บทที่ 961 ข้าจะเอา

ในตอนนั้นเองกระดิ่งทองคำเม็ดสุดท้าย ก็ระเบิดจนแหลกละเอียดแล้ว!

นั่นหมายความว่า เจี่ยนเฟิงฉือและคนอื่นๆ ทั้งห้าคน ที่เข้าไปในหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวงล้วนตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย!

ตามหลักการแล้ว หากเผชิญอันตรายจากหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวง ทางหุบเขาจะคัดคนออกมาเอง แต่ว่าจนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครออกมาเลยสักคน!

สายตาของฉู่หลิวเยว่จ้องไปที่ม่านพลังสีสันสดใสนั้นตาเขม็ง

คลื่นลมสงบ ราวกลับไม่เคยมีอันใดเกิดขึ้นมาก่อน

แต่นี่กลับทำให้นางรู้สึกกังวลใจมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของฉู่หลิวเยว่ คนที่อยู่ด้านข้างก็มามองที่นางเป็นตาเดียว

ใบหน้าของหญิงสาวยังเต็มไปด้วยความเย็นชา แววตามีประกายเยือกแข็ง

คนทั้งหลายมองหน้ากันไปมา นี่มัน…เกิดอันใดขึ้นหรือ?

ดูจากท่าทางของนางแล้ว เหมือนว่าด้านในจะเกิดอันใดบางอย่างขึ้น?

ถานไถเฉินเองก็คิดเช่นนั้น เขาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากยิ้มเยาะเป็นรอยยิ้มเย็นๆ ที่มองเห็นไม่ค่อยชัด

ไม่ว่าฉู่หลิวเยว่จะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ในตอนนี้นางก็ทำอันใดไม่ได้แล้ว!

ดูสิว่าครั้งนี้นางจะกำเริบเสิบสานได้อย่างใด!

ในขณะเดียวกันนั้นเอง ฉู่หลิวเยว่ก็สาวเท้าเดินขึ้นไปข้างหน้า นางอยู่ห่างจากม่านพลังนั้นประมาณสิบก้าว ก่อนจะมองไปยังผู้อาวุโสฮวาเซียนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงกลาง

“รบกวนผู้อาวุโสทุกท่านช่วยข้าด้วย ข้าต้องการเข้าไปในหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวง”

…

เงียบกริบ

คำพูดของฉู่หลิวเยว่ดังขึ้นอย่างกะทันหันราวกับสายฟ้าฟาด ทำให้ทุกคนตกใจจนตาเบิกโพลง อ้าปากค้าง

แม้กระทั่งผู้อาวุโสฮวาเซียนที่เห็นเหตุการณ์มาน้อยใหญ่ก็ยังตกใจจนชะงักไปเช่นกัน

จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วมุ่น

“ซั่งกวนเยว่ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอันใดออกมา?”

เพราะว่าเขาเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ฐานะของเขาอยู่เหนือผู้อาวุโสทั่วไปนานแล้ว แม้กระทั่งจวินฉีจือยังต้องเคารพเขาสามส่วน ดังนั้นเขาจึงมีคุณสมบัติที่จะพูดและแสดงท่าทางเช่นนี้กับฉู่หลิวเยว่

ฉู่หลิวเยว่พยักหน้าอย่างแน่วแน่

“ผู้น้อยทราบ”

“ที่นี่คือหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวง พันปีถึงจะเปิดหนึ่งครั้ง ด้านบนมีม่านพลังที่แข็งแกร่งครอบอยู่ เดิมทีมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเปิด เมื่อสองสามวันก่อน เป็นช่วงเวลาที่มันอ่อนแรงที่สุด และเป็นเพราะผู้อาวุโสทั้งหมดร่วมมือกัน ถึงจะสามารถเปิดมันได้อย่างยากลำบาก! ในตอนนี้เจ้าได้พลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเข้าไปด้านในแล้ว”

ผู้อาวุโสฮวาเซียนส่ายหน้า แสดงท่าทางปฏิเสธโดยตรง

“ความคิดเช่นนี้ เจ้าล้มเลิกเสียดีกว่า!”

