บทที่ 1182 นักพรตร้อยผี

ตำหนักชิงเหลียนตอนนี้เป็นของอู๋เป่ย ดังนั้นจึงเงียบสงบอย่างมาก คนภายนอกไม่สามารถเข้ามาได้ ดูเหมือนยอนกลับสู่อดีต

อู๋เป่ย "คุณไปบอกมู่ซินหลาน ใก้เธอเลือกศิษย์ที่มีคุณสมบัติดีกลุ่มหนึ่งไปกับเธอ พาผู้อาวุโสบางคนไปอาศัยที่สำนักนอกเขาสู่"

หลินชิงเหยาพยักหน้า "ตกลง! ฉันจะรีบไปพูดกับอาจารย์ทันที"

อู๋เป่ย "สถานะของฉันในสำนักดาบเทียนตี้ ก็ไม่สามารถใช้ได้นานแลว ดังนั้นพวกคุณต้องออกไปจากที่นี้ก่อน รอใหสถานการณ์คงที่แล้ว ฉันจะวางแผนใหม่"

ไม่ได้พูดอีกประโยค หลิวอี้เฟิงก็รีบเข้ามาแล้วพูดว่า "คุณชาย

การปฏิบัติการได้เริ่มแล้ว!"

ครั้งนี้ ดูเหมือนสำนักดาบเทียนตี้จะเดือดมากจริงๆ ท่านประมุขปรากฏตัวดวยตนเองและมีปรมาจารย์นับร้อยคนออกตามล่านักพรตร้อยผีนี้

หลังจากที่ทุกคนจากไป อู๋เป่ยก็รู็สึกว่ามีดวงตาคู่หนึ่งที่ไม่เป็นมิตรจ้องมองมาที่เขา เขาหันกลับไปมองก็เป็นว่านหงเว่ย

ครั้งก่อน เขาแย่งชิงตำหนักชิงมู่กับว่านหงเว่ย และช่วยหลินชิงเหยาและเด็กหญิงคนอื่นๆ อีกฝ่ายจึงไม่พอใจอยู่เสมอมา

เมื่อพบเห็นอู๋เป่ย ว่านหงเว่ยเป็นต้องเบือนหน้าหนี

อู๋เป่ยก็ไม่ได้จริงจังอะไร เขายังไม่วางเรื่องของว่านหงเว่ยไว้ในสายตา แล้วถามศิษย์ที่อยู่ด้านข้างว่า "นักพรตร้อยผีตอนนี้อยู่ที่ไหน?"

ศิษย์คนนั้นรีบตอบ "คุณชายจาง นักพรตร้อยผีเขาไปในเซิ่งซวีแล้ว"

อู๋เป่ยหัวใจกระตุกสั่น เขารู้ว่าเซิ่งซวีเป็นสถานที่ซึ่งผู้บำเพ็ญหลายคนตกต่ำ ด้านในยังมีตระกูลหนานกงด้วย

"เซิ่งซวีระงับพลังยุทธ์แล้ว นักพรตร้อยผีจึงซ่อนตัวอยู่ที่นั้น คิดว่าเขาจะใช้สิ่งนี้ต่อต้านพวกเรา"

ศิษย์คนนั้นพูด "ใช่ครับ แต่ว่าตระกูลหนานกงยินยอมร่วมมือกับพวกเรา ดังนั้นการจับกุมนักพรตร้อยผีจึงไม่น่ายากนัก เพียงแต่ธงหมื่นผีของเขาเป็นสถานการณ์ก็ไม่ง่ายที่จะรับมือด้วย"

เซิ่งซวีเป็นพื้นที่พับที่แปลกประหลาด ซึ่งมันตัดกับพื้นที่พัยเกือบทั้งหมดในคุนหลุน กล่าวคือ ไม่ว่าจะเป็นดินแดนแห่งเซียนหรือโลกแห่งเซียนไท่ชิงหรือจะเป็นสถานที่อื่นๆ ล้วนสามารถเข้าไปในเซิ่งซวีได้อย่างง่ายดาย

แต่เนื่องจากเซิ่งซวีมีลักษณะที่แปลประหลาจึงมีผู้บำเพ็ญไม่กี่คนที่เต็มใจเข้าไป จนถึงตอนนี้ มีเพียงตระกูลหนานกงเท่านั้นที่สามารถตั้งถิ่นฐานที่นี่ได้อย่างปลอดภัย

ในนาน ผู้บำเพ็ญสำนักดาบเทียนตี้กเข้าไปในเซิ่งซวี เมื่อเข้าไปในเซิ่งซวี ทุกคนต่างรู้สึกถึงพลังงานี่แปลกประหลาด พลังงานนี้ระงับพลังจิตและพลังเซียนของพวกเขา

ในขณะนั้น ทุกคนต่างสามารถออกพลังได้เพียงหนึ่งในสิบของตนเท่านั้น!

หลังจากบินไปที่เซิ่งซวี เข้าไปในหุบเขาหนึ่ง ในหุบเขามีบ้านหลายหลัง ในเวลาเดียวกัน ก็มีคนกลุ่มหนึ่งก็ออกมาต้อนรับ พวกเขาเป็นคนของตระกูลหนานกง พวกเขาต่างเคารพต่อสำนักดาบเทียนตี้อย่างมาก

ในหมู่เขา ก็มีคนมี่อู๋เป่ยรู้จัก เช่นหนานกงเจิ้งผิง

ทั้งสองฝ่ายกำลังหาลือกันถึงการปฏิบัติการ หัวใจของอู๋เป่ยเต้นระรัวอย่างไม่ทราบสาเหตุ ดังนั้นเขาจึงไปยังพืนที่รกร้างไร้คนเพื่อทำการทำนาย

เมื่อคำทำนายออกมา ใบหน้าเขาก็เปลี่ยนสี นั้นเพราะว่าคำทำนายนั้นแสดงว่าพวกเขาทั้งหมดจะต้องตายที่นี่!

ในเวลานี้ ชายหนุ่มชื่อหนานกงฮวายิ้มให้กับท่านประมุขแล้วพูดว่า "ท่านประมุขหลัว นักพรตร้อยผีนั้น กำลังซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆที่'ตำหนักซื่อ' "

ประมุขของสำนักดาบเทียนตี้มีชื่อว่า หลัวเทียนเชียง เขาเปนเพียงร่างอวตรา แต่ก็ยังแข็งแกร่งอย่างมาก

อู๋เป่ยก็ลังเลว่าจะแจ้งกับหลัวเทียนเชียงดีไหม ในใจของเขา สำนักดาบเทียนตี้จะทำลายพรรคฉู่ซานจิ้น นับว่าเปนศัตรูของพรรคฉู่ซานจิ้น แต่ถ้าหากเขาไม่พูด คนเหล่านี้ทั้งหมดก็จะต้องตายอยู่ที่นี่ ก็นับว่าเป็นการตายเพื่อล้างแค้น