บทที่1242 หุ่นเชิดเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์

ในขณะที่อู๋เป่ยกำลังเตรียมร่างอวตาร กลุ่มเมฆดำขนาดใหญ่ก็ลอยมาปกคลุมเหนือเกาะซิ่งหลง ด้านในเมฆดำมีเงาคนปรากฏอย่างไม่ชัดเจน จากนั้นพลังสีดำก็ลู่ลงมาจากก้อนเมฆ พลังสีดำเหล่านี้มีฤทธิ์กัดกร่อนสูง กลุ่มสีดำทะมึนกดทับลงมายังทิศทางเบื้องล่าง

ในส่วนลึกของเมฆดำ มีพระราชวังที่สร้างจากกระดูกขาวจำนวนนับไม่ถ้วน ด้านในพระราชวังมีมนุษย์โครงกระดูกสวมชุดคลุมสีดำนั่งอยู่ ด้านข้างมนุษย์โครงกระดูก มีผู้หญิงชุดแดงหน้าตาสะสวยนั่งอยู่

ผู้หญิงชุดแดงพูดเสียงพราวเสน่ห์ว่า “คนแดนเซียนเก้าสายฟ้าช่างน่าขันเสียจริง ต้องการทำลายสถานที่แห่งหนึ่ง กลับไม่ลงมือทำด้วยตัวเอง แต่ให้พวกเราออกหน้าจัดการให้ ทั้งที่เป็นเพียงเกาะเล็กๆ เท่านั้น ไม่มีสิ่งใดพิเศษเอาเสียเลย”

โครงกระดูกพูดว่า “เจ้าไม่รู้งั้นหรือ? ราชาสวรรค์สายฟ้าสีม่วงสิ้นพระชนม์ที่นี่ เจ้าคิดว่าเจ้าแข็งแกร่งกว่าเขางั้นหรือ?”

ผู้หญิงชุดแดงยิ้มแล้วพูดว่า “หากสู้ตัวต่อตัวข้าคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่ถ้าหากเป็นการลอบโจมตี ข้าสามารถฆ่าเขาได้เช่นกัน”

โครงกระดูก “สถานที่แห่งนี้คือทะเลสาบมังกรปีศาจ ที่นี่มีความชั่วร้ายไม่ธรรมดา พวกเราควรปลอดภัยไว้ก่อน”

แต่อู๋เป่ยกลับรู้สึกได้เช่นกัน จิตวิญญาณหลังของเขาหนีออกทันที และเข้าไปด้านในหุ่นเชิดเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์ที่นิ้วนางข้างขวา วงแหวนปรากฏลำแสงออกมา และทะยานสู่ฟ้าสูง

หุ่นเชิดเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์นี้ ยังคงเป็นลักษณะของอู๋เป่ย เขาสามารถควบคุมเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสมบูรณ์ และเขาสามารถเลือกใช้วิชาอาคม พลังแห่งความรอบรู้ที่อยู่ส่วนด้านในของเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าเขาจะไม่เคยทดลองใช้มาก่อน

“ถือโอกาสได้ทดลองอานุภาพของเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์” เขาพูดกับตัวเอง

ทันทีที่เกิดความคิด พลังเทพด้านในหุ่นเชิดเครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์ก็ส่องสว่างออกมา เขาโจมตีกลางอากาศด้วยฝ่ามือสองข้าง บรรยากาศอันน่าทึ่งถูกปล่อยออกมา พลังที่น่าสะพรึงกลัวหลอมรวมเป็นฝ่ามือสีเงินหนึ่งข้าง เพียงครู่เดียวก็คว้าพลังสีดำเอาไว้แน่น และผลักมันไปด้านบนเรื่อยๆ

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ มือที่เหี่ยวแห้งคู่นั้นของมนุษย์โครงกระดูกก็กลายเป็นตราอาคม จู่ๆ ข้างในพระราชวังที่อยู่ด้านหลังเขา ก็มีกะโหลกศีรษะสีม่วงขนาดใหญ่สิบหัวพุ่งทะยานออกมาในทันที โพรงที่ดวงตาของกะโหลกศีรษะมีควันสีดำพวยพุ่งออกมา กัดกินฝ่ามือสีเงินด้วยเสียงร้องที่ประหลาด

เมื่ออู๋เป่ยเห็นกะโหลกศีรษะ ก็ดิ่งเข้าไปสังหารทันท่วงที กำปั้นของเขาทุบลงบนกะโหลกศีรษะ

“ตูม!”

กำปั้นนี้แข็งแกร่งอย่างมาก กะโหลกศีรษะที่ทรงพลังอย่างที่สุดของเซียนสุญญตาโดนแรงหมัดที่รุนแรงของเขา ต่อจากนั้น เขาก็ใช้กำปั้นของเขาทุบกะโหลกศีรษะทีละชิ้น จากนั้นก็ทะลวงเมฆดำ และด้านหน้าก็ปรากฏให้เห็นมนุษย์โครงกระดูกและผู้หญิงชุดแดง

มนุษย์โครงกระดูกรวบรวมสมาธิ เขารู้สึกว่าตัวเองได้ประมาทความสามารถของคู่ต่อสู้!

