บทที่ 884 หมัดแล้วหมัดเล่า

อวี้ฉือซงกดดันอย่างหนัก คำถามเหล่านี้เกือบจะทำให้เจียงอวี่เฉิงหยุดหายใจ!

เดิมทีเขาคิดว่าหลังจากที่ฉีต้าเหอไปถึงสำนักชงซูเก๋อไม่นานก็จะตายแล้ว ต่อให้เขาไม่ตายเอง สำนักชงซูเก๋อก็จะต้องฆ่าเขาให้ตายเพราะความเกลียดชังอย่างแน่นอน

ต่อให้อวี้ฉือซงยังสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ เขาก็ไม่มีทางฟื้นฝอยหาตะเข็บได้อีกแล้ว และเรื่องนี้ก็จะได้จบไปแบบนี้!

แต่เขาก็นึกไม่ถึงเลยว่าอวี้ฉือซงจะไม่เพียงไม่ฆ่าฉีต้าเหอ แต่กลับช่วยชีวิตของเขากลับมาด้วย!

แต่เมื่อคิดไปคิดมาแล้ว เขากลับสร้างปัญหาให้ตัวเองแล้ว!

เจียงอวี่เฉิงรู้สึกเสียใจอย่างมาก หากรู้ว่ามันจะเป็นเช่นนี้ เขาจะไม่ทำมันตั้งแต่แรก!

ต่อให้ปล่อยอวี้ฉือซงสงสัยไปตลอดชีวิต พวกเขาก็ไม่สามารถหาหลักฐานอันใดมาได้ และมันจะไร้ประโยชน์ทั้งหมด

ถ้าตอนนั้นเขาคิดให้รอบคอบอีกสักหน่อย เขาก็ไม่มีวันขุดหลุมดักตัวเองอย่างนี้แน่นอน

ตอนนี้ระยะเวลาของฉีต้าเหอที่โดนแรงสะท้อนกลับของทรายรวมศูนย์ไม่ตรงกัน และนั่นกลายเป็นหลักฐานที่ดีที่สุดในการมัดตัวเขา!

เจียงอวี่เฉิงเข้าใจดี ถ้าเรื่องนี้เขาไม่สามารถอธิบายเหตุผลที่มันสมเหตุสมผลขึ้นมาได้ หลังจากนี้ต่อไป เขาจะต้องคลุกตัวกับมลทินเหล่านี้แน่นอน!

“เจ้าสำนักอวี้ฉือ ข้าไม่รู้จริงๆ ว่านี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ ฉีต้าเหอเคยเป็นลูกน้องใต้บังคับบัญชาของข้าจริง แต่หลังจากกลับมาจากชายแดนใต้แล้ว ข้าก็เลิกจ้างพวกเขาแล้ว เดิมทีข้าไม่จำเป็นต้องไปตามหาเขาเลย เวลาผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเขาทำอันใดอยู่ และไปติดตามใครอีกบ้าง ไม่แน่ว่าตอนนี้เขาอาจจะเปลี่ยนหัวหน้าไปแล้วก็ได้ จากนั้นก็มาโจมตีที่ข้าโดยเฉพาะ!”

เจียงอวี่เฉิงกัดฟันกรอด เขาบอกได้เพียงว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แม้แต่น้อย

“ยังมีอีกเรื่องบางเรื่อง บางทีอาจจะมีคนจำนวนน้อยที่จำได้ ก่อนหน้านี้ที่ข้าเคยโดนคนลอบทำร้ายในจวน อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บ ด้วยเหตุนี้ข้าจึงส่งคนสืบที่อยู่ของไอ้สารเลวนั้นอยู่ตลอดเวลา และบังเอิญมากที่ได้พบว่า คนผู้นั้นคือสหายที่สนิทชิดเชื้อของฉีต้าเหอ!”

“ขอพูดอย่างไม่ปิดบังนะขอรับ คนผู้นั้นมีชื่อว่าเซี่ยมู่ เป็นพี่น้องร่วมสาบานของฉีต้าเหอ หลังจากที่แยกย้ายกันไปในปีนั้นแล้ว พวกเขาทั้งสองคนก็ไม่มีญาติสนิทที่อื่นอีก ดังนั้นพวกเขาจึงกลายมาเป็นเพื่อนบ้านกัน ดูแลซึ่งกันและกัน มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เซี่ยมู่คนนั้นสามารถลอบสังหารข้าได้ แล้วจะรับประกันได้อย่างใดว่าฉีต้าเหอจะไม่ได้มีเป้าหมายเช่นเดียวกัน?”

