บทที่ 1143 ภัยพิบัติแหงการทำลายล้าง

เขาถามอีกว่า "มนต์ยึดประตูของสำนักเซินโจ่วคือเธอใช่ไหม?"

อี้เทียนตอบ "นอกจากฉันแล้วยังมียันต์คำสาปอยู่อีกสอง ลวนมาจากสวรรค์ระดับสอง พวกมันตัวหนึ่งชื่อเจยี๋วเทียน ตัวหนึ่งชื่อเมี่ยชื่อ พลังไม่ด้อยไปกว่าฉัน"

อู๋เป่ยตกใจแล้วถามว่า "ใครเป็นผู้ถือครองยันตืสำคาปสองอันนี้?"

"แยกเป็นผู้พิทักษ์ซ้ายขวาของสำนักเซินโจ่ว" อี้เทียนตอบ

อู๋เป่ยรีบพูดต่อ "รีบปราบปรามพวกเขา!"

ครู่ต่อมา วิญญาณคำสาปสังหารสวรรค์ก็ปลดปล่อยพลังคำสาปออกมา และล็อคตัวสองคนที่ยังคงเฝ้าส่วนลึกของสำนักเซินโจ่ว ทั้งสองคนถือยันต์คำสาปพร้อมลงมือ สังหารศัตรูทุกเมื่อ!

แต่ทันใดนั้น มนต์สะกดทั้งสองก้ระเบิดแลวเข้าสู่ปราช์จิตสำนึกของพวกเขา ชายทั้งสองตัวสั่น เลือดออกทวารทั้งเจ็ด ดวงวิญญาณของพวกเขาถูกมนต์สะกดฆ่าและกลายเป็นศพในทันที

อู๋เป่ยรีบมาดูทั้งสองคนก็ได้รับยันต์คำสาปหนึ่งอันจากบนร่างของพวกเขา ตัวหนึ่งชื่อเจยี๋วเทียน ตัวหนึ่งชื่อเมี่ยชื่อ

ยันต์คำสาปทั้งสองเป็นมุกส่องแสงสองเม็ด หนึ่งสีเขียวหนึ่งสีม่วง เมื่อเห็นเช่นนั้น อู๋เป่ยก็เข้าใจว่าสำนักเซินโจ่วไม่เคยขัดเกลาพวกมันมาก่อน ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็คงไม่มีโอกาสเข้ามาฆ่าคนในสำนักเซินโจ่ว

อู๋เป่ยขึ้นไปในอากาศ บินขึ้นไปบนท้องฟ้า มือซ้ายขวาแบ่งเป็นเจยี๋วเทียนและเมี่ยชื่อ เขาพูดอย่างสุขุม "คำสาปสังหารสวรรค์ถูกฉันควบคุมแล้ว เจยี๋วเทียนและเมี่ยชื่อกอยู๋ในมือของฉันแล้ว พวกนายยังจะต่อต้านอยู่ไหม?"

มันใดนั้น ทุกคนที่ต่อสู้อยู่ก็หยุดลง ผู้คนในสำนักเซินโจ่วต่างตกตะลึงและมองดูอู๋เป่ยบนฟ้า ในใจแต่ละคนเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง สำนักเซินโจ่ว จบลงแล้ว!

อู๋เป่ยพูด "ยอมแพ้เสีย ฉันสัญญาว่าจะไม่ฆ่าคุณ ยิ่งไปกว่านั้นหากพวกคุณเต็มใจยอมจำนน ศิษย์และผู้อาวุโสทุกคนสามารถเข้าร่วมพรรคฉู่ซานจิ้นได้ สำนักเซินโจ่วให้ทรัพยากรเท่าไหร่ พรรคฉู่ซานจิ้นคืนให้พวกคุณเท่านั้น"

ไม่มีใครอยากยอมแพ้ชีวิต สำนักเซินโจ่วจบแล้ว เข้าร่วมพรรคฉู่ซานจิ้นก็เป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลย

หลิววั่งกงก็พูด "ถูกต้อง! พวกคุณสามารถเลือกเข้าร่วมพรรคฉู่ซานจิ้น เข้าร่วมพรรคฉู่ซานจิ้นแล้วชีวิตของพวกคุณจะดีกว่าก่อนแน่นอน"

