ตอนที่ 746
บทที่ 747 ฆ่านางเสียก็สิ้นเรื่อง
October 22, 2026
มือของซั่งกวนหว่านคว้าคอของฉู่หลิวเยว่เอาไว้อย่างแรง
ราวกับว่าแค่บีบเบาๆ ลำคอเรียวงามก็สามารถหักลงได้แล้ว และสามารถคร่าชีวิตของฉู่หลิวเยว่ลงได้ทันที!
ร่างของฉู่หลิวเยว่ถูกปกคลุมด้วยแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว จนทำให้นางไม่สามารถขยับตัวได้แม้แต่น้อยเลย
ในแววตาของถวนจื่อมีประกายความอาฆาตแค้น มันรีบพุ่งเข้ามาทันที!
ซั่งกวนหว่านเงยหน้าขึ้นไปมอง ถวนจื่อด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ตาข่ายขนาดยักษ์ที่มันเพิ่งจะสลัดออกมา กลับขวางทางอยู่ด้านหน้ามันอีกครั้ง!
และเห็นได้ชัดว่าตาข่ายนี้ได้รับการซ่อมแซมแล้ว คาดไม่ถึงว่ามันจะหนาแน่นมากกว่าเดิมเสียอีก!
ความเร็วของถวนจื่อลดลง
อย่างใดก็ตาม ระยะห่างของซั่งกวนหว่านและฉู่หลิวเยว่ก็ลดน้อยลงเรื่อยๆ
เล็บที่ตัดแต่งอย่างประณีตของซั่งกวนหว่านก็ข่วนลงผิวของฉู่หลิวเยว่จนเป็นรอย!
ทันใดนั้นพลังก็พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของฉู่หลิวเยว่อีกครั้ง
ในที่สุดใบหน้าของซั่งกวนหว่านก็แตกระแหง!
นางถอยไปด้านหลังด้วยความตกใจ แต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่ฉู่หลิวเยว่ตาเขม็ง!
“มิน่าล่ะเจ้าถึงกล้ากำเริบเสิบสานขนาดนี้…ที่แท้เพราะเจ้ามีไพ่ตายเช่นนี้นี่เอง!”
ปราณที่ปรากฏขึ้นมาเห็นได้ชัดว่าเป็นปราณของจอมยุทธ์ระดับเก้าขึ้นไป!
ภายในร่างกายของฉู่หลิวเยว่ คาดไม่ถึงว่าจะซ่อนพลังที่แข็งแกร่งระดับนี้อยู่!
แม้ว่าน้ำเสียงของซั่งกวนหว่านจะไม่ได้เปลี่ยนไป แต่มันก็ไม่ค่อยเหมือนกับเมื่อก่อนหน้านี้ ราวกับว่าเปลี่ยนเป็นคนละคน
เมื่อไม่มีแรงกดดันและแรงควบคุมของนางอยู่ ฉู่หลิวเยว่ก็ตกลงมาจากกลางอากาศ
เมื่อเท้าทั้งสองข้างของนางเหยียบลงพื้นอีกครั้ง นางก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวขอบคุณอย่างซาบซึ้งว่า
“ขอบคุณเจ้าค่ะองค์ไท่จู่!”
นางคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น องค์ปฐมกษัตริย์จะลงมือด้วยตัวเอง
องค์ปฐมกษัตริย์ไม่ได้พูดอันใด แต่ก็คอยปกป้องฉู่หลิวเยว่อย่างแน่นหนาเคอยเปกป้องเ
ซั่งกวนหว่านมองมาที่ฉู่หลิวเยว่อย่างสงสัย
ฉู่หลิวเยว่ก็เงยหน้ามองฝ่ายตรงข้าม
ครั้งนี้ทั้งสองฝ่ายต่างมองหน้ากันอย่างเงียบๆ
อากาศที่ควบแน่นทำให้ดูเหมือนจะหายใจไม่ออก
หากดูอย่างผิวเผินจะเห็นว่านี่เป็นการต่อสู้ของฉู่หลิวเยว่และซั่งกวนหว่าน แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้น
ทันใดนั้นท่ามกลางความว่างเปล่าก็มีระลอกคลื่นเกิดขึ้น!
ซั่งกวนหว่านรีบหันหน้าไปมอง! สีหน้าเย็นชามากขึ้น!
เหตุการณ์นี้จะให้คนอื่นเห็นไม่ได้อย่างเด็ดขาด!
ขณะที่นางกำลังจะเคลื่อนไหว ทันใดนั้นที่ข้างหูของนางก็มีเสียงดังขึ้น
“แกร๊ก”
เหมือนว่า…มีเสียงอันใดแตก?
ฉู่หลิวเยว่มองลงไป
ทันใดนั้นก็เห็นว่าที่ช่องว่างของแท่นหินมีรอยแตกระแหงเกิดขึ้น
ฉู่หลิวเยว่เองก็เห็นภาพนี้เข้าเหมือนกัน
แต่ความจริงแล้วนางรู้อยู่ตั้งนานแล้วว่าด้านล่างมีรอยแตก เพียงแต่ตอนนี้มันขยายกว้างขึ้นก็เท่านั้น
“แกร๊ก”
รอยแตกนั้นค่อยๆ กระจายไปโดยรอบอย่างรวดเร็วจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ความไม่สบายใจของฉู่หลิวเยว่ก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
นางรีบเรียกให้ถวนจื่อบินกลับมา
มือข้างหนึ่งเพิ่งสัมผัสคอของถวนจื่อ ทันใดนั้นแสงสีเขียวก็พวยพุ่งออกมาจากรอยแยก!
หลังจากนั้นแท่นหินนั้นก็เต็มไปด้วยรอยร้าว! และเริ่มพังทลายในที่สุด!
ในขณะเดียวกันนั้นเองรากไม้ที่อยู่ด้านบนก็ค่อยๆ หล่นลงมา! พุ่งเข้าใส่พวกนางทั้งสองคน!
ฉู่หลิวเยว่รีบกระโดดขึ้นหลังของถวนจื่อ!
และในตอนนั้นเองแท่นหินทั้งหมดก็ได้พังทลายลงมาแล้ว!
แสงสีเขียวเข้มส่องสว่างไปทั่วพื้นที่!
แรงดึงดูดที่น่าหวาดกลัวก็พุ่งออกมาจากด้านล่าง!
เท้าของซั่งกวนหว่านเหยียบลงที่ความว่างเปล่า จากนั้นนางก็ล้มลงทันที! พริบตาเดียวนางก็โดนดูดกลืนลงไปแล้ว!
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง รากไม้เส้นหนึ่งก็กวัดแกว่งไปมาที่ด้านข้างของฉู่หลิวเยว่! และต้องการจะคว้าข้อเท้าของนางเอาไว้!
ฉู่หลิวเยว่ต้องการจะปกป้องตัวเอง แต่ทันใดนั้นนางก็พบว่านางไม่สามารถโคจรพลังดั้งเดิมที่อยู่รอบกายของตัวเองได้!
พลังขององค์ปฐมกษัตริย์เองก็เป็นเหมือนกัน!
ในช่วงเวลาที่มึนงง ซั่งกวนหว่านก็คว้าตัวของฉู่หลิวเยว่เอาไว้
จากนั้นก็ออกแรงดึง!
เรื่องราวเหล่านั้นมันเกิดขึ้นเร็วมาก ก่อนที่ฉู่หลิวเยว่จะตอบสนองได้ทัน นางก็ถูกซั่งกวนหว่านดึงลงไปแล้ว!