ตอนที่ 985
บทที่ 986 ทั้งหมดนี่เป็นของเจ้า
October 22, 2026
ขณะเดียวกัน จวินจิ่วชิงเองก็เห็นภาพนี้เช่นกัน
รูม่านตาสีชาดพลันปรากฏสัญญาณของการหมดความอดทนและแรงอาฆาตแค้น
“ตามหลอกหลอนกันไม่เลิกจริงๆ ช่างน่ารำคาญยิ่งนัก…”
ริมฝีปากบางของเขายกโค้งขึ้นเล็กน้อย พลางแย้มยิ้ม ทว่าดวงตาและเรียวขนงคู่นั้นกลับเย็นชาเสียยิ่งกว่าอันใด
น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยนั้นทุ้มต่ำและแหบพร่า และแฝงไปด้วยความมืดมนหม่นหมองยามได้ฟัง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชิงไต้ที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาเองก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมอง
ทว่าน่าเสียดายที่ยามนี้มีคลื่นพลังแสงเจิดจ้า ห้อมล้อมและไหลเวียนไปทั่วกลุ่มแสงสีทองนั่น ทำให้นางมองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน
นางเหลือบมองจวินจิ่วชิงด้วยหางตาอย่างไว และแอบสงสัยในตัวอีกฝ่ายเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าองค์รัชทายาทจะมีอารมณ์ฉุนเฉียว ทั้งๆ ที่ปกติแล้วไม่ว่าจะเกิดเรื่องอันใดขึ้น ส่วนใหญ่เขาก็มักจะแสดงท่าทีเย็นชาและเฉยเมยออกมาเสียมากกว่า
ซึ่งน้อยครั้งนักที่จะมีบางสิ่งดึงดูดสายตาของเขาได้ และยิ่งไม่ต้องพูดถึงการยั่วยุให้เขาโมโหเลย
แต่เมื่อครู่นี้ ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นบางอย่างในเจ้ากลุ่มก้อนแสงกลมๆ นั่น พลันลมปราณรอบตัวเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาและมืดมนขึ้นมาทันที…
ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้องค์ชายได้สืบทอดพลังส่วนใหญ่ของสามหยวนรวมยอดแล้ว และเหลือเพียงก้าวสุดท้ายอีกก้าวเดียวก็จะสามารถสืบทอดพลังอันไร้ขีดจำกัดนั่นได้สำเร็จ แล้วไฉนกลับมีบางอย่างกวนใจเขาอีก?
แต่ก่อนที่นางจะได้คิดไตร่ตรองอย่างละเอียด ก็พลันมีลมปราณที่อันตรายพุ่งพรวดขึ้นมาจากทั่วสารทิศ!
ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด คลื่นพลังปราณสีเงินพลุ่งพล่านราวกับแม่น้ำเชี่ยวกราก และสาดซัดออกไป!
ภาพของกลุ่มคนที่อยู่บนยอดเขาดูเล็กลงทันตาเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังนี้!
เมื่อพลังปราณสีเงินตกลงมาจากท้องฟ้า เพียงพริบตา มันก็กลายเป็นคลื่นยักษ์ที่กวาดล้างหาดทรายจนพังพินาศ!
“องค์รัช…”
เพียงชิงไต้อ้าปาก ร่างกายของนางก็พลันถูกพัดออกไปอย่างมิอาจต้านทานได้!
นางคิดจะดึงพลังปราณดั้งเดิมในกายออกมาใช้ต้านทานพลังที่สาดเข้ามา แต่กลับทำไม่ได้!
ในตอนนี้ พลังปราณอันน้อยนิดของนางนั้นแทบจะไม่มีประโยชน์เลย!
พลังที่น่าสะพรึงกลัวถาโถมเข้ามา พร้อมเกี่ยวพันบีบเค้นอวัยวะภายในทั้งห้าของนางจนแทบระเบิด!
จากนั้นดวงตาของนางก็ค่อยๆ มืดลง และร่างทั้งร่างๆ ก็ถูกพลังนั่นดีดออกไปทันที!
ตูม!
ชิงไต้ลอยไปกระแทกกับยอดเขาที่อยู่ใกล้ๆ!
