ตอนที่ 1548
ตอนที่ 1550 เขามาถึงแล้ว!
October 22, 2026
ฉู่หลิวเยว่พลันเอ่ยขึ้นมาว่า
“เอากระบี่ชื่อเซียวมาให้ข้า”
หรงซิวมุ่นคิ้วพลางเหลือบตามองคนในอ้อมอก
แน่นอนว่าเขารู้ว่านางคิดจะทำอะไร แต่ภายใต้สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เขาจะไปตอบรับได้อย่างไรกัน?
ฉู่หลิวเยว่ส่ายศีรษะเบาๆ
“คนที่มันต้องการตัวคือข้า”
อีกอย่างปัญหาเรื่องนี้เดิมก็นับว่าเป็นเรื่องที่นางก่อขึ้นมาเอง
ให้นางเป็นคนแก้ไขย่อมเป็นเรื่องสมควรแล้ว
สุ้มเสียงของนางแผ่วเบานัก ทว่าสายตากลับยืนกรานหนักแน่นยิ่ง
คนทั้งสองสบสายตากันพักหนึ่ง แววตาของหรงซิวประหนึ่งมีคลื่นยักษ์ถาโถมอยู่มิปาน
ราวกับเวลาผ่านไปเนิ่นนาน หากแต่ก็เหมือนเพียงเสี้ยววิ
บนดวงหน้าใสมากเสน่ห์ชวนหลงของหรงซิวพลันปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บางเบาขึ้นมาแวบหนึ่ง
ริมฝีปากบางแดงก่ำหยักยกขึ้นน้อยๆ ดูแล้วงดงามยิ่ง ทั้งยังแฝงเสน่ห์ชวนลุ่มหลงบางอย่างที่หาคำบรรยายไม่ได้
ฉู่หลิวเยว่ถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะ
ปกติบุรุษผู้นี้มักวางท่าเย็นชาและสูงส่ง ทว่าครานี้ รอยยิ้มนี้กลับดูดั่งเทพคล้ายปีศาจ แสนยากจะคาดเดา
ชึ่บ!
ประกายเย็นเฉียบเคลื่อนผ่าน เขายื่นกระบี่ชื่อเซียวส่งให้ฉู่หลิวเยว่
“รอเจ้ากลับมา ถ้าเจ้าไม่กลับ ข้าจะไปตามเจ้า”
สุ้มเสียงของเขาใสกระจ่าง ทั้งยังนุ่มทุ้ม
ฉู่หลิวเยว่รับกระบี่มา
“รอข้านะ”
…
ฉู่หลิวเยว่หมุนกายหันกลับมา
บริเวณหว่างคิ้วของนางร้อนผ่าวยิ่ง
นางยกมือนวดโดยไม่รู้ตัวอย่างลื่นไหล
ความรู้สึกร้อนผะผ่าวที่ว่าจึงหายวับไปอย่างรวดเร็ว
นางย่นคิ้วน้อยๆ ทว่ามิได้เสียเวลาคิดมาก มือกำกระบี่ชื่อเซียวไว้แน่น ก่อนจะมองฝ่ามือสีดำที่อยู่ ณ เบื้องหน้า!
ไข่มุกธาราภายในตำแหน่งตันเถียนทำท่าราวกับจะถูกช่วงชิงไปได้ทุกเมื่อ!
ฉู่หลิวเยว่กัดฟันกรอด นางโคจรพลังปราณดั้งเดิมภายในร่าง ก่อนจะถ่ายพลังทั้งหมดเข้าสู่กระบี่ชื่อเซียว!
ทันใดนั้น สองมือนางเงื้อกระบี่ขึ้น ก่อนจะฟาดฟันลงมาอย่างโหดเหี้ยม!
เคร้ง!
มือข้างนั้นยกขึ้นมารับกระบี่ชื่อเซียวได้อย่างง่ายดาย!
จากนั้น มือข้างนั้นก็พุ่งตรงมาทางฉู่หลิวเยว่!
เดิมทีนางเป็นคนรูปร่างผอมบางอยู่แล้ว บัดนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่ามือสีดำขนาดมหึมาอันนี้ก็ยิ่งดูตัวกระจ้อยร่อยลงไปอย่างเห็นได้ชัด
ประหนึ่งว่ามือข้างนั้นสามารถบดขยี้ร่างนางกลายเป็นผุยผงได้อย่างง่ายดาย!
