บทที่ 840 นางไม่ใช่องค์หญิงใหญ่แล้ว

มุมปากของหลานเซียวกระตุกขึ้น

“ระดับเจ็ดขั้นสูง? ตอนนี้นังหนูเพิ่งผ่านจอมยุทธ์ระดับหกมาได้ไม่นาน เจ้าก็ลงมืออย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้แล้ว? มันคงไม่เหมาะสมละมั้ง?”

เมื่อเห็นนังหนูมีรอยฟกช้ำตามลำตัว มันทำให้คนปวดใจยิ่งนัก…

“หุ่นเชิดระดับหกของข้านั้นมีแค่ตัวเดียวเท่านั้น อีกทั้งยังถูกนางหักทิ้งไปแล้ว จึงทำได้เพียงต้องเปลี่ยนมาเป็นตัวนี้”

ตู๋กูโม่เป่าพูดขึ้นด้วยไม่เปลี่ยนสีหน้า

หลานเซียวสะอึกและพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าหุ่นเชิดเหล่านั้นอีกฝ่ายเป็นคนหลอมขึ้นมาเอง ไม่ว่าเขาต้องการระดับไหน มันจะไม่มีได้อย่างใด?

ไม่ต้องพูดออกมาหรอก…

มันล้วนเป็นข้ออ้างทั้งนั้น!

หลานเซียวถอนหายใจออกมา

“ยากนักที่จะได้เห็นเจ้าทำตัวไร้ยางอายเช่นนี้ ช่างทำให้คนรู้สึกคิดถึงมากจริงๆ”

“ถ้าเจ้าไม่มีเรื่องอันใดจะทำ ข้าจะช่วยเจ้าหา “ความสนุก” มาให้” น้ำเสียงของตู๋กูโม่เป่าเต็มไปด้วยจิตสังหาร

“…อะแฮ่ม ข้านั้นค่อนข้างยุ่ง ข้าต้องขอตัวก่อน! ต้องฝากนังหนูไว้ที่เจ้าแล้ว!”

เมื่อหลานเซียวพูดจบ เขาก็หายตัวไปทันที ราวกับกลัวว่าตู๋กูโม่เป่าจะทำอันใด

ตลกน่า!

หากเป็นการทรมานเด็กสาวตัวเล็กๆ นั้นก็ช่างเถิด แต่เขารู้ดีว่าสิ่งที่พี่เป่ากำลังทำนั้นคือการเพิ่มความแข็งแกร่งของนางต่างหาก

แต่หากเปลี่ยนเป็นเขา…เกรงว่าพี่เป่าจะเอาเขาให้ตายจริงๆ!

ร่างกายของเขานั้นบอบบางอย่างมาก โดยเฉพาะใบหน้านี้ เขาไม่สามารถโดนตบได้เลย!

หลานเซียวรีบหนีหายตัวไปทันที หลังจากนั้นไม่นานที่นี่จึงเหลือเพียงตู๋กูโม่เป่าคนเดียวเท่านั้น

แต่ความสนใจของเขาทั้งหมดนั้นอยู่ที่ฉู่หลิวเยว่แล้ว

ตอนที่นางได้ทะลวงเป็นจอมยุทธ์ระดับหก นางได้ดึงดูดสายตาจากฟ้าดินแล้ว สิ่งนั้นทำให้ตู๋กูโม่เป่ารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

หลังจากที่เขารู้ว่านางได้เปลี่ยนร่างกาย จากนั้นก็พบว่าชีพจรของนางนั้นคือเส้นชีพจรตี้จิง ในใจของเขาก็วางแผนเอาไว้อยู่แล้วว่าจะทำการฝึกตามแบบฉบับของเส้นชีพจรตี้จิง

แต่คิดไม่ถึงว่าฝีมือของนางนั้นจะโดดเด่นกว่าที่คิดเอาไว้มาก!