ทันทีที่อู๋เป่ยเข้าใกล้ เครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มแกนและวิเคราะห์พวกเขาทั้งสอง

ผู้หญิงชุดแดงถอนหายใจอย่างช้าๆ “ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่หุ่นเชิดเท่านั้น เก่งกาจกว่าหุ่นเชิดของข้างั้นรึ?”

ทันทีที่พูดจบ จู่ๆ หมอกควันสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังศีรษะของอู๋เป่ย และกุมศีรษะของเขาไว้ในทันที หมอกควันสีฟ้านี้มีพิษร้ายแรง สามารถกัดกร่อนได้ทุกสรรพสิ่ง แม้แต่เซีนเทพก็ไม่อาจทนได้ถึงสามวินาที

แต่ทว่า อู๋เป่ยกลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย หุ่นเชิดเซียนเทพเป็นทรัพยากรของพ่อค้ารายใหญ่อย่างหลู่ยวี้ สร้างขึ้นโดยไม่คํานึงถึงต้นทุน มีคุณสมบัติป้องกันการกัดกร่อน ดังนั้นพิษนี้จึงไม่สามารถทำอันตรายต่อมันได้

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ “เจ้ารู้ว่าข้าใช้หุ่นเชิดร่างอวตาร แต่ยังใช้พิษกับข้า ช่างโง่เขลาเสียจริง!”

ผู้หญิงโกรธอย่างมาก “เจ้านี่ อย่าได้อวดดีไป เทพธิดาจงอางแดงยังมีวิธีอีกมาก!”

อู๋เป่ยเบ้ปาก “งั้นรึ? เช่นนั้นก็รีบใช้เสียสิ ข้าก็อยากเห็นเช่นกัน ก่อนที่ข้าจะฆ่าพวกเจ้าจนตาย พวกเจ้าจะสังหารข้าได้หรือไม่”

ในขณะนั้นเอง ภายในสายตาของเขาก็เห็นตัวเลขจำนวนหนึ่งปรากฏบนศีรษะของมนุษย์โครงกระดูกและผู้หญิงชุดแดง เครื่องจักรศักดิ์สิทธิ์ได้ทำการวิเคราะห์ศัตรูอย่างแม่นยำแล้ว

มนุษย์โครงกระดูกนี้เป็นผู้บำเพ็ญวิชาผีตนหนึ่ง ในร่างกายปิดผนึกความอาฆาตแค้นไว้นับล้าน มันถูกปิดผนึกไว้ในเตาแห่งความอาฆาต เตาแห่งความอาฆาตกำลังเริ่มทำงาน และมันจะเกิดเป็นพลานุภาพที่ยิ่งใหญ่ นอกจากคนผู้นี้จะเก่งกาจใจด้านวิชาอาคมแล้ว ความสามารถในการรบประชิดของเขาก็ยิ่งแข็งแกร่ง

ผู้หญิงชุดแดงมีความสามารถด้อยกว่ามนุษย์โครงกระดูก แต่นางมีอาวุธวิเศษพกติดตัวไว้ ซึ่งสามารถสัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่ อาจจะเป็นกระบองของนักฆ่า

มนุษย์โครงกระดูกพูดเสียงเรียบ “รับเงินผู้อื่นมาแล้ว ก็ต้องจัดการปัญหาให้ผู้ว่าจ้าง ขอโทษด้วย พวกเรามาวันนี้ก็เพื่อต้องการฆ่าเจ้า”

อู๋เป่ยแปลกใจมาก จึงถามว่า “ชีวิตของข้ามีค่าเท่าใด?”

มนุษย์โครงกระดูก “ห้าร้อยล้านเหรียญสมบัติ”

อู๋เป่ยแปลกใจอย่างมาก จ่ายเงินห้าร้อยล้านเพื่อซื้อชีวิตเขา? ผู้ซื้อตัวนักฆ่าคือใครกันนะ?

ในขณะที่เขากำลังใช้ความคิด จู่ๆ สภาพแวดล้อมโดยรอบเกิดการเปลี่ยนแปลง และไม่รู้ว่าตอนไหนที่เขาถูกความอาฆาตแค้นห้อมล้อมไว้ และพลังก็ถูกกดเอาไว้

มนุษย์โครงกระดูกพูดอย่างเยือกเย็น “นี่คือเขตแดนความอาฆาต แม้แต่เซียนเทพที่อยู่ในเขตแดนของข้ายังต้องสยบ เจ้าตายเสียเถอะ!”

อู๋เป่ยพูดเยาะเย้ย “ผู้หญิงผู้นั้นโง่เขลา เจ้าก็โง่เขลาเช่นกัน ทั้งที่พูดอยู่ว่าข้าเป็นหุ่นเชิดร่างอวตาร ยังคิดจะใช้เขตแดนมากดขี่ข้า?”