…
“นางหนูเยว่เออร์!”
เมื่อพวกซั่งกวนจิ้งเห็นภาพฉากนี้แล้ว ต่างก็รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวใจยิ่ง!
คนทั้งหลายต่างอยากรุดไปข้างหน้าใจจะขาด ทว่ากลับถูกแรงกดดันมหาศาลชวนผวาสกัดกั้นไว้ด้านนอก!
ฝ่ามือสีดำข้างนั้นช่างดุร้ายโดยแท้ แค่พวกเขาจะสาวเท้าเข้าไปใกล้อีกก้าวก็มิอาจทำได้!
พวกผู้อาวุโสปั๋วเหยี่ยนเองก็มีสีหน้าซีดเผือดเช่นเดียวกัน
ขนาดสามคนนั้นร่วมมือกันยังเอาไม่อยู่ ไฉนเลยจะให้ผู้อื่นทำได้เล่า?
บนยอดเขาแต่ละลูกที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตสำนัก บรรดาศิษย์จำนวนมากที่กำลังจ้องมองสถานการณ์ของฟากนี้เองต่างก็เงียบกริบลงในทันใด
ฉากเหตุการณ์เฉกเช่นนี้ ก็แทบจะตัดสินภาพรวมได้แล้ว
ไม่ว่าซั่งกวนจิ้งและหรงซิวจะเก่งกาจขนาดไหน ก็มิอาจเทียบเคียงได้กับบรรดาคนของเจ้าสำนักได้
ในบรรดาสามคนนั้น มีใครบ้างที่ไม่รักใคร่เอ็นดูแลทะนุถนอมซั่งกวนเยว่เป็นพิเศษ?
ตราบใดที่พวกเขายังมีหนทางอื่นแม้แต่เพียงน้อยนิด ย่อมมิมีทางทนดูให้ทุกอย่างนี้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ผลสุดท้ายจะเป็นอย่างไร มองปราดเดียวก็รู้แล้ว
เหนือยอดเขาลูกหนึ่ง หลัวซือซือมีสีหน้ามึนงง สองตาของนางแดงก่ำ
หลัวเยี่ยนหลินเห็นนางเป็นเช่นนี้ นิ้วมือก็ขยับไหว เดิมคิดจะปิดบังมิให้นางได้มองเห็น
หากแต่ลังเลอยู่นานสองนาน สุดท้ายแล้วมือข้างนั้นก็วางลงบนศีรษะนางพลางลูบไปมาเบาๆ
หลัวซือซือน้ำตาไหลพรากด้วยสีหน้าเหม่อลอยทั้งอย่างนั้น
…
ฝ่ามือสีดำพุ่งตรงหมายจะคว้าตัวฉู่หลิวเยว่ไว้
ทว่าในพริบตาเดียว เปลวเพลิงสีทองสว่างแกมโปร่งใสพลันพวยพุ่งออกมาจากตัวกระบี่อย่างบ้าคลั่ง!
ชั่วพริบตา เปลวเพลิงก็กลืนกินตัวกระบี่ไปเกินครึ่งแล้ว!
เปลวเพลิงระอุโชติช่วงส่งเสียงเสียดหูดัง
ชี่ชี่!
ควันสีดำแฝงกลิ่นคาวเข้มข้นพลันแผ่กระจายออกมาจากมือข้างนั้น!
อูอู!
ระหว่างที่กำลังเหม่อลอยอยู่นั่นเอง พลันมีเสียงร้องครวญอย่างโหยหวนแว่วดังมาจากกลางฝ่ามือข้างนั้นไกลๆ!
ฉู่หลิวเยว่ยืนประจันหน้ากับมือข้างนั้น นางเหลือบสายตามองไป พบว่าด้านในมือของมันมีซากกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏให้เห็น!
ลมปราณที่ชวนหดหู่แลขนพองสยองเกล้าแผ่ขยายอย่างบ้าระห่ำไปทั่วทุกสารทิศ!
ฉู่หลิวเยว่พลันรู้สึกเย็นวาบไปทั่วสรรพางค์กาย!
…
ณ ยอดเขาลูกหนึ่งที่ตั้งห่างออกไปจากเขาหมื่นเมรัย