ฉู่หลิวเยว่กำหมัดกรอด ขมวดคิ้วแน่น

“สิ่งที่ท่านพูดมาเหล่านั้น ผู้น้อยทราบดีทั้งหมด แต่ว่าตอนนี้ผู้น้อยมีเหตุผลที่จะต้องเข้าไปให้ได้! รบกวนผู้อาวุโสทุกท่านช่วยผู้น้อยด้วย!”

ผู้อาวุโสฮวาเซียนมองหน้านาง ดวงตาของชายชราเหมือนจะมองทุกอย่างได้ทะลุปรุโปร่ง แต่ทว่าน้ำเสียงกับเย็นชาและเฉยเมย

“เจ้าต้องการเข้าไปเพราะว่าคนที่อยู่ด้านในกำลังมีอันตรายสินะ? หากเป็นเหตุผลนี้ เช่นนั้นเจ้าก็ไม่ต้องพูดแล้ว เดิมทีการเข้าไปในหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวงก็อันตรายมากอยู่แล้ว หากเจ้าต้องการได้รับโอกาสที่คนทั่วไปไม่มีทางได้รับ เช่นนั้นก็ต้องรับความเสี่ยงและแรงกดดันเหล่านี้!”

“ไม่ต้องพูดเรื่องความยากในการเปิดม่านพลังในตอนนี้เลย ต่อให้จะพยายามเปิดมันออกมาจนได้ และเจ้าเข้าไปได้แล้ว แล้วคนอื่นล่ะ? หรือว่าจะต้องเข้าไปพร้อมกับเจ้าด้วย?”

ในเมื่อเป็นการแข่งขัน ก็ต้องมีความยุติธรรม

เมื่อพูดถึงข้อนี้แล้ว ถึงจะเริ่มเข้าใจ!

ฉู่หลิวเยว่กำหมัดแน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม จนข้อนิ้วขึ้นสีขาว

สิ่งที่ผู้อาวุโสฮวาเซียนพูดนั้น นางย่อมเข้าใจดี

แต่ประเด็นสำคัญเลยก็คือ สถานการณ์ของเจี่ยนเฟิงฉือและคนอื่นๆ มันผิดปกติอย่างมาก!

หุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวงเป็นหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์เป่ยหมิง เป็นสถานที่ๆ ในปีนั้นมีผู้แข็งแกร่งก้าวข้ามสู่แดนเซียน แม้ว่ามันจะมีอันตราย แต่เป็นไปไม่ได้ที่คนเหล่านั้นจะถูกบีบบังคับไม่ให้เหลือทางเดินภายในไม่กี่วัน!

อาจจะเป็นเพราะหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวงนี่แปลกจริงๆ หรือไม่ก็อาจจะมีคนลอบโจมตีพวกเขา!

แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็เป็นเรื่องเร่งด่วนทั้งนั้น!

หรือว่าจะต้องให้นางลืมตารออยู่ด้านนอกแบบนี้น่ะหรือ?

เมื่อเห็นแววตาไม่ยินยอมของฉู่หลิวเยว่ ผู้อาวุโสฮวาเซียนก็ส่ายหน้า

“ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างใด รออีกเก้าวันหลังจากนี้ ทุกอย่างจะถูกเปิดเผยขึ้นเอง”

เก้าวัน?

แค่วันเดียวนางก็รอไม่ได้แล้ว!

เดิมทีที่นางให้กระดิ่งทองคำพวกเขาไป เพราะว่าเป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเขา

คนหรือสองคนบีบจนแตกก็ช่างเถิด แต่ตอนนี้มันแตกทั้งหมดห้าอัน!

ไม่ว่าอย่างใดวันนี้นางจะต้องเข้าไปด้านในให้ได้!

“เช่นนั้นก็หมายความว่าผู้อาวุโสฮวาเซียนไม่ยินยอมให้ความช่วยเหลือใช่หรือไม่?”