บทที่ 1241 ขั้นอวตาร

เมื่ออู๋เป่ยอ่านข้อความตอบกลับเสร็จแล้ว ก็เข้าใจความหมายของจักรพรรดิแคว้นหลงกั๋ว หากเขาเป็นขุนนางผู้มีความสามารถคนหนึ่ง การขยายเขตแดนจะไม่มีปัญหาแน่นอน และสำหรับขุนนางคนสำคัญที่มีคุณงามความดี จักรพรรดิไม่มีทางตระหนี่ถี่เหนียวอย่างเด็ดขาด ประทานทั้งเงิน คน และของรางวัล ส่วนตอนนี้ อู๋เป่ยยังไม่ได้สร้างคุณูปการแก่แคว้นหลงกั๋วใหม่ จึงทำได้เพียงแต่งตั้งตำแหน่งอุปราชให้เขาก่อน

เมื่ออ่านข้อความจบแล้ว ถังจื่อยี่ก็ยิ้มอย่างฝืนๆ “ตระหนี่มากจริงๆ!”

อู๋เป่ยก็ปวดหัวเช่นกัน เขาบริหารเกาะซิ่งหลงแห่งนี้มาหลายปี แน่นอนว่าเขาไม่สามารถล้มเลิกเพราะเรื่องแค่นี้ อีกอย่าง ตอนนี้ประชาชนบนเกาะต่างก็เชื่อมั่นในตัวเขา เขาจะไม่สนใจไยดีก็ไม่ได้

เมื่อพวกเขาหลายคนปรึกษากันแล้ว อู๋เป่ยจึงทำการตัดสินใจว่า เขาจะเชิญจูฉวนหวู่มาที่นี่ เขาเคยเป็นข้าราชการมาก่อน รู้ว่าควรบริหารและปกครองอย่างไร ให้เขาเป็นผู้ศาลาว่าการอุปราช และรับสมัครผู้มีความสามารถ

บนเกาะซิ่งหลงมีผู้มากความสามารถไม่น้อย เมื่อครั้งที่โลกเกิดความสับสนวุ่นวาย ผู้คนจำนวนมากที่มีประสบการณ์ด้านบริหารปกครองก็หนีตายมาที่นี่ จูฉวนหวู่ต้องการตามหาตัวพวกเขาและมอบหมายงานสำคัญให้

แน่นอนว่า ตัวของอู๋เป่ยเองจะถูกจัดให้อยู่ในตำแหน่งที่สำคัญที่สุด เขาให้หลี่เหมยรับผิดชอบการตลาด ให้ถังจื่อยี่รับผิดชอบความปลอดภัยและความสงบสุข ให้หยางมู่ไป๋ทำหน้าที่นายอำเภอต่อไป จูชิงเหยียนรับผิดชอบรับผิดชอบด้านการค้าและการผลิต ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็มีหน้าที่ของตัวเอง

แน่นอนว่าในฐานะอุปราช ซึ่งอยู่ในจุดที่สำคัญมากที่สุด เขาต้องยืนตรงเพื่อแบกรับงานที่สำคัญมากที่สุด

เมื่อแบ่งงานออกไปเรียบร้อยแล้ว เขาก็ปลีกตัวไปฝึกฝน ตอนนี้ความสามารถของเขาไม่อ่อนแออีกต่อไป แต่ยังคงเสียเปรียบในโลกอาณาจักร ตอนนี้เขาจำเป็นต้องเร่งฝึกพลังยุทธ์ให้ถึงขั้นวิญญาณแรกเกิด

และเมื่อมีวิญญาณแรกเกิดแล้ว ศักยภาพของเขาจะมีฝีมือที่ก้าวไกลกว่าตอนนี้ ในขณะเดียวกัน ระดับการปรุงยา ระดับชีวิตของเขาก็จะพัฒนาขึ้นอย่างมีคุณภาพและก้าวล้ำมากขึ้นจากปัจจุบัน

