บทที่ 645 รีบไปไย

“ไม่…”

เขาเอ่ยปากเตรียมปฏิเสธ

ทว่าจางหัวกลับตอบตกลงเสียก่อน

“จะตรวจพร้อมกันก็ทำเลย! แต่ถ้าตรวจพบว่ายาของเจ้ามีปัญหา จะถือว่าเจ้าแพ้การประลองครั้งนี้ทันที!”

ฉู่หลิวเยว่มองหนิงจื้อชิงอย่างมีนัยยะ และพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“ตกลง แล้วถ้า…ตรวจพบว่ายาของหนิงจื้อชิงมีปัญหาเล่า? จะถือว่าพวกเจ้าแพ้ด้วยใช่หรือไม่?”

จางหัวเหยียดยิ้ม

“แน่นอนว่ายาของเขาจักต้องสมบูรณ์แบบ!”

หนิงจื้อชิงเป็นอัจฉริยะด้านเซียนหมอที่ได้รับการยอมรับ และเป็นสาวกของพันธมิตรเก้าดารามานานสามปีแล้ว

ใครๆ ก็รู้ว่าเขาเก่งกาจเพียงใด

ถ้าจางหัวไม่ไว้ใจเขา เจ้าตัวคงไม่ให้เขาเป็นตัวแทนในการประลองครั้งสุดท้ายหรอก

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หนิงจื้อชิงก็หน้าซีดกว่าเดิม ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน และเกือบจะล้มลงกับพื้น

ผู้ตัดสินจึงเอ่ยถาม

“เจ้าเป็นอันใดไปหรือ หนิงจื้อชิง? ถ้าไม่สบายก็ลงไปพักด้านล่างก่อน”

ฉู่หลิวเยว่ยิ้มบาง

“ใช่แล้ว! พวกเขาแค่จะตรวจสอบตัวยาอีกครั้ง พวกเราไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องขั้นตอนการตรวจสอบหรอก”

หนิงจื้อชิงส่ายหัว และรวบรวมสติพลันถามจางหัวเสียงเบา

“ผู้นำจาง ข้าว่ายาของฉู่หลิวเยว่ไม่มีอันใดผิดปกติ เช่นนั้น…เช่นนั้นก็พอเท่านี้เถิด…”

“พูดอันใดของเจ้า?”

จางหัวชำเลืองมองเขาด้วยความไม่พอใจ

“นี่เจ้ากำลังช่วยพูดให้ฉู่หลิวเยว่หรือ? นี่เจ้ายังเป็นศิษย์ของพันธมิตรเก้าดาราอยู่หรือไม่? คราวนี้เราต้องตรวจสอบ! มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเสมอกัน! อีกอย่าง ถ้าเจ้ามีความสามารถมากพอ มันจะเกิดเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ขึ้นหรือ?”

หนิงจื้อชิงถูกตำหนิจนหน้าแดง

ในใจเขากำลังกระวนกระวายราวกับมดตัวน้อยๆ บนกระทะร้อนๆ

หากมีการสอบสวนอย่างละเอียด เขาไม่รู้ว่าทางฝั่งฉู่หลิวเยว่จะมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นจริงหรือไม่ แต่กลอุบายของเขาจะต้องถูกค้นพบอย่างแน่นอน!

“ผู้นำจาง หะ…หากคะแนนเสมอกัน ก็ต้องมีการประลองอีกรอบมิใช่หรือ? ข้าคิดว่าไม่จำเป็นต้องตรวจสอบเรื่องนี้หรอก อย่างใดข้าก็เชื่อว่าคำตัดสินของผู้อาวุโสนั้น…”

เขาพยายามเกลี้ยกล่อมจางหัวโดยใช้ผู้ตัดสินมาอ้าง

ทว่าตอนนี้หากหัวได้ตัดสินใจไปแล้ว มีหรือจะยอมฟังเขา?

และกลับเป็นว่าการห้ามปรามซ้ำๆ ของหนิงจื้อชิงนั่นแหละ ที่ทำให้เขาเริ่มสงสัยในตัวสาวกคนนี้เล็กน้อย

ภายใต้สายตากดดันของจางหัว ส่งผลให้จิตใจของหนิงจื้อชิงค่อยๆ ดิ่งลง เขาลดศีรษะลง พลันกำมือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อแน่น

ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่า เม็ดยาของเขาจะไม่ถูกจับได้…

อวี้ฉือซงมองฉู่หลิวเยว่อย่างเจ็บปวดใจ

“หลิวเยว่ เจ้าคงเหนื่อยมากแน่? เช่นนั้นไปพักด้านข้างก่อนดีหรือไม่?”

ฉู่หลิวเยว่ยิ้มจนคิ้วเรียวโก่งโค้งลง

“ขอบพระคุณท่านอาจารย์ ทว่าการตรวจสอบคงใช้เวลาไม่นาน ข้าขออยู่ดูด้วยตาตัวเองดีกว่า”

…

ผู้ตัดสินใช้มือทั้งสองข้างหยิบยาทั้งสองชนิดขึ้นมา ข้างซ้ายเป็นยาจื่อหยางของฉู่หลิวเยว่ ส่วนข้างขวาก็เป็นยากลืนวิญญาณของหนิงจื้อชิง

เขาเลือกหยิบยาอายุวัฒนะของฉู่หลิวเยว่ออกมาตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง และใช้ลายจมูกสูดดมอย่างถี่ถ้วน

ป๊อก!

เขาดีดนิ้ว และเปลวไฟสีส้มก็ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของเขาทันที

เปลวไฟลุกลามอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้า มันก็ห่อหุ้มฝ่ามือของเขาทั้งหมด

ก่อนจะกลืนกินยาจื่อหยางเข้าไป

จากนั้นลายเส้นทั้งห้าก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว!

เสมือนกับระลอกคลื่นบนผิวน้ำของทะเลสาบที่นิ่งสงบและสม่ำเสมอ

เมื่อเขานำเปลวไฟออก เส้นทั้งห้าบนเม็ดยาจื่อหยางก็สั่นเล็กน้อย พลันสงบลงอีกครั้ง

“ไม่พบความผิดปกติใดๆ ในยาจื่อหยางเม็ดนี้”

ผู้ตัดสินพูดด้วยน้ำเสียงรื่นหู

จางหัวบ่นงุบงิบเบาๆ ยังคงมีความสงสัยและไม่เชื่อในดวงตาของเขา

แต่ตอนที่ผู้ตัดสินตรวจสอบมัน เขาเองก็มองอยู่ตลอด