บทที่ 968 หญิงสาวที่โหดเหี้ยม

ฉู่หลิวเยว่ก็จำอักขระยันต์สีดำนั้นได้แทบจะในทันที

นี่มันเหมือนกับจิตวิญญาณที่แฝงอยู่ในร่างกายของซั่งกวนหว่านเมื่อตอนแรกอย่างกับแกะเลยไม่ใช่หรือ?!

แม้ว่าชิ้นส่วนจะหายไปสองส่วน แต่นางก็สามารถมองออกได้อย่างรวดเร็ว!

ริมฝีปากของนางยกยิ้มเป็นรอยยิ้มที่เย็นยะเยือก

“คาดไม่ถึงว่าเจ้าจะมีความสัมพันธ์กับถ้ำปีศาจทมิฬด้วย…”

“ถ้ำปีศาจทมิฬอันใด เจ้าพูดจาเพ้อเจ้ออันใดอยู่!?”

อวี๋เจ๋อเฟิงรีบเถียงทันที!

แต่เขากลับรู้สึกร้อนตัวขึ้นมา

ซั่งกวนเยว่…เหมือนว่านางจะรู้ว่านี่คืออันใด?

ตอนแรกฝ่าบาทนำอักขระยันต์นี้มาให้พวกเขา แล้วแบ่งออกเป็นห้าส่วน และซ่อนอยู่ในร่างกายของพวกเขา

ในตอนนั้นเขาบอกเพียงว่าเป็นวัตถุล้ำค่าที่เขาได้ค้นพบมา สามารถทำให้พวกเขาที่อยู่ภายในหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวงติดต่อกันได้ หากมีเรื่องอันใดก็สามารถส่งสัญญาณได้เช่นกัน

อีกทั้งอักขระยันต์เหล่านี้ก็ทรงพลังอย่างมาก สามารถนำมาใช้ป้องกันตนเองได้

อวี๋เจ๋อเฟิงจำได้อย่างแม่นยำ ฝ่าบาทเคยพูดว่า ที่มาของของชิ้นนี้ยิ่งใหญ่มาก คนทั่วไปไม่มีทางมองออก

แต่เขาก็กำชับอย่างรอบคอบว่า หากไม่ถึงจุดที่อันตรายจริงๆ ไม่ควรนำอักขระยันต์ทั้งหมดมารวมกัน

ตามคำบอกเล่าของฝ่าบาทแล้ว คนอื่นไม่มีทางมองสิ่งนี้ออก

แต่ซั่งกวนเยว่มองเพียงครู่เดียว จะมองออกได้อย่างใด?

แต่สีหน้า ท่าทางของนาง ไม่ดูเหมือนคนโกหก

“ไม่ยอมรับหรือ?”

ฉู่หลิวเยว่แค่นหัวเราะออกมา หางตามีประกายความเย็นชาปรากฏขึ้น

นางคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะมาเจอของบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับถ้ำปีศาจทมิฬที่นี่

ต่อให้อวี๋เจ๋อเฟิงและคนอื่นๆ ไม่รู้ว่ามันคือเรื่องอันใด แต่ว่าถานไถเฉินจะต้องรู้อย่างแน่นอน

นางดูไม่ออกเลยว่าเฒ่าเจ้าเล่ห์คนนี้ จะแอบซ่อนกลอุบายแบบนี้เอาไว้ด้วย!

ฉู่หลิวเยว่กระชับกระบี่หลงหยวนให้แน่นขึ้น ง้างมือขึ้นสูง แล้วฟันออกไปอย่างแรง!

โฮก…

ในตอนนั้นเองเหมือนมีเสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วฟ้าดิน!

แววตาของอวี๋เจ๋อเฟิงและคนอื่นๆ เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“เร็ว! รีบกระตุ้นอักขระยันต์เร็วเข้า!”

อวี๋เจ๋อเฟิงตะโกนขึ้นอย่างรีบร้อน!

ต่อให้อักขระยันต์นี้ไม่สมบูรณ์ แต่ถ้ากระตุ้นมันก็ยังพอจะมีประโยชน์อยู่บ้าง!

หลายคนถ่ายเทพลังดั้งเดิมลงไปด้วยความรีบร้อน!

ขอบของอักขระยันต์สีดำมีประกายไฟสีดำลุกโชนขึ้น!

บรรยากาศที่หนาวเย็น แผ่กระจายออกมา!

ทันทีที่สิ้นเสียงเขา ปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งก็พุ่งตรงออกมา!

ตู้ม!

ได้ยินเพียงเสียงแตกร้าวที่ฟังแล้วเสียดฟัน อักขระยันต์ที่เพิ่งรวมตัวกันได้เมื่อครู่นี้ ถูกกระบี่หลงหยวนฟันจนขาดครึ่ง!

ตู้ม!

พลังทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรง และสร้างความปั่นป่วนอย่างน่ากลัว ระลอกคลื่นกระจายออกไปโดยรอบ!

เศษหิน เศษกรวดบินว่อน บนพื้นก็พังทลาย!

ฉู่หลิวเยว่ขยับข้อมือ บนกระบี่หลงหยวนมีปราณกระบี่จำนวนนับหมื่นเล่มปรากฏขึ้นมา! พร้อมจะฆ่าโดยตรง!

“เจ้า…”

อวี๋เจ๋อเฟิงเพิ่งตะโกนออกมาได้หนึ่งคำ แต่คอของเขาก็มีรูเลือดปรากฏออกมาแล้ว!

เขาเบิกตากว้าง เลือดสดๆ พุ่งออกมาจากปากแผล หลังจากนั้นไม่นานอาภรณ์ของเขาก็ถูกย้อมเป็นสีแดง

จากนั้นร่างกายของเขาก็แข็งทื่อไป ก่อนจะล้มลงที่พื้น

คนที่อยู่ด้านข้างสองคนก็อยากจะเข้าไปช่วยเขา แต่ในตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถดูแลตัวเองได้เลย!

หลังจากนั้นไม่นานเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นอีกสองครั้ง ก่อนที่ทั้งสองคนจะล้มตามๆ กันไป!

ในตอนนั้นเองอักขระยัน์สีดำกลับถูกทำลายไปอย่างไร้เสียงแล้ว จนสุดท้ายมันก็สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย