ตอนที่ 961
บทที่ 962 งั้นพวกเจ้าก็เบิกตามอง
October 22, 2026
ทุกคนคิดว่าฉู่หลิวเยว่บ้าไปแล้ว
นางจะเปิดม่านพลังนี้หรือ?!
เกรงว่านางจะต้องไปนอนฝันเอาแล้วล่ะ!
หลังจากเงียบไปสักพักหนึ่ง
ถานไถเฉินหัวเราะออกมาทันที
“ฮ่า! จักรพรรดิหยวนซีอยากจะให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาหรือ? ฉากนี้มีครั้งเดียวในรอบพันปีเลยทีเดียว”
ฉู่หลิวเยว่ไม่สนใจคำเยาะเย้ยของเขาเลย ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความงดงามและสูงส่ง
ต่อมานางก็ยกมือขึ้นมา!
“กระบี่หลงหยวน!”
พริบตาเดียว ลมพายุก็โหมกระหน่ำ!
ลมปราณที่หนาแน่นรวบรวมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง!
กระบี่เล่มยาวสีดำ ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของนาง!
กระบี่เล่มหนาทื่อไร้คม ลักษณะโบราณโดดเด่น โดยเฉพาะตรงกลางนั้น มีร่องสีเงินอยู่
ทันทีที่มันปรากฏตัวขึ้น เหมือนว่าแสงสว่างที่อยู่รอบข้างก็ดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว
แรงกดดันบีบคั้นอย่างถึงที่สุด จนทำให้ทุกคนตกใจอย่างมาก!
ฉู่หลิวเยว่พลิกข้อมือของตัวเองขึ้นมา
โฮก…
ทันใดนั้นเหมือนมีเสียงมังกรคำรามดังลั่นขึ้น!
ลมพายุพัดกระจาย! ลมปราณรุนแรง!
ทุกคนหน้าเปลี่ยนสีทันที!
นี่มัน…อาวุธศักดิ์สิทธิ์!?
“หรือว่านี่จะเป็นกระบี่หลงหยวนของบรรพบุรุษราชวงศ์เทียนลิ่ง?”
เสียงซุบซิบดังมาจากในกลุ่มคน
“ใช่แน่นอน! หรือว่าบนโลกนี้จะมีกระบี่หลงหยวนเล่มที่สองหรือ?!”
“จริงสิ ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินมาว่า ซั่งกวนเยว่สามารถขึ้นครองบัลลังก์ได้อีกครั้งก็เพราะกระบี่หลงหยวนเล่มนี้…”
“นี่เป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจริงเลยนี่นา…”
ทันทีที่เห็นกระบี่หลงหยวน สีหน้าของถานไถเฉินก็แข็งค้างไปทันที ริมฝีปากยกยิ้มอย่างฝืนๆ
แต่ในตอนนั้น เขาก็แค่นหัวเราะอย่างเย็นชาออกมา
“มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์แล้วอย่างใด? ข้ายังไม่เชื่อหรอก ว่าแค่คนที่ระดับหกขั้นสูง จะสามารถเปิดม่านพลังนี้ได้!”
อาวุธศักดิ์สิทธิ์จะแสดงอิทธิฤทธิ์ได้มากเท่าไร ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือและความแข็งแกร่งของเจ้าของ
หากเป็นยอดฝีมือแล้วก็ช่างเถิด แต่ถ้าแข็งแกร่งไม่พอ อาศัยเพียงแค่พลังของอาวุธศักดิ์สิทธิ์ มันคงช่วยอันใดไม่ได้!
เรื่องอื่นคงไม่ต้องพูดถึงเลย!
สำหรับถานไถเฉินแล้ว ที่ฉู่หลิวเยว่เอากระบี่หลงหยวนออกมานั้น ถือว่าเปล่าประโยชน์!
เห็นได้ชัดว่ากงซุนเซียว หนิงหยวน และคนอื่นๆ ก็คิดแบบนั้นเช่นเดียวกัน สีหน้าของพวกเขาดูไม่ค่อยดีนัก
“ท้ายที่สุดแล้วก็ยังเด็กอยู่…”
กงซุนเซียวหัวเราะออกมาหนึ่งเสียง แล้วพูดพึมพำ
หนิงหยวนไม่ได้พูดอันใด เพียงแต่ตอนที่กวาดสายตามองกระบี่หลงหยวน เขากลับชะงักไปเล็กน้อย
ฉู่หลิวเยว่เมินเฉยต่อเสียงวิจารณ์รอบข้าง
“ไท่จู่ ครั้งนี้ข้าต้องขอรบกวนให้ท่านลงมือแล้ว”
นางพูดขึ้นในใจ
องค์ปฐมกษัตริย์หัวเราะเสียงดัง
“แค่ม่านพลังเท่านั้น มีอันใดให้รบกวนกัน! นังหนูแค่ดูก็พอแล้ว!”
ทันใดนั้นเอง ลมปราณที่ทรงพลังก็แผ่กระจายออกมา พลังที่ว่านั้นมันพวยพุ่งออกมาจากกระบี่หลงหยวน!
“อันใดหรือ?!”
ถานไถเฉินและคนอื่นๆ ก็สามารถสัมผัสถึงพลังที่ผิดปกตินี้ได้ พวกเขาจึงรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก
แม้กระทั่งหนังตาของผู้อาวุโสฮวาเซียนก็กระตุกอย่างรุนแรง!
ลมปราณนี่มัน…ลมปราณแบบนี้!
คาดไม่ถึงว่าจะแข็งแกร่งกว่าเขาหลายเท่า!
นั่นหมายความว่า…
“เปิดเดี๋ยวนี้!”
ในขณะเดียวกันนั้นเอง ฉู่หลิวเยว่ถือกระบี่หลงหยวนด้วยมือทั้งสองข้าง พร้อมง้างมือขึ้นสูง แล้วฟันลงอย่างแรง!
ลำแสงใบมีดสีดำกระจายไปอย่างรวดเร็ว!
พรึ่บ!
ความว่างเปล่าถูกแยกออกเป็นสองส่วนทันที!
รอยแยกสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ระลอกคลื่นนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น!
ชั่วพริบตาเดียว ปราณกระบี่สีดำนั้นก็พุ่งไปสู่ม่านพลังนั้น!
ตู้ม!