ตอนที่ 894
บทที่ 895 ใครกล้าพูดคำว่าไม่
October 22, 2026
เสียงดังขึ้นสนั่น!! ชั่วพริบตาเดียวก็ปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน! เสียงนั้นสะท้อนเข้าโสตประสาท!
หัวใจของทุกคนสั่นสะท้านโดยพร้อมเพรียง จึงเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างไม่รู้ตัว!
ทันใดนั้นเองก็เห็นว่าท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิด ความว่างเปล่าถูกระลอกคลื่นซัดสาดออกมา!
จากนั้นก็มีเงาขนาดใหญ่เงาหนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างช้าๆ!
เงานั้นคล้ายว่าเป็นภาพมายา แต่กลับมีแรงกดดันที่มหาศาล! ทำให้ทุกคนต้องยอมจำนนอย่างไม่รู้ตัว!
บางคนที่ยืนใกล้ๆ เงานั้น ก็ไม่สามารถทนรับแรงกดดันที่ว่านั้นได้ จนทำให้ขาอ่อน และคุกเข่าลงที่พื้น
ตกใจ ประหลาดใจ รู้สึกไม่ปลอดภัย!
ตื่นเต้น ให้ความเคารพ บูชา!
คนผู้นั้นดูเหมือนชายวัยกลางคนที่อายุประมาณสามสิบสี่สิบปี เขาสวมชุดสีปีกอีกา รูปร่างสูงใหญ่ ท่าทางสง่างาม
ร่างกายของเขาโปร่งแสงคล้ายกับวิญญาณ รอบกายไม่มีความผันผวนของคลื่นพลังดั้งเดิมเลย
เพียงแค่เขาที่ยืนอยู่ที่นั้น ความสูงส่งของเขาราวกับได้แผ่กระจายออกมาจากกระดูก!
คนที่ตอบสนองได้ก่อน ก็เบิกตากว้างอย่างตกใจ แล้วอุทานขึ้นมาว่า
“องค์ไท่จู่?!”
เสียงนั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์สับสนไป!
องค์ไท่จู่…
องค์ปฐมกษัตริย์!?
ซั่งกวนโหยวสามารถเรียกเช่นนี้ได้ ใต้โลกหล้านี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น…ซั่งกวนจิ้ง ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เทียนลิ่ง!
แต่ว่า…ท่านกลายเป็นเซียนไปตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ?
ตามตำนานแล้ว เขาสวรรคตในท่านั่งบำเพ็ญเพียรในอาณาเขตเซียนเทพของราชวงศ์เทียนลิ่ง!
แล้วเหตุใดตอนนี้เขาถึงมาปรากฏกายอยู่ที่นี่ล่ะ!?
องค์ปฐมกษัตริย์หลุบตาลงต่ำ สายตาอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย
“เจ้าคือซั่งกวนโหยวสินะ?”
เมื่อดูจากการปฏิบัติตัวที่เขามีต่อเยว่เอ๋อแล้วนั้น นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว
ตอนแรกองค์ไท่จู่ยังคงตำหนิเล็กน้อยกับเรื่องของซั่งกวนโหยว เพราะเขาคิดว่าเรื่องราวมันวุ่นวายมาถึงทุกวันนี้ก็เพราะเขามีส่วนเกี่ยวข้อง
แต่เหมือนว่าเขาจะรักและปกป้องเยว่เอ๋อจากใจจริง ความไม่พอใจในใจขององค์ไท่จู่จึงลดทอนลงไปมาก
แม้กระทั่งความคิดที่มีต่อซั่งกวนโหยวก็ดีขึ้นไม่น้อย
ในตอนนั้นเองความใกล้ชิดจากสายเลือดทางธรรมชาติ ทำให้ซั่งกวนโหยวนั้นมั่นใจว่า คนที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นคือองค์ปฐมกษัตริย์อย่างแน่นอน!
เขารู้สึกตื่นเต้นดีใจจนยากจะปิดบัง ทันใดนั้นเองเขาก็คุกเข่าทำความเคารพองค์ไท่จู่ยกใหญ่!
“ผู้น้อยซั่งกวนโหยว คารวะองค์ไท่จู่!”
ในตอนที่ฝ่าบาทคุกเข่าลง คนที่เหลือก็ต้องคุกเข่าตามทันที
คนที่อยู่ด้านหน้าตำหนักหลางคุนรีบคุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียง!
“คารวะองค์ไท่จู่!”
คนจำนวนมาก เสียงแซ่ซ้องพร้อมเพรียง กึกก้องดังทั่วม่านฟ้า!
“ลุกขึ้นขึ้นเถอะ!”
เสียงทุ้มต่ำขององค์ปฐมกษัตริย์ก็ดังขึ้นทันที ในขณะเดียวกันนั้นเองทุกคนต่างรู้สึกถึงพลังที่อ่อนโยนมาพยุงให้ตนเองลุกขึ้น
นั่นคือ…
พลังขององค์ปฐมกษัตริย์!
คนจำนวนไม่น้อยลอบตกใจ
ตามตำนานแล้วองค์ปฐมกษัตริย์อยู่ในระดับเก้าขั้นสูง อีกเพียงก้าวเดียวเขาจะได้บรรลุแล้ว!
ดูเหมือนว่าตำนานที่ว่านั้นล้วนเป็นเรื่องจริง!
เพียงแค่มือข้างเดียวก็สามารถกดผู้คนทั้งจัตุรัสได้อย่างง่ายดาย!
ผู้อาวุโสเฉินเค่อและคนอื่นๆ ก็ตื้นตันจนน้ำคลอเบ้า
“…องค์ไท่จู่…คาดไม่ถึงว่าจะเป็นองค์ไท่จู่จริงๆ!”
ในฐานะผู้อาวุโสในราชสำนัก พวกเขานับว่าเป็นข้าราชบริพารที่จงรักภักดีที่สุดในราชวงศ์เทียนลิ่ง
ตอนนี้สามารถเห็นการปรากฏกายขององค์ปฐมกษัตริย์ได้ด้วยตาของตนเอง พวกเขาตื่นเต้นแค่ไหนนั้นเป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการออก
สายตาขององค์ปฐมปฐมกษัตริย์กวาดสายตามอง จากนั้นก็สะดุดที่อวี่เหวินเว่ย เขาจึงถอนหายใจออกมา
“นี่คงเป็นลูกหลานของตระกูลอวี่เหวินสินะ…เจ้าหน้าเหมือนกับหมิงเฉินอย่างมาก”
อวี่เหวินหมิงเฉิน เป็นต้นตระกูลบรรพบุรุษตระกูลอวี่เหวิน
อวี่เหวินเว่ยรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย
“อวี่เหวินเว่ยคารวะองค์ไท่จู่!”