แม้ว่าคำอธิบายของเจียงอวี่เฉิงจะเบาบางไปเสียหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถเชื่อได้ทั้งหมด

ท้ายที่สุดแล้วเรื่องที่จวนตระกูลเจียงมีคนลอบเข้ามาสังหารนั้น เป็นเรื่องที่ดังมากในหมู่คณบดีและผู้มีอำนาจ

ถ้าหากจะบอกว่าเป็นเพียงละคร การแสดงของเขาก็สมบูรณ์เกินไปแล้ว…โนเวล-พีดีเอฟ

“ข้าควบคุมกักขังตัวฉีต้าเหอในระยะเวลาหนึ่งจริง แต่ตอนแรกข้ากักขังตัวเขาเพื่อสอบสวนเรื่องเซี่ยมู่ แต่ใครจะรู้เล่าว่า หลังจากนั้นข้าก็ได้พบรอยบาดแผลของการสะท้อนกลับของทรายรวมศูนย์เข้า ข้าจึงคิดว่าเขาเป็นคนที่เจ้าสำนักอวี้ฉือตามหา หลังจากสอบปากคำเรียบร้อยแล้ว ข้าก็ได้ส่งตัวของเขาไปให้ท่าน ส่วนเรื่องอื่นๆ นั้น ข้าไม่รู้เรื่องจริงๆ “

เมื่อเจียงอวี่เฉิงพูดจบ ก็พุ่งเข้าไปจับมืออวี้ฉือซง

“พูดไปแล้วก็นับว่าเป็นความประมาทของข้าเอง ยังหวังว่าเจ้าสำนักอวี้ฉือจะไม่กล่าวโทษกัน แต่ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้าจริงๆ ในตอนนั้นผู้แข็งแกร่งในสำนักชงซูเก๋อก็มีมากมาย ข้าจะมีปัญญาฆ่าทุกคนในคืนเดียวได้อย่างใด? เจ้าสำนักอวี้ฉือ ท่านประเมินค่าข้าสูงเกินไปแล้ว”

เมื่อได้ยินเจียงอวี่เฉิงพูดเช่นนั้น ทุกคนก็แสดงสีหน้าแปลกประหลาดขึ้นมา

สายตาของคนจำนวนไม่น้อยเกิดความวูบไหวขึ้นทันที

ฉู่หลิวเยว่ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็อดหัวเราะเสียงเย็นขึ้นมาไม่ได้

เจียงอวี่เฉิงนี่เป็นคนที่พูดเก่งมาตลอดเลยนะ

กลับดำเป็นขาว พูดเรื่องที่ผิดให้กลายเป็นถูกต้อง

เมื่อครู่อวี้ฉือซงได้แสดงหลักฐานออกมาอย่างชัดเจนจนแทบจะไม่สามารถมีอันใดมาหักล้างได้แล้ว

คาดไม่ถึงว่าเขาจะพลิกสถานการณ์ให้ตัวเองได้โดยอาศัยฝีปากจัดจ้าน

นางประเมินอีกฝ่ายต่ำไปจริงๆ

“คุณชายใหญ่เจียง”

ทันใดนั้นฉู่หลิวเยว่ก็เปล่งเสียงขึ้น

“หากคิดตามที่ท่านพูดแล้ว คำว่า “เจียง” ที่อยู่หลังฉินหางเฟิ่งนี้ก็ไม่มีความหมายเกี่ยวข้องกับท่านเลย ทรายรวมศูนย์ก็เช่นกัน ถูกต้องหรือไม่?”

สีหน้าของเจียงอวี่เฉิงราบเรียบ ท่าทางตรงไปตรงมา

“ถูกต้อง ในปีนั้นข้ากำลังจะแต่งงานกับองค์หญิงใหญ่แล้ว เหตุใดข้าถึงต้องทำเรื่องเช่นนั้นด้วย?”

ทุกคนมองหน้ากันไปมา

ความจริงแล้วนี่เป็นเรื่องนี่เขาประหลาดใจมากที่สุดแล้ว

สถานะของเจียงอวี่เฉิงในตอนนั้นย่อมสูงมาก เมื่อเทียบกับเหล่าองค์หญิงแล้วก็นับว่าสูงกว่าแน่นอน

สำหรับเขาแล้วเรื่องงานแต่งงานนี้ล้วนเป็นเรื่องที่ดี ไม่มีข้อเสีย