ แม้แต่คนที่ชอบล้อเล่นมาก่อน

ตอนแรกก็แค่พูดเล่น แต่ใครจะไปรู้…ว่ามันจะเป็นเรื่องจริง!

หลายคนมองไปทางหรงจิ้นด้วยแววตาซับซ้อน

ต้องทรงโชคร้ายแค่ไหนถึงได้มาเจอเรื่องราวเช่นนี้ได้

ทางด้านนี้ยกเลิกสัญญาหมั้นหมาย ทางด้านนั้นกลายเป็นอัจฉริยะที่เป็นที่ต้องการตัว แถมยังเป็นปรมาจารย์อีกด้วย!

อัจฉริยะด้านปรมาจารย์ที่โดดเด่นนั้นล้ำค่ายิ่งกว่าอัจฉริยะผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาทั่วไป ทั้งยังเนื้อหอมอีกด้วย

หากฉู่หลิวเยว่อาศัยความสามารถที่แท้จริงของนางในการคว้าตำแหน่งที่สองนี้ นางก็จะได้พลิกชะตากลับมาอีกครั้งจริงๆ!

ต่อแต่นี้ไป ไม่รู้ว่าจะมีสักกี่คนที่รีบไปอ้อนวอนขอความเมตตาจากนาง!

ส่วนหรงจิ้นกลับทอดทิ้งพระคู่หมั้นที่เป็นถึงอัจฉริยะด้านปรมาจารย์ที่หายากแล้วหันไปเลือกฉู่เซียนหมิ่นแทน!

แม้ว่าฉู่เซียนหมิ่นจะมีพรสวรรค์ที่ไม่เลว แต่นางก็เป็นได้เพียงผู้ฝึกยุทธ์เท่านั้น แน่นอนว่าเทียบปรมาจารย์ไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ

ประกอบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงเมื่อวันก่อน ตอนนี้คนเขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองว่านางเป็นคนไร้ยางอาย ใช้มารยาโดยไม่รู้ผิดรู้ควรเพื่อขึ้นเป็นใหญ่ หน้าไม่อายสักนิด

เมื่อเปรียบเทียบกันทั้งสอง ช่างน่าเศร้าสลดจริงๆ

ฝูงชนพากันมองหน้าแล้วซุบซิบกันเบาๆ

“จิ๊…ถ้าเรื่องนี้เป็นข้าแทนล่ะก็ ข้าคงเสียใจไปจนตายแล้ว”

“ก็นั่นน่ะสิ นางเป็นถึงปรมาจารย์เชียวนะ ซือถิงได้ที่หนึ่ง ไม่นานนางก็คว้าเอาที่สองไปได้ นี่ก็สามารถอธิบายได้แล้วว่าพรสวรรค์ของนางก็น่าจะพอๆ กับซือถิงมิใช่หรือ”

“ถึงกระนั้นซือถิงก็เริ่มฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก แต่ดูเหมือนฉู่หลิวเยว่ถูกกลั่นแกล้งรังแกมาโดยตลอดหลายปีใช่ไหมล่ะ แม้จะไม่รู้ว่านางเป็นอัจฉริยะด้านปรมาจารย์ได้อย่างไร แต่ต่อไปนี้คงไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ”

“ทุกคนเงียบหน่อยสิ ไม่เห็นหน้าเขาตอนนี้เหรอว่าบูดบึ้งแค่ไหน”

“เหอะ น้ำเชี่ยวขนาดนี้ ใครจะเอาเรือไปขวางได้เล่า”

…

ณ จวนหลีอ๋อง

หรงซิวเอนกายนอนอยู่บนเตียง แสงแดดส่องลอดหน้าต่างจนเกิดภาพสะท้อนเงาขนตายาวตรงใต้ตา ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาเผยให้เห็นผิวกระจ่างใส ทำให้เขาเหมือนแกะสลักด้วยน้ำแข็งและหิมะที่บริสุทธิ์ที่สุดจากสวรรค์

มีเพียงริมฝีปากบางสีแดงเข้มของเขาเท่านั้นที่ทำให้ดูมีเสน่ห์น่าหลงใหล

เขาเปรียบเสมือนดั่งน้ำทิพย์เพียงหนึ่งเดียวท่ามกลางหิมะน้ำแข็งบนโลกมนุษย์ ช่างดูเย้ายวนเป็นที่สุด

มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นนอกประตู