ตอนที่ 285
ตอนที่285 เผชิญหน้า
October 22, 2026
ตอนที่285 เผชิญหน้า
หลังจากได้ยินคำพูดของฉีเล่ย ซุนต้าเฉิงก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในทันที และรีบร้องถามออกไปว่า
“ประธานฉี นี่แสดงว่ามีข่าวดีใช่ไหมครับเนี่ย? เยี่ยม! เยี่ยมเลย! รู้ไหมว่าเมื่อคืนด็อกเตอร์สมิธกับทีมของเขา ก็วนเวียนเข้าออกห้องของนายผู้เฒ่าไม่หยุดเลยล่ะครับ”
ใช่ว่าซุนต้าเฉิงจะไม่ชอบ หรือมีอคติกับการแพทย์แผนตะวันตกอะไร เขาเพียงแค่ไม่ชอบด็อกเตอร์สมิธกับแพทย์ในทีมคนอื่นๆของเขาเท่านั้นเอง นั่นเพราะทีมแพทย์กลุ่มนี้มักจะคิดว่าตัวเองมีตำแหน่งที่สูงส่ง จึงชอบทำตัวหยิ่งยะโสใส่คนรับใช้ในคฤหาสน์ตระกูลจินอยู่เสมอ
หากเป็นไปได้ การที่ฉีเล่ยและทีมแพทย์แผนจีนคนอื่นๆ จะสามารถแสดงความสามารถข่มคนพวกนั้นได้ ก็จะเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับเขาเลยทีเดียว
“ผมยังไม่สามารถยืนยันได้ว่า จะประสบความสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ไหม? แต่ผมก็อยากจะทดลองดู”
ฉีเล่ยยังไม่กล้าที่จะโอ้อวดคำโตนัก เพราะทั้งหมดเป็นเพียงแค่จินตนาการ และการคาดเดาของเขาเองคนเดียว ส่วนจะสำเร็จหรือไม่นั้น คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคหลังจากนี้
“ไม่เป็นไรครับ! แค่มีโอกาสก็ยังดี บอกตามตรงนะครับประธานฉี การที่ต้องทนเห็นนายผู้เฒ่านอนแน่นิ่งไม่ได้สติอยู่บนเตียงมาหลายวันแบบนั้น ถึงผมจะเป็นเพียงแค่พ่อบ้าน ก็อดที่จะรู้สึกปวดใจไม่ได้ทุกครั้งที่เห็น”
สีหน้าของซุนต้าเฉิงเวลานี้ บ่งบอกถึงความเจ็บปวดอย่างที่ว่าจริงๆ
“ขอเพียงแค่ประธานฉีบอกว่ามีวิธีที่จะรักษานายผู้เฒ่าได้ เพียงแค่นั้นก็นับว่าได้มีความคืบหน้ามากแล้วล่ะครับ”
จากคำพูดของซูต้าเฉิง ดูเหมือนเขาจะค่อนข้างเชื่อมั่นในตัวฉีเล่ยมากเลยทีเดียว
หลังจากได้ฟังคำพูดของซูต้าเฉิงแล้ว ฉีเล่ยก็เพียงแค่พยักหน้า จากนั้นจึงได้เดินเดินตรงเข้าไปในห้องทันที และเพื่อไม่ให้มีใครเข้ามารบกวนการรักษาของเขาได้ ฉีเล่ยจึงได้ขอให้ซุนต้าเฉิงกับจูกวงหลงยืนเฝ้าหน้าประตูห้องให้
ด้วยฐานะของซุนต้าเฉิงภายในคฤหาสน์ตระกูลจินแห่งนี้ บวกกับตำแหน่งหน้าที่การงานของจูกวงหลง ฉีเล่ยจึงค่อนข้างมั่นใจว่า คงจะไม่มีใครกล้าบุกเข้ามารบกวนเขาในระหว่างที่ทำการรักษาชายชราได้อย่างแน่นอน หรือหากไม่สามารถขัดขวางได้ อย่างน้อยก็น่าจะพอดึงเวลาได้บ้าง
ตอนนี้ สิ่งที่ฉีเล่ยกังวลใจมากที่สุดดูเหมือนจะเป็นทีมแพทย์แผนตะวันตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งด็อกเตอร์สมิธ ฉีเล่ยเกรงว่าเขาจะหาข้ออ้างเข้ามาในห้อง เพื่อขัดขวางและสร้างปัญหาให้กับการรักษาของตนเอง
แล้วมีหรือที่คนอย่างจูกวงหลงจะไม่เข้าใจจุดประสงค์ของฉีเล่ย เขาพยักหน้าให้ฉีเล่ยอย่างหนักแน่น เพื่อให้เขามั่นใจว่าจะไม่มีใครเข้าไปรบกวนการรักษาของเขาได้อย่างเด็ดขาด