นางกระอักเลือดออกมาเต็มปาก กายบางไถลรูดลงมาเรื่อยๆ ก่อนจะตกลงบนจะงอยหินที่ยื่นออกมา พร้อมเสียงกระดูกแตกหักหลายส่วน
นางพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน แต่ก็เปล่าประโยชน์ และทำได้เพียงอาศัยแขนขวาที่ยังใช้การได้ ดันตัวเองขึ้นมากระทั่งยืนตัวตรงได้อีกครา
นางเงยหน้าขึ้นมองยอดเขาทันที โดยไม่คำนึงถึงอาการบาดเจ็บ!
ในเพลานี้ บนท้องฟ้าเหนือหุบเขาบรรพกาลเฟิ่งหวงนั้น ถูกปกคลุมไปด้วยกลุ่มเมฆดำทมิฬที่แผ่ขยายออกไปราวกับเกลียวคลื่น
ทัศนวิสัยระหว่างท้องฟ้าและพสุธานั้นมีเพียงความมืดมิด
กลุ่มแสงสีทองลอยอยู่กลางอากาศ มันส่องแสงเจิดจ้าเสียจนคนมองแทบลืมตาไม่ขึ้น ทั่วทั้งร่างของมันปลดปล่อยลมปราณศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังออกมา! จนผู้คนที่อยู่ด้านล่างตกใจไปตามๆ กัน!
และภายใต้กลุ่มแสงสีทองนั้น ก็มีคลื่นทะเลสีเงินวางตัวเป็นวงแหวน ที่ล้อมรอบยอดเขาหลักเอาไว้อย่างสมบูรณ์
ส่วนพลังปราณดั้งเดิมหลากสีที่ปรากฏออกมาในตอนแรก ก็ได้ถูกแสงสีเงินนั้นกลืนกินเข้าไปจนสีสันของมันแทบจะริบหรี่
ครั้นมองจากระยะไกลแล้ว ก็จะเห็นได้ว่าจุดแสงหลากสีที่เหลืออยู่นั้น ได้ผสมผสานเข้ากับแสงสีเงินและปรากฏออกมาเพียงบริเวณขอบของคลื่นวงแหวนสีเงินขนาดมหึมาเท่านั้น แทบมิใช่จุดเด่นแต่อย่างใด
ซึ่งขณะเดียวกัน พลังที่ปะทุขึ้นมาในครั้งนี้ ก็มากกว่าครั้งก่อนหลายเท่า!
ชิงไต้มองดูมันอย่างกระวนกระวายใจ พลันรีบกวาดสายตามองหาบางอย่างที่อยู่ในนั้น
ไม่นาน นางก็เห็นร่างสูงกระโดดขึ้นมาจากเกลียวคลื่นสีเงินนั่น!
ร้ายกาจ โดดเด่น ราวกับปีศาจ!
แต่กลับทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้!
ในที่สุดหัวใจที่ร้อนรนของชิงไต้ก็สงบลง
“ดีจริงๆ… แคกๆ…”
นางหลับตาลงด้วยความพอใจ
แม้ว่านางจะกระอักเลือดที่ไหลออกมาจากริมฝีปากและไรฟันไม่หยุด ทว่าตราบใดที่นางเห็นว่าเขายังยืดหยัดต่อไปได้ นางก็ไม่สนใจอันใดแล้ว!
เมื่อทัณฑ์สวรรค์สายที่แปดฟาดผ่าลงมา สามหยวนรวมยอดก็ระเบิดพลังออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
และผู้ที่ยังสามารถยืนหยัดอยู่บนยอดเขาได้นั้น ก็น่าจะมีแค่… องค์รัชทายาทเพียงผู้เดียวสินะ?
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ดวงตาของชิงไต้ก็เต็มไปด้วยความนับถือและชื่นชม
และเหมือนสวรรค์กำลังยืนยันการคาดคะเนของนาง เพราะไม่นานร่างหลายร่างก็ถูกพลังปราณอันบ้าคลั่งนั่นดีดกระเด็นออกไป!
นางเฝ้ามองสถานการณ์ตาไม่กะพริบ ก่อนจะพบว่าสองคนที่ลอยออกไปนั้นคือ คนของราชวงศ์ตงหนิงและราชวงศ์ซีเหยียน
หลังจากนั้น ก็มีร่างสีแดงถูกโยนออกมาจากคลื่นทะเลสีเงิน!