ทางหนึ่งคือความตายสูญเสียทุกสิ่งอย่าง ทางหนึ่งคือความสงบสุขปลอดภัย และยังสามารถฝึกยุทธ์และใช้ชีวิตต่อไปได้ คนจำนวนมากต่างรีบเลือกข้อหลัง

การต่อสู้หยุดลง หลิววั่งกงนำคนเข้ายึดสำนักเซินโจ่ว ผู้อาวุโสและศิษย์ที่หลบหนีก่อนหนาก็กลับมาอีก ท้ายที่สุด นี่คือที่ที่พวกเขาออาศัยอยู่ ตราบใดที่พรรคฉู่ซานจิ้นรักษาศัญญาได้ พวกเขาก็ยินดีที่จะกลับมา

หลังกลืนกินสำนักเซินโจ่วได้แล้ว หลิววั่งกงและคนอื่นๆต่างก็ยุ่งกันทันที

อู๋เป่ยไม่รีบร้อนที่จะเข้าไปในถ้ำศักดิ์สิทธิ์ เพราะตอนนี้มันเป็นของพรรคฉู่ซานจิ้นแล้ว เขากลับไปที่สำนักนอกเขาสู่ ดำเนินการทดสอบมือใหม่ต่อไป

เนื่องจากมีผู้คนเขามามีส่วนร่วมในการทดสอบมากพอ สุดท้ายสำนักนอกเขาสู่ก็รับศิษย์หนึ่งพันสองร้อยคน ต่อไปศิษย์เหล่านี้เข้ารับการประเมินผลหนึ่งปี ในช่วงเวลานี้ หากพวกเขามีการแสดงออกที่ดี พวกเขาก็จะสามารถเป้นศิษย์นอกสำนักอย่างเป็นทางการได้ นอกจากนี้อัจฉริยะก็ยังสามารถได้รับการฝึกอบรมที่สำคัญขึ้นอีกด้วย

แม้ว่าจะมีหลายสิ่งในสำนักนอกเขาสู่ แต่ผู้อาวุโสของเขาสู่มีหน้าที่ที่รับผิดชอบต่างกับไป อู๋เป่ยไม่จำเปนตองมีส่วมร่วมในทุกสิ่ง เขาเพียงบอกว่าต้องทำอย่างไรก็พอแล้ว

อยู่ที่สำนักนอกเขาสู่ยุ่งวุ่ยวายไปสามวัน อู๋เป่ยจึงกลับไปมาที่ดินแดนแห่งเซียนเมื่อมาถึงพรรคฉู่ซานจิ้น เขาก็พบว่าเหล่าศิษย์ที่เฝ้าประตูเขาดูแปลกๆไป เมื่อเห็นอู๋เป่ยกลับมา ศิษยืคนหนึ่งก็รีบพูดอย่างรวดเร็วว่า "ท่านผู้อาวุโส ท่านอย่ากลับไปนะ!"

อู๋เป่ยรู้สึกแปลกๆ จึงถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"

ศิษย์นั้นถอนหายใจ "สำนักงานใหญ่เขาสู่ได้ส่งคนกลุ่มหนึ่งลงไป เพื่อเข้ายึดพรรคฉู่ซานจิ้นอย่างเป็นทางการ หัวหน้าพรรคถูกนำตัวไปคุมขังไว้ที่ดินแดนเซียน ปรมาจารย์สูงสุดและปรมาจารย์ต่างก็ถูกลดระดับเป็นคนธรรมดา ผู้อาวุโส ยิ่งไปกว่านั้น ตัวตนของคุณในฐานะนายน้อยหัวหน้าพรรคกถือเอาไปแล้ว"

อู๋เป่ยหรี่ตาลงและติดต่อหาเฉินเต้าซวนอย่างลับๆ หลังจากนั้นเพียงไม่นาน เฉินเต้าซวนก็ออกมาจากเขาอย่างเงียบๆและมาพบกับอู๋เป่ยในสถานที่รกร้าง