บทที่ 1222 หินลึกลับ โลงศพเก้าสรรพสิ่ง

อู๋เป่ยเปลี่ยนชุดข้าราชการ แต่งตัวเป็นชายหนุ่มในเมือง และปรากฏตัวหน้าประตูบ้านของอาจารย์หวง

เขาเคยได้ยินมาว่าอาจารย์หวงคนนี้ชื่อหวงซื่อเฉิน เขาอายุ 57 ปี เมื่อก่อนเขาไม่ได้มีชื่อเสียง แต่ปีนี้จู่ๆ เขาก็เปล่งประกายและกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพล

ตระกูลหวง อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ขนาดใหญ่ ซึ่งเดิมเป็นของนักธุรกิจท้องถิ่นที่ร่ำรวย แต่ครอบครัวของนักธุรกิจที่ร่ำรวยเสียชีวิตอย่างกะทันหัน และหวงซื่อเฉินก็ซื้อคฤหาสน์ต่อในราคาที่ต่ำมาก

โดยปกติแล้ว อู๋เป่ยจะไม่ค่อยใช้ตัวตนที่แท้จริงของเขา ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นเด็กชายอายุสิบเจ็ดสิบแปดปี เอามือล้วงกระเป๋า เป่านกหวีดและเดินไปที่ประตูของตระกูลหวง

มีคนเฝ้าประตูบ้านตระกูลหวง คนเฝ้าประตูห้ามเขาและถามว่า "คุณจะทำอะไร"

อู๋เป่ย: "ผมจะเดินเล่นไปรอบๆ คุณมีปัญหาไหม"

อีกฝ่ายยิ้ม: "เด็กน้อย ออกไปจากที่นี่! นี่ไม่ใช่ที่ที่คุณสามารถมาได้

อู๋เป่ยโกรธมาก: "เชี่ยเอ้ย คุณกล้าด่าผมเหรอ"

คนเฝ้าประตูพูดด่าว่า "ด่าแล้วจะทำไม? แกยังไม่ไปอีก เดี๋ยวเจ้านายผมจะได้ฆ่าคุณตาย"

คนเฝ้าประตูน่ากลัวคนนี้ เมื่อไม่กี่วันนี้เขาเพิ่งฆ่าขอทาน เพราะขอทานอยู่ใกล้เขาจนเกินไป ทำให้ได้กลิ่น

อู๋เป่ย: "คุณกล้าแตะผมไหม"

คนเฝ้าประตูยิ้มและเอื้อมมือไปจับอู๋เป่ย แต่มือของเขาว่างเปล่า จากนั้นท้องของเขาก็เจ็บ และร่างกายของเขาก็เบียดเสียดกับพื้นเหมือนกุ้ง

อู๋เป่ยขึ้นโดดชกและเตะ ทําให้คนเฝ้าประตูกรีดร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ไม่นาน คนในป้อมรักษาความปลอดภัยก็รีบออกมาและเห็นว่าอู๋เป่ยกําลังเฝ้าประตูอยู่ พวกเขาออกมาลงมือกับอู๋เป่ยในทันที

ทันทีที่คนเหล่านี้เข้าใกล้อู๋เป่ย ก็มีเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้น พวกเขาก็ไม่แน่ใจนึกว่าภาพลวงตา ก่อนที่พวกเขาจะลงมือทํา พวกเขาถูกอู๋เป่ยคว่ำทีละคน

หลังจากเอาชนะคนกลุ่มนี้ได้ อู๋เป่ยก็เดินเข้าไปในประตูของตระกูล หวง มีพื้นที่โล่งขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า ซึ่งดูเหมือนว่าจะใช้สําหรับการฝึกศิลปะการต่อสู้

ผ่านพื้นที่โล่งไปมีอาคารสามชั้นยี่สิบกว่าอาคาร ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในนั้น

เมื่อผู้คนที่นี่ได้ยินเสียง ผู้คนมากกว่า 20 คนก็พุ่งออกมาและล้อมรอบอู๋เป่ยทันที

"เด็กบ้า แกช่างใจกล้าบ้าบิ่นจริงๆ ที่มาบ้านของนายหวงที่แสนป่าเถื่อน!" มีคนพูดขึ้นมา

อู๋เป่ยตัวสั่นด้วยเท้าข้างเดียวและเม้มริมฝีปากของเขาแล้วพูดว่า "เรื่องไร้สาระอะไรอย่างนี้ อาจารย์หวง เขาเกือบจะเหมือนสุนัขตรงหน้าผม"

"อวดดี!"

ชายวัยกลางคนออกมาท่ามกลางฝูงชนและมองตรงไปที่อู๋เป่ย: "กล้าดูถูกเจ้านายผม ผมจะฉีกร่างคุณ!"

กําปั้นหนึ่งกําหมัดมุ่งเข้ามาที่อู๋เป่ย ซึ่งค่อนข้างบริสุทธิ์

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย: "คุณมีฝีมือการชกมวยเหรอ? น่าสนใจแล้วแหละ"

ชายวัยกลางคนชกและเงากําปั้นพร้อมกับเสียงฟ้าร้องถล่มมาที่อู๋เป่ย

ทันทีที่อู๋เป่ยโบกมือ เงากําปั้นก็แตก เขาพูดเบาๆ ว่า "คุณอ่อนแอเกินไป ให้หวงมาพบผมดีกว่า"

ชายวัยกลางคนตกใจ เขามีศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก จนไม่สามารถทําร้ายคนนี้ได้!

"คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้" ทันใดนั้นก็มีเสียงหนักแน่นดังขึ้น

ฝูงชนแยกออกจากกันโดยอัตโนมัติ และชายวัยกลางคนก็ก้าวเข้ามาอายุประมาณสี่สิบ อันที่จริงเขาอายุห้าสิบเจ็ดแล้ว

ทันทีที่ชายคนนั้นปรากฏตัว อู๋เป่ยก็หรี่ตาลง ร่างกายของคนนี้แข็งแรงมาก! ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงพื้น พื้นก็สั่นสะเทือนและเป็นรอยลึกครึ่งเซนติเมตรบนพื้น!

ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีเกราะที่น่ากลัวอยู่รอบตัวเขา คล้ายกับเกราะที่แน่นอน แต่ไม่แข็งแกร่งเท่าเขา

ชายคนนั้นกำกำปั้นและพูดว่า "ผมอาจารย์หวงซื่อเฉิน กําลังมองหาผมอยู่หรือเปล่า"

"ไม่ได้คาดหวังว่าซิงหลงจะมีเจ้านายเหมือนคุณ" อู๋เป่ยหัวเราะและเดินเข้าหาฝ่ายตรงข้าม