การกินข้าวต้องกินทีละคำ หากต้องการรวบรวมวิญญาณแรกเกิด ก็จำเป็นต้องมีร่างอวตารก่อน ก่อนที่จะก่อร่างอวตารได้นั้น เขายังจำเป็นต้องฝึกฝนวิชาสร้างหยินหยางให้สำเร็จเสียก่อน

วิชาสร้างหยินหยางมีสามขั้น แบ่งออกเป็น การเปลี่ยนแปลงหยินหยาง หยินหยางไท่จี๋ และเก้าหยินเก้าหยาง

ก่อนหน้านี้ เขาได้ฝึกฝนการเปลี่ยนแปลงหยินหยางแล้ว ซึ่งกลายเป็นพลังแห่งหยินหยาง ในการฝึกฝนสองพลังนี้ของคัมภีร์ดาบเทียนจี ทำให้เขามีเจียนว่านเขียวเข้มและเจียนว่านทองสว่าง หนึ่งหยินหนึ่งหยาง ความมืดและสว่างสลับกัน

ขั้นต่อไปเรียกว่า หยินหยางไท่จี๋

คำว่าไท่จี๋ อู๋เป่ยเคยได้ยินมานับหมื่นครั้งแล้ว แต่หากต้องการเข้าใจมันอย่างแท้จริง ยังต้องรอให้เขาบรรลุการเปลี่ยนแปลงหยินหยางเสียก่อน เมื่อหยินและหยางรวมตัวกันอย่างสมบูรณ์แล้วนั้น จึงจะถือว่าเป็นไท่จี๋

เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงหยินหยางแล้ว หยินหยางไท่จี๋ก็ไม่ใช่เรื่องยาก ใช้เวลาเพียงสองสามชั่วโมงก็สามารถบรรลุออกมาได้ ตอนนั้น ในร่างกายของมันมีเจียนว่านสองเม็ด รวมกันเป็นหนึ่งเดียว พลังจะสามารถเชื่อมต่อถึงกัน หัวและหางจะสัมพันธ์กัน สุดท้ายในร่างของเขาจะกลายเป็นรูปภาพปลาหยินหยางหนึ่งตัว เพียงแต่ว่า ปลาหยินหยางตัวนี้จะประกอบด้วยสีเขียวเข้มและสีทองสว่าง

ตอนที่ฟ้าสว่าง ปลาหยินหยางตัวนี้จะมั่นคงโดยสมบูรณ์ อู๋เป่ยจะรับรู้ถึงพลังงานของเจียนว่าน และบรรลุถึงอีกระดับหนึ่งในทันที!

นี่คือวิชาระดับเจ็ดของตำหนักเซียนเทียนหวู่ วิชาสร้างหยินหยาง มันแสดงพลังอันทรงพลังอย่างยิ่ง และแน่นอนว่าวิชานี้ก็ฝึกฝนยากที่สุดเช่นกัน อู๋เป่ยสามารถทำได้สำเร็จ นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย

หลังจากนั้น อู๋เป่ยยังสามารถส่งเสริมในส่วนอื่นๆ และทำให้พลังแห่งหยินหยางทั้งหมดในร่างกายล้วนเปลี่ยนแปลงเป็นพลังแห่งไท่จี๋

แม้วิชาสร้างหยินหยางจะมีสามขั้น แต่ด้านในเคล็ดวิชาเขียนไว้ชัดเจนว่า หากฝึกฝนถึงสองขั้นแรกก็นับว่าสมบูรณ์แบบแล้ว ขั้นที่สามคือการแสวงหาความสมบูรณ์แบบขั้นสูงสุด หากไม่ใช่บุตรแห่งเทพ ก็ไม่ควรเข้าไปลองง่ายๆ แม้เป็นบุตรแห่งเทพชั้นยอด ก็อาจเผชิญกับความเสี่ยงมหาศาล ดังนั้นจึงเตือนผู้ฝึกฝนอย่างรอบคอบว่า ไม่ควรไปฝึกฝนโดยประมาท

อู๋เป่ยไม่ได้รีบร้อนอะไรมาก ขั้นของหยินหยางไท่จี๋ก็มากเพียงพอสำหรับเขาในการสร้างอวตารวิชาดาบ