ตอนที่ 760
บทที่ 761 ฉกเหยื่อจากปากเสือ
October 22, 2026
สิ้นเสียงคำกล่าว ฉู่หลิวเยว่ตกตะลึงครู่หนึ่ง
นางจ้องไปที่องค์ไท่จู่ด้วยสายตาเฉยเมย
“ท่าน…ท่านพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างใด?”
องค์ไท่จู่มองตาของฉู่หลิวเยว่และพูดอย่างหนักแน่น
“หมายความว่า…มีกลิ่นอายของคนในราชวงศ์เทียนลิ่งแฝงอยู่ในนั้น! ตามการคาดเดาของข้า มันน่าจะเป็นวิญญาณ!”
รูม่านตาของฉู่หลิวเยว่หดตัวลงแทบจะโพล่งออกมา
“มัน มันเป็นไปได้อย่างใด?”
“มีความเป็นไปได้สูงมาก”
ท่าทางขององค์ไท่จู่จริงจังและหนักแน่น
“เหตุใดหากเป็นพลังบริสุทธิ์จะขังไว้คนเดียว? เจ้ายังจำเหตุการณ์ตอนที่เจ้าลอยลงมาจากช่องว่างความผันผวนและเข้าไปในพื้นที่ของกระบี่หลงหยวนได้หรือไม่?”
ภาพจำนวนนับไม่ถ้วนฉายวาบขึ้นในใจของฉู่หลิวเยว่ทันที
นางจำได้แน่นอน
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนั้นยังคงปรากฏชัดเจนขึ้นมาในวันนี้
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าตั้งพื้นที่นั้นขึ้นมาโดยเฉพาะ และผู้ที่ไม่ใช่คนในราชวงศ์เทียนลิ่ง จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป!”
คำพูดขององค์ไท่จู่เหมือนค้อนหนักกระแทกหัวของฉู่หลิวเยว่อย่างแรง
ทันใดนั้นนัยน์ตาของนางก็ฉายแวว!
จริงด้วย!
ตอนนั้นนางกระโดดลงจากช่องว่างความผันผวน ซึ่งล้อมรอบด้วยพลังงานของกระบี่ ในช่วงเวลาที่สำคัญคือเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำที่ลอยออกไปเปิดประตู นางจึงสามารถเข้าไปได้!
“ต่อมา รอยร้าวก็ปรากฏขึ้นในผนึกของเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำ ขณะนั้นข้าสังเกตเห็นว่ารัศมีภายในนั้นดูคุ้นเคยมาก! ตอนนั้นข้าคิดว่ามีดวงวิญญาณของทายาทของราชวงศ์เทียนลิ่งที่ถูกผนึกอยู่ ดังนั้นข้าจึงตกลงมอบกระบี่หลงหยวนให้แก่เจ้า และฝากอาณาเขตเซียนเทพของราชวงศ์เทียนลิ่งไว้กับเจ้าด้วย!”
เดิมทีองค์ไท่จู่คิดว่าเขาจะใช้โอกาสนั้นโจมตีเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำอีกครั้ง เพื่อดูว่าข้างในมีความลับอันใดซ่อนอยู่
ปรากฏว่ารอยแตกนั้นซ่อมแซมตัวมันเองได้!
ลมปราณภายในถูกตัดขาดอีกครั้ง
ด้วยอาณาจักรและความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา มันยากที่จะทำลายผนึกนั่น
ดังนั้นเขาจึงระงับเรื่องนี้ไว้ก่อน
จนกระทั่งวันนี้ เมื่อตัวตนของฉู่หลิวเยว่ได้รับการยืนยัน ในที่สุดเขาก็สารภาพสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดออกไป
เมื่อฉู่หลิวเยว่ค่อยๆ ฟังทีละนิด ส่งผลให้ในใจของนางสั่นไหวราวกับว่าพายุทะเลพัดผ่านเข้ามา!
นางคาดเดามานับครั้งไม่ถ้วนว่ามีอันใดซ่อนอยู่ในเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำ แต่กลับไม่เคยคิดถึงความน่าจะเป็นนี้เลย!
“ท่าน…ท่านแน่ใจหรือว่าข้างในนั้นเป็น…”
ลำคอของๆ ฉู่หลิวเยว่อึดอัดขึ้น
องค์ไท่จู่พยักหน้า
“จริงแท้แน่นอน”
ฉู่หลิวเยว่หลับตาลง
ในเมื่อองค์ไท่จู่มั่นใจนัก เรื่องนี้ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแล้ว
แค่…มันเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริงๆ!
“บอกตามตรงว่าข้าได้รับสิ่งนี้มาโดยบังเอิญในสุสานแคว้นเย่าเฉิน เดิมทีมันไม่มีผนึก จึงได้พบกับบุคคลลึกลับที่อยู่ตรงกลางและบังคับให้ปิดผนึกสิ่งนี้ แล้วมอบให้กับข้า”
ฉู่หลิวเยว่กล่าวพลางยื่นมือขวาออกมา
เจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของนาง
พื้นผิวดำขลับและดูเป็นธรรมดามาก
ช่องว่างที่ปรากฏก่อนหน้านี้ได้รับการซ่อมแซมแล้ว
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้ว
ถ้าในนี้…มีวิญญาณจริงๆ เช่นนั้น จะเป็นวิญญาณของใครกัน?
บุคคลในราชวงศ์เทียนลิ่งที่สืบทอดมานับพันปีและไม่มีทางที่จะถูกค้นพบหรือ!
ที่แปลกยิ่งกว่าคือ เหตุใดมันถึงปรากฏในสุสานเหลืองแห่งแคว้นเย่าเฉิน?!
ช่วงเวลาในแคว้นเย่าเฉินสั้นกว่าราชวงศ์เทียนลิ่งมาก แต่แม้ว่าจะอ้างอิงคำเหล่านี้ไปคำนวณก็ยากที่จะรู้ผล
ในความภาคภูมิใจคือไม่มีบรรพบุรุษคนใดของราชวงศ์เทียนลิ่งเคยไปแคว้นเย่าเฉิน
แต่หนังสือประวัติศาสตร์ไม่ได้แสดงถึงประวัติศาสตร์ที่แท้จริง
แท้จริงแล้วเกิดอันใดขึ้นในนั้นกันแน่ ยกเว้นบุคคลที่เกี่ยวข้อง เกรงว่าจะไม่มีใครรู้
“ถ้าทำให้ผนึกนี้แตกได้ก็คงดี…”
องค์ไท่จู่กล่าว
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเป็นผู้ผนึก?”
ฉู่หลิวเยว่ส่ายหน้า