ตู๋กูโม่เป่ามักจะตั้งความหวังกับนางไว้สูงอยู่เสมอ ดังนั้นเขาจึงล้มเลิกแผนการแรก แล้วกัดฟัน เริ่มการฝึกให้หนักยิ่งขึ้นกว่าเดิม

เขาโยนตัวทดลองระดับหกขั้นสูงออกไป แต่ก็ต้องตกใจอย่างมากที่พบว่าความสามารถในการปรับตัวของนังหนูเหมือนว่าแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมเสียอีก!

ในตอนนั้นเองนังหนูก็เหมือนจะสามารถจัดการกับหุ่นเชิดระดับหกขั้นสูงได้แล้วเขาจึงรีบนำหุ่นเชิดระดับเจ็ดขั้นสูงเข้าไปแทนที่ทันที

และในความจริงแล้ว นางก็ไม่ได้ทำให้ตัวของเขาผิดหวังเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า นางก็สามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว!

แรกเริ่มนางก็สามารถต่อกรกับหุ่นเชิดระดับเจ็ดได้ แม้ว่าจะไม่สามารถตอบโต้ได้เต็มที่ แต่เขาก็สามารถกดและตีกลับ

แต่ว่าตอนนี้นางสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีได้อย่างสมบูรณ์ แล้วยังสามารถโจมตีกลับได้อีกด้วย

แม้ว่าระดับบำเพ็ญเพียรของนางจะไม่สูง แต่ระดับความแข็งแกร่งอื่นๆ ก็ได้ก้าวผ่านรูปลักษณ์ภายนอกไปไกลแล้ว!

อีกทั้งในตอนนี้ฉู่หลิวเยว่ได้ทุ่มสมาธิไปยังหุ่นเชิดที่อยู่ตรงหน้าของนาง

ทั้งสองคนต่อสู้กันมาอย่างยาวนาน ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ และบาดแผลของนางก็เพิ่มมากขึ้น

ในตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของนางไม่มีส่วนไหนที่ยังดูดีอีกแล้ว

แต่ไม่รู้ว่าเหตุใด จิตวิญญาณในการต่อสู้ของนางกลับเข้มแข็งมากยิ่งขึ้น!

อีกทั้งการโจมตีตอบโต้ของนางก็ค่อยๆ ทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นและยังดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น!

ในบางครั้ง แม้กระทั่งตัวนางเองยังไม่รู้ตัวเลยว่านางแสดงกระบวนท่าเหล่านั้นออกมาได้อย่างใด

ราวกับว่านี่เป็นเพียง…สัญชาตญาณเท่านั้น

จากนั้นนางก็ค่อยๆ ตระหนักว่า

ข้างในตัวนาง มีนางอีกคนหนึ่งที่กำลังหลับใหลอยู่

อีกทั้งตอนนี้ “นาง” คนนั้น ก็กำลังตื่นขึ้นมา!

พรึ่บ!

หุ่นเชิดตัวนั้นงอแขน แล้วกระแทกเข้าที่หน้าอกของฉู่หลิวเยว่!

ร่างกายของฉู่หลิวเยว่สั่นสะท้าน มีกลิ่นหอมหวานออกมาจากซอกฟัน!

ทันใดนั้นสายตาเย็นชา ไม่ถอยและบุกเข้าไป ในขณะเดียวกันก็จับแขนของเขาแล้ว เหวี่ยงขึ้นไปด้านหน้า!

ตู้ม!

หุ่นเชิดตัวนั้นกระแทกลงที่พื้นอย่างแรง!

ฉู่หลิวเยว่ได้เปรียบให้การต่อสู้แล้ว นางเหยียบเข้าที่ด้านหลังของเขาโดยตรง!

แกร๊ก!

เสียงแหลมดังแว่วเข้ามา!

บนตัวของหุ่นเชิดตัวนั้นทำมาจากเหล็กชั้นดี แต่ทว่าฉู่หลิวเยว่เหยียบหุ่นจนบุบลงไป!