บทที่ 108 อาการป่วยสองอาการที่รักษาโดยเข็มทอง

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "โอเค ฉันจะไปที่นั่นทันที!"

ยังไม่ทันที่เขาจะได้กินข้าว เขาล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขับรถไปที่หยุนติงวิลล่า

ในเวลานี้ถังจื่อยี่ยืนเฝ้าทางเข้าหยุนติงวิลล่าทันทีที่เธอเห็นรถของอู๋เป่ยเธอก็เข้าไปในรถแล้วพูดว่า "ขับไปข้างหน้า"

ขณะที่ขับรถอู๋เป่ยถาม "บอกสถานการณ์คร่าว ๆ มาหน่อย"

ถังจื่อยี่ถอนหายใจ "จู่ ๆ ปู่ของฉันเป็นลมในตอนเช้า ทีมแพทย์พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยเหลือ หยางเจินจูรีบเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ถังหมิงหยูที่เป็นลูกชายคนโตได้เชิญตระกูลหยางมา ถ้าฉันไม่รีบลุกขึ้นมาจัดการ ฉันกับพ่อจะถูกไล่ออกจากบ้าน ออกจากตระกูลถัง"

อู๋เป่ยมองเธอ "เธอไม่ได้บอกว่าจะทำอะไรด้วยตัวเองเหรอ? นี่มันก็ถือว่าพอดีเลยไม่ใช่เหรอ?"

ถังจื่อยี่ส่ายหัว "มันไม่ง่ายอย่างนั้น ถ้าหยางเจินจูได้ครอบครองกิจการของตระกูลถังอย่างเต็มที่ เธอจะฆ่าฉันและพ่อของฉันอย่างแน่นอน"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจ "โหดขนาดนั้นเชียว?"

ถังจื่อยี่ 'ฉันรู้จักเธอดีเกินไป! ล่าสุดเธอส่งถังหมิงซิ่นไปที่เปียนหนานเพื่อทำร้ายเรา'

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "พาฉันไปดูปู่เธอหน่อย ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อช่วยชีวิตเขา"

ถังจื่อยี่ "หยางเจินจูอาจไม่ยอมให้เราเข้าใกล้คุณปู่ หากมีเกิดเรื่องอะไรขึ้นคุณจัดการได้เลย ฉันจะรับผลที่ตามมาทั้งหมดเอง!"

อู๋เป่ย "โอเค!"

"จะให้ดีที่สุดต้องให้ปู่ของฉันฟื้นขึ้นมาทันที เพื่อที่เขาจะได้ควบคุมสถานการณ์"ถังจื่อยี่กล่าว "ถ้าเรื่องนี้เสร็จสิ้นฉันแน่ใจว่าปู่ของฉันจะมอบหมายให้ฉันทำกิจการที่สำคัญตระกูล!"

อู๋เป่ยรู้ดีว่าจุดแข็งที่สุดในตระกูลถังคือการสะสมของเก่า เขาอยากรู้เกี่ยวกับความจุดแข็งของตระกูลถังในด้านนี้ ดังนั้นเขาจึงถามว่า "ตระกูลถังของเธอสะสมของเก่าได้กี่ชิ้น? ถ้าตีเป็นเงินได้เท่าไหร่?"

ถังจื่อยี่ "การประเมินแบบคร่าว ๆ มูลค่าของโบราณวัตถุเหล่านี้ไม่ต่ำกว่า 350 พันล้าน"

อู๋เป่ยตกตะลึง "เยอะขนาดนั้นเลย!"

ถังจื่อยี่ "ในแง่ของการลงทุนและการสะสมของเก่าตระกูลถังของฉันอยู่ในอันดับที่สองและไม่มีใครกล้าเป็นอันดับหนึ่ง ถ้าฉันมีโอกาสฉันจะพาคุณไปที่โกดังของตระกูลถังของฉัน มีของหายากมากมายและสมบัติหายากที่นั่น”

ระหว่างที่คุยกันรถก็ขับไปที่อาคารสไตล์ยุโรปอู๋เป่ยจอดรถแล้วทั้งสองก็เดินตรงเข้าไป

ห้องโถงเต็มไปด้วยผู้คนและถังหมิงฮุยก็อยู่ที่นั่น แต่เขายืนอยู่ที่มุมห้องด้วยสีหน้าว่างเปล่า ดวงตาของเขาจับจ้องที่พื้น

นอกนั้นยังมีหญิงชราที่ยืนอยู่ตรงกลางโดยมีคนอยู่รอบ ๆ นับสิบคน เดาว่าเธอน่าจะเป็นหยางเจินจู

เมื่อเห็นอู๋เป่ยเข้ามา ดวงตาของถังหมิงฮุยเป็นประกาย เขารีบไปหาเขาและพูดเบา ๆ ว่า "อู๋เป่ย ฝากด้วยนะ!"

“หมิงฮุย นี่คือใคร?” ชายหนุ่มคนหนึ่งถามอย่างกะทันหัน ชายวัยห้าสิบเศษมีสายตาเย็นชา เขาเป็นลูกชายคนโตของหยางเจินจู ชื่อถังหมิงหยูและเป็นพี่ชายคนโตของถังหมิงซิ่น

ถังหมิงฮุยกล่าวว่า "พี่ชาย นี่คือหมออัจฉริยะอู๋ที่มีทักษะทางการแพทย์ที่ไม่ธรรมดา ฉันหวังว่าเขาจะสามารถรักษาพ่อของฉันได้"

ไม่มีใครสังเกตว่าถังจื่อยี่หยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วและเริ่มบันทึกอย่างเงียบ ๆ

ถังหมิงหยูพูดอย่างเย็นชา "หมออัจฉริยะ? ทีมแพทย์ที่เราจ้างมีค่าใช้จ่ายหนึ่งล้านต่อชั่วโมง! จะมีใครอีกบ้างที่มีประสบการณ์และทักษะมากกว่าพวกเขา"

ถังหมิงฮุยกล่าวว่า "พี่ใหญ่ คนพวกนั้นเข้าไปรักษานานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่พ่อของฉันยังไม่มีสติเลย ฉันคิดว่าเราควรลองใช้วิธีอื่น"

"ฉันไม่เห็นด้วย! เอามันออกไป!"ถังหมิงหยูโบกมือของเขาและบอดี้การ์ดร่างกำยำสองคนรีบวิ่งออกมาจากด้านหลังและพยายามดึงตัวอู๋เป่ยออกไป

ถังหมิงฮุยโกรธ "หยุดนะ!"

ทั้งสองคนก็ไม่ฟังถังหมิงฮุยเลย มือของพวกเขาอยู่บนร่างของอู๋เป่ยแล้ว

"ตุบ!"

บอดี้การ์ดทั้งสองดูเหมือนจะถูกฟ้าผ่าเหมือนเสียงฟ้าร้องและกระเด็นไปไกลหลายเมตรหลังจากที่พวกเขาล้มลงกับพื้นร่างกายของพวกเขาก็กระตุกและน้ำลายฟูมปาก