ผู้เฒ่าจินยังคงนอนหลับตาแน่นิ่งอยู่บนเตียง แต่สำหรับฉีเล่ยในตอนนี้ ชายชราที่นอนอยู่ตรงหน้ากลับไม่ได้ดูลึกลับเหมือนก่อนหน้า นั่นเพราะเขาเริ่มเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นภายในร่างกายของชายชราแล้ว และสามารถคิดหาวิธีการรักษาที่ค่อนข้างเป็นรูปธรรมได้ชัดเจนแล้วนั่นเอง
หลังจากกวาดสายตามองไปทั่วห้องจนมั่นใจแล้วว่า ภายในห้องนี้ไม่มีคนนอกหลบซ่อนอยู่ ฉีเล่ยจึงได้ทำการปิดกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งไว้ เพราะไม่ต้องการให้คนอื่นๆเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
หลังจากนั้น ฉีเล่ยก็เริ่มลงมือตรวจอาการของชายชราอีกครั้ง และพบว่า ทุกอย่างเป็นเหมือนที่เขาพบเจอเมื่อวานไม่มีผิด พลังลึกลับนั่นยังคงอยู่ในร่างกายของเขาเช่นเดิม
และแล้วก็มาถึงขั้นตอนที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือการลงมือรักษา ฉีเล่ยเริ่มลงมือเรียกพลังหยินและพลังหยางให้ออกมา ก่อนจะค่อยๆใช้ปลายนิ้วแตะสัมผัสเบาๆที่หน้าอกของชายชรา
หลังจากนั้น พลังหยินและหยางก็ได้เคลื่อนจากจุดตันเถียน ก่อนจะพวยพุ่งไปที่นิ้วมือของฉีเล่ย ในที่สุด การฝึกฝนอันหนักหน่วงและเจ็บปวดเมื่อวานนี้ ก็ได้ส่งผลอย่างน่าอัศจรรย์ เพราะในตอนนี้ ฉีเล่ยสามารถควบคุมพลังหยินและหยางให้เคลื่อนที่ไปได้ตามใจต้องการ
ในช่วงเริ่มต้น ฉีเล่ยควบคุมพลังหยินและหยางไปมาบนร่างของชายชราก่อน และเมื่อเริ่มคุ้นเคย เขาจึงค่อยๆควบคุมพลังทั้งสองนี้ให้แทรกซึมเข้าไปในร่างของผู้เฒ่าจินผ่านทางรูขุมขน
และเวลานี้ พลังหยินและหยางก็ได้เปรียบเสมือนดวงตาของฉีเล่ย เขาปิดเปลือกตาลง และค่อยๆรับรู้สัมผัสถึงสิ่งที่ิเกิดขึ้นภายในร่างกายของชายชรา
แต่กลับกลายเป็นว่า ตอนนี้ภายในร่างกายของชายชรากลับดูเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พลังลึกลับที่เขาตรวจพบก่อนหน้านี้ ดูเหมือนจะหนีไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งภายในร่างกาย และฉีเล่ยก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอยของมัน
เวลานี้ ร่างกายของชายชราเปรียบเสมือนโลกใบหนึ่ง ที่ฉีเล่ยกำลังวิ่งถือไฟฉายส่องไล่หาพลังลึกลับนั่นอยู่
เวลาล่วงเลยผ่านไปวินาทีแล้ววินาทีเล่า ฉีเล่ยสำรวจไปทั่วทั้งร่างกายของชายชรา แต่กลับไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆเลยแม้แต่น้อย คล้ายกับว่าไม่เคยมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
‘น่าแปลก! ทำไมถึงหาไม่พบแล้วล่ะ?!’
ฉีเล่ยได้แต่รู้สึกแปลกประหลาดใจอย่างมาก และดูเหมือนเวลาจะไม่คอยท่า เพราะตอนนี้เขาเริ่มได้ยินเสียงอึกทึกอื้ออึงดังมาจากด้านนอก จึงรู้ได้ทันทีว่า เวลานี้ซุนต้าเฉิงกับจูกวงหลงกำลังช่วยกันไม่ให้คนนอกเข้ามาในห้อง
แต่คาดว่าคงจะไม่สามารถสะกัดกั้นไว้ได้นานมากนัก ฉะนั้นแล้ว ตัวเขาเองก็เหลือเวลาไม่มากด้วยเช่นกัน…