ตอนที่ 948
บทที่ 949 เช่นนี้ก็ดีมาก
October 22, 2026
เสียงของฉู่หลิวเยว่เย็นชาและน่าเกรงขาม ท่าทางเคร่งเครียด พูดชัดถ้อยชัดคำ เสียงดังก้องไปทั่วท้องพระโรง!
เสียงนั้นดังกังวานเข้าโสตประสาทของทุกคน ราวกับเป็นการตบหน้าถานไถรั่วหลีอย่างแรง
ใบหน้าถานไถรั่วหลีขึ้นสีแดงก่ำ
นางไม่เคยได้รับความอัปยศต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้เลย!
“ซั่งกวนเยว่! เจ้า…”
“ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้วว่า พระราชทินนามของข้าคือ หยวนซี เหตุใดองค์หญิงใหญ่ถานไถถึงลืมเสียแล้วล่ะ?”
ฉู่หลิวเยว่พูดขัดจังหวะของถานไถรั่วหลีด้วยท่าทางที่เกรงขามยิ่งขึ้น!
เดิมทีสถานะของนางก็สูงส่งมาตลอด และตอนนี้นางก็ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแล้ว ความเจ้ายศเจ้าอย่างก็ฝังเข้ากระดูกมากยิ่งขึ้น
และในตอนนี้นางก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองต่อไปได้อีกแล้ว ลมปราณทั่วทั้งร่างของนางกลายเป็นภูเขาที่ไร้รูปร่าง และภูเขาลูกนั้นกำลังกดทับอยู่บนไหล่ของถานไถรั่วหลี!
ถานไถรั่วหลีรู้สึกเพียงบริเวณไหล่ทั้งสองข้างนั้นหนักอึ้ง ใบหน้าซีดไร้สีทันที!
“บังอาจ!”
เมื่อถานไถเฉินเห็นว่าลูกสาวสุดที่รักของตนเองโดนรังแก เขาก็รู้สึกโมโหขึ้นมา เขาโคจรพลังดั้งเดิมเอาไว้ที่ฝ่ามือ จากนั้นก็ปล่อยออกไปอย่างรุนแรง!
พลังดั้งเดิมสีส้มกลายร่างเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่ พุ่งตรงไปทางฉู่หลิวเยว่!
ทันใดนั้นก็มีลมกระโชกแรงขึ้นภายในท้องพระโรง!
ผมสีดำของฉู่หลิวเยว่โบกสะบัด ชายเสื้อของนางพลิ้วไสว!
นางจ้องไปที่ฝ่ามือขนาดใหญ่ที่พุ่งมาตรงหน้านางตาเขม็ง นางนั่งตรงอยู่กับที่ อีกทั้งใบหน้ายังไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย!
ในตอนนั้นเองผู้อาวุโสเฉินเค่อกำลังจะลงมือ
แต่ลำแสงของใบมีดสีขาวก็พัดผ่านแหวกอากาศพุ่งไปทางด้านหน้า!
ตู้ม!
เสียงของอันใดบางอย่างแตกหักออกมา คาดไม่ถึงว่าใบมีดสีขาวนั้นจะปักเข้าไปตรงกลางฝ่ามือทันที!
ตู้ม!
ฝ่ามือนั้นพลันสลายไป พลังดั้งเดิมจากฝ่ามือนั้นก็แตกกระจายออกไปสี่ทิศแปดทาง!
แทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเอง ม่านพลังสีใสก็ปรากฏขึ้นมาและครอบทุกอย่างเอาไว้อย่างรวดเร็ว!
แต่ว่าเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น พลังที่รุนแรงและบ้าคลั่งนั้นก็สลายหายไป!
ภายในท้องพระโรงกลับคืนสภาพปกติอีกครั้ง
เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นมันเกิดขึ้นเร็วมาก ทุกคนยังไม่ทันได้มองอย่างชัดเจนเลยว่ามันเกิดอันใดขึ้น แต่ว่าเรื่องก็จบลงแล้ว รอจนกระทั่งความผันผวนทุกอย่างจบลง หลายคนจึงมองไปทางลำแสงใบมีดสีขาวนั้นด้วยความมึนงง แต่ในตอนนั้นกลับพบว่ามันเป็นตะเกียบสีเงินข้างหนึ่ง!?
พรึ่บ!
สิ่งนั้นกลายเป็นลำแสงอีกครั้ง จากนั้นก็บินกลับสู่ที่เดิมอย่างรวดเร็ว!
น้ำเสียงที่แหบแห้งดังขึ้นมา
“ถานไถเฉิน เจ้าไปเอาความกล้ามาจากที่ไหน ถึงได้กล้าทำเรื่องป่าเถื่อนที่นี่เช่นนี้?”
ถานไถเฉินตกใจอย่างมาก และค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะเห็นว่า จวินจิ่วชิงเหยียดตัวขึ้นมานั่งหลังตรงตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ มือข้างหนึ่งของเขากำลังถือตะเกียบข้างเมื่อครู่นี้อยู่!
คาดไม่ถึงว่าจวินจิ่วชิงจะเป็นคนลงมือ!โนเวล-พีดีเอฟ
เมื่อตระหนักถึงเรื่องนี้ถานไถเฉินก็ทั้งตกใจและหวาดกลัวอย่างมาก
ที่ตกใจก็คือ เขาคิดไม่ถึงว่าจวินจิ่วชิงจะลงมือโดยตรงเช่นนี้ และไม่ไว้หน้าเขาเลยแม้แต่น้อย!
ส่วนที่หวาดกลัวก็คือดูจากฝีมือของจวินจิ่วชิงเมื่อครู่นี้แล้ว อีกฝ่ายนั้นเหนือกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด!
หากเมื่อครู่จวินจิ่วชิงออกมาแรงมากกว่าอีกนิด เกรงว่า…
ในตอนนั้นใบหน้าของเขาก็ซีดขาวมากขึ้นอีกหลายส่วน!
ในขณะนี้ เขาไม่สามารถแยกแยะได้เลยว่าจวินจิ่วชิงนั้นทำไปเพราะปกป้องการคุกคามราชวงศ์เป่ยหมิง หรือว่า…ช่วยเหลือซั่งกวนเยว่ผู